บทที่ 1

อวิ๋นซูแต่งงานแล้ว

เจ้าบ่าวไม่ใช่เฮ่อหย่วนเจ๋อว่าที่คู่หมั้นที่คบกันมาแปดปี

แต่เป็นชายหนุ่มที่เพิ่งเจอกันไม่ถึงห้านาที รู้ข้อมูลพื้นฐานแค่เพียงเล็กน้อยคนหนึ่ง

“เสียใจตอนนี้ยังทันนะ”

ในห้องรับรองของว่าที่การอำเภอ ชายหนุ่มชำเลืองมองอวิ๋นชูด้วยสายตาดูถูกแวบหนึ่งเป็นการเตือน

อวิ๋นชูขยำชายเสื้อที่ใกล้จะขาดแหล่ไม่ขาดแหล่ ขณะเดียวกันใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกของเฮ่อหย่วนเจ๋อก็ผุดขึ้นมาในหัวสมอง

เมื่อสามวันก่อน เฮ่อหย่วนเจ๋อที่คอยแต่หลบเลี่ยงเธอราวกับเห็นงูมาตลอดก็เป็นฝ่ายชวนเธอไปกินมื้อค่ำ วินาทีที่รับสาย เธอคิดอย่างไร้เดียงสาว่าการลงทุนลงแรงมานานแปดปีมันเกิดผลลัพธ์แล้ว

เธอแต่งตัวสำหรับออกเดต สิ่งที่เธอรอคอยไม่เพียงแต่เฮ่อหย่วนเจ๋อเท่านั้น เธอยังรอภาพสวีทที่เขาจับมือของเธอนั่งส่งยิ้มหวานให้กันอยู่บนเก้าอี้อีกด้วย

——ลูกพี่ลูกน้องของเธอ!

เธอยังไม่ทันตกผนึกความสัมพันธ์ของทั้งสองคน เฮ่อหย่วนเจ๋อก็ทิ้งระเบิดลูกใหญ่

“บริจาคไตให้ซือฉิงซะ แล้วผมจะแต่งงานกับคุณ”

อวิ๋นชูเหมือนโดนฟ้าผ่าเปรี้ยง มองเฮ่อหย่วนเจ๋อด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ

สายตาของชายหนุ่มที่อยู่ตรงข้ามกลับเย็นเยียบละคนเกลียดชัง เหมือนกับว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงข้ามไม่ใช่ว่าที่คู่หมั้นที่ดูแลเขามาตลอดแปดปี แต่เป็นศัตรูที่ฆ่าพ่อของเขา

อวิ๋นชูเหมือนตกลงไปในถังน้ำแข็ง

เธอและเฮ่อหย่วนเจ๋อถูกหมั้นหมายกันมาตั้งแต่เด็ก ในวัย 16 ปี หลังจากที่เธอกลับประเทศ เธอตกหลุมรักเฮ่อหย่วนเจ๋ออย่างไม่อาจปิดบังได้

แปดปีมานี้ เพื่อดูแลเขาให้ดีที่สุด เธอเรียนรู้วิธีการซักผ้าและต้มซุป เพื่อกลายเป็นภรรยาที่คู่ควรกับเขา เธอเรียนเปียโนและวาดรูป ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาเกลียดเธอ แต่ก็ยังรักเขาเหมือนแมลงเม่าที่บินเข้ากองไฟโดยไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น

เพื่อในสักวัน เขาจะเห็นถึงความดีของเธอ และแต่งงานกับเธอด้วยความจริงใจ

แต่แล้วความจริงก็ตบหน้าเธอรุนแรง เฮ่อหย่วนเจ๋อไม่เพียงแต่ไม่รักเธอแล้ว ยังแอบหลงรักลูกพี่ลูกน้องเธอด้วย

เพื่อช่วยคนรักของเขา เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รักอย่างไม่เสียดาย!

อีกอย่างเขารู้ดีว่าเธออยากเป็นภรรยาของเขามากน้อยแค่ไหน กลับเลือกสนับสนุนเธอในรูปแบบธุรกิจ

นี่เป็นเรื่องที่น่าอายยิ่งนัก!

รักที่เปี่ยมล้นหัวใจกลายเป็นความเกลียดชัง !

เธอเกลียดจนอยากฆ่าพวกเขา！

แต่เธอกลับไม่มีความสามารถแม้แต่ดูแลตัวเอง

คืนนั้น คำพูดที่เย็นยะเยือกเข้ากระดูกดำของเฮ่อหย่วนเจ๋อได้ลอยเข้าหู

“ผมไม่ได้อยากปรึกษากับคุณ มันคือการบอก ถ้าคุณไม่เห็นด้วย ตำแหน่งนี้สะใภ้ตระกูลเฮ่ออาจจะไม่มีแล้วก็ได้”

อวิ๋นชูกำหมัด จับเก้าอี้ที่เย็นเยียบให้แน่น

ถึงแม้ว่าเรื่องจะผ่านไปสามวันแล้ว แต่ทุกครั้งที่นึกถึง เธอจะโกรธและสิ้นหวังจนควบคุมตัวเองไม่ได้

เธอรู้ดีว่าเฮ่อหย่วนเจ๋อไม่ได้ล้อเล่น

ในฐานะทายาทในอนาคตของครอบครัวที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับหนึ่งของเมืองทางตอนเหนือ เขามีอำนาจและอิทธิพลคับฟ้า ย่อมหาวิธีบรรลุเป้าหมายแน่นอน

ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าของคุณท่านเฮ่อ เกรงว่าไม่ต้องเอ่ยเรื่องงานแต่ง แค่จับเธอมัดไว้กับเตียงผ่าตัดก็จบแล้ว

ดังนั้นเพื่อปกป้องตัวเอง เธอต้องหาใครสักคน ตัดเส้นทางของเฮ่อหย่วนเจ๋อไปโดยปริยาย

อวิ๋นชูกลืนน้ำลาย และพูดอย่างมุ่งมั่นเด็ดขาดว่า “ไม่มีทาง”

พูดจบ เธอก็ปรายตามองไปยังชายหนุ่มที่อยู่ข้างกาย

ชายหนุ่มตรงหน้าชื่อว่าเฮ่อเหยียนสือ ใช้นามสกุลเดียวกับเฮ่อหย่วนเจ๋อ

เธออ่านข้อมูลที่บริษัทหาคู่ส่งมา เขาและเฮ่อหย่วนเจ๋อไม่ได้เกี่ยวข้องกัน เป็นแค่คนงานธรรมดาคนหนึ่ง

ความเกี่ยวข้องเดียวคือบริษัทที่เขาทำงานนั้นอยู่ในเครือของตระกูลเฮ่อ

ทว่าข้อมูลนี้ดูจะเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง แต่กลับมีใบหน้าที่พาให้ทุกคนหลงใหลเคลิบเคลิ้ม รูปร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้าง สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

แวบแรกที่อวิ๋นชูเห็นเขา ยังคิดอยู่เลยว่าต้องเป็นซีอีโอของบริษัทที่ไหนสักที่

“คุณหนูอวิ๋น”

นัยน์ตาที่พินิจพิเคราะห์ดูเร่าร้อนเกินไป เฮ่อเหยียนสือกระตุกยิ้มมุมปาก พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่หาเรื่องสุด ๆ

ยากจะทนฟังได้