บทที่ 93

ที่ด่าทอคือลิงแห้ง เขากลัดกลุ้มมากจริงๆ ก่อนหน้านี้ถูกจื่อเฉินกระหน่ำต่อยมายกหนึ่ง ทั้งสี่ชีวิตแลกชีวิตเดียวของคนอื่นเขาไม่ได้ พอต่อมาโดนเจ้าหนูระดับชี่แท้ชั้นเจ็ดคนหนึ่งขู่ขวัญจนวิ่งหนีอีก

ชื่อเสียงซึ่งดีงามมาตลอดที่สำนักจ้านอู่ พลันเสียหายลงเมื่ออยู่ที่สวนยาวิเศษ

“แม่งเอ๊ย หากให้ข้าเจอมันอีกครา จะต้องตีขามันให้หักเป็นแน่ นึกไม่ถึงกล้าเตะข้า ไอ้พวกต่ำช้า” ลิงแห้งด่าทอมาตลอดทาง ดูเหมือนพูดมั่วซั่วไปหมด แต่กลับส่งข่าวคราวให้สามคนที่เหลือทราบ ว่าไม่พบเป้าหมาย

จื่อเฉินหลบอยู่ในป่า มองผ่านกิ่งและใบไม้ในป่า มองเห็นลิงแห้งได้พอดี

เวลานี้ลิงแห้งสบถไปพลาง สังเกตดูรอบด้านไปพลาง เห็นได้ชัดว่ากำลังตามหาร่องรอยของจื่อเฉินและคนอื่นๆ

จื่อเฉินหลบอยู่บนต้นไม้ เคลื่อนที่แบบระวัง เงียบงันไร้เสียง ราวกับเสือดาวที่ว่องไวตัวหนึ่ง ส่วนที่ด้านล่าง ลิงแห้งก็กำลังเข้าใกล้ข้างหน้า ระยะห่างของสองฝ่ายใกล้กันเรื่อยๆ

ห้าสิบเมตร......สามสิบเมตร......ยี่สิบเมตร......สิบเมตร......

ทั้งสองอยู่ห่างกันสิบเมตร โดยเฉพาะระยะห่างนี้ยังจะเข้าใกล้อีก จื่อเฉินกลั้นลมหายใจไว้ กุมกระบี่ดำในมือแน่นแสงเย็นเยือกอันดุเดือดรุนแรงกระจายออกมา เตรียมโจมตีปลิดชีพภายในทีเดียว

ลิงแห้งมาถึงแทบเท้าของจื่อเฉินแล้ว นี่เป็นโอกาสอันดีในการออกโจมตี

“ซู่ซ่า” กิ่งและใบไม้เริ่มสั่นไหว ร่างกายจื่อเฉินบินโฉบ กระโดดตัวลงฉับพลัน กระบี่ดำในมือเปล่งประกายแสงเยือกเย็นอันน่าสะพรึงกลัว ชี้ตรงยอดศีรษะของลิงแห้ง

“แย่แล้ว” ในฐานะผู้แข็งแกร่งชี่แท้ชั้นสิบ การตอบสนองของลิงแห้งว่องไวมากเสียจริง ตอนที่ใบไม้ในป่าส่งเสียงดังออกมา ร่างกายของเขาก็ขยับเสียแล้ว พอขยับเท้า ชี่แท้ยิ่งพรั่งพรู ชั่วพริบตาไถลไปด้านข้างไกลหลายเมตร

“สวบ”

กระบี่ดำแทงลงมาอย่างรวดเร็ว กรีดจากบนแขนของลิงแห้งเป็นรอยเลือดรอยหนึ่ง หากตอบสนองช้ากว่านี้เพียงนิด เกรงว่าต้องโดนฟันลงทั้งแขนแน่

พอโจมตีทีหนึ่งไม่เข้าเป้า จื่อเฉินจึงกระโดดลงมา พอขยับเท้าได้ ก็ใช้งานวิชากระบี่ลำแสงออกมาอีกครั้ง

“เจ้านั่นเอง เจ้าพวกระยำ” ทันใดนั้นมองเห็นจื่อเฉิน ลิงแห้งตกใจแล้ว ด่าทอออกมา ยกฝ่ามือขึ้นมา

“ตึง”

หลังจากโจมตีทีหนึ่ง ทั้งสองต่างถอยร่นไป ในสายตาลิงแห้งมีความตื่นตกใจ “เจ้าฟื้นตัวกลับคืนแล้วหรือ?”

จื่อเฉินไม่ได้ตอบ เสียงปะทะกันครั้งนี้ดังมาก ไม่นานเจิ้งฮัวและคนอื่นๆ คงจะมาถึง เขาต้องรีบทำเวลา กำจัดลิงแห้งตรงหน้าทิ้งเสีย

ความอาฆาตแค้นในสายตาระเบิดออก สำแดงฤทธิ์นิ้วสายฟ้าออกมา จากนั้นระหว่างชี้นิ้ว สายฟ้าสายหนึ่งไหลทะลักพุ่งไปทางลิงแห้ง

“โอ๊ย พวกเจ้ารีบมาเร็ว” ลิงแห้งถอยหลังอย่างฉับไว ในสายตามีความหวาดผวา หลังจากตะโกนเสียงดัง ก็ใช้ท่าเด็ด

“หมัดระเบิดแตก” บนหมัดทั้งสองของลิงแห้งพรั่งพรูกลิ่นอายเหี้ยมโหดออกมา ระหว่างที่สองหมัดพาดผ่านกัน ก็ต่อยบนสายฟ้า

“ตูม”

สายฟ้าระเบิดกระจายเสียงดังลั่น พลังสายฟ้าอันน่าสยองขวัญเริ่มแผลงฤทธิ์ บนหมัดทั้งสองของลิงแห้ง ชี่แท้ถูกระเบิดกระจายแล้ว ขณะเดียวกันหมัดทั้งสองยังกลายสภาพจนจำไม่ได้ เผยกระดูกขาวอันน่าสะพรึงกลัวออกมา