ตอนที่ 1129
ตอนที่ 1129 เหมาะสม? ข้าไม่เชื่อ
September 20, 2026
ไม่ผิด
ในเวลานี้ หลี่จุ่นดูเหมือนจะใจลอยจริงๆ
ไม่น่าเชื่อเลยว่าไม่เจอกันแค่ครึ่งปี สาวน้อยหวังเยียนหรันจะมีรูปร่างสวยสะดุดตาเช่นนี้
ทั้งเรียวบางและอวบอิ่ม!
นี่เขาช่างโชคดีอะไรอย่างนี้!
หญิงสาวที่ชอบเขาไม่เพียงแค่สวย แต่ยังหุ่นดีอีกด้วย
เห็นทีการเอาตัวเข้าแลกยังเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมอยู่
หวังเยียนหรันในชุดเจ้าสาว แม้ว่าชุดเจ้าสาวจะค่อนข้างหลวมอยู่บ้าง แต่ก็เผยให้เห็นเรือนร่างอันสมส่วนของนางได้อย่างชัดเจน
โดยเฉพาะเอวของนาง เกรงว่าคงจะเรียวงามยิ่งกว่านี้ตอนไม่สวมใส่เสื้อผ้า
เห็นทีสาวน้อยคนนี้คงจะเจริญวัยเมื่อไม่นานมานี้ เมื่อก่อนยังไม่เจริญเต็มวัย
หวังเยียนหรันในเวลานี้ แม้ไม่ได้เผยใบหน้า แต่รูปร่างงดงามยิ่งนัก
หลี่จุ่นจ้องมองหวังเยียนหรันอย่างเหม่อลอย แล้วริมฝีปากก็โค้งเล็กน้อย และพูดด้วยรอยยิ้มว่า
“เยียนหรัน... ไม่เจอกันนานเลยนะ ข้ามาแล้ว”
เสียงนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่ได้ยิน
หลังจากมองหวังเยียนหรันแล้ว หลี่จุ่นก็เริ่มมองหาจ้าวเฟยเอ๋อร์ แต่หายังไงก็หาไม่เจอจึงขมวดคิ้วเล็กน้อยในทันที
หากหวังเยียนหรันแต่งงาน เป็นไปไม่ได้ที่จ้าวเฟยเอ๋อร์จะไม่มาร่วมงาน
แต่เหตุใดจึงไม่เห็นนางล่ะ
“อวี้เอ๋อร์ รีบมาคารวะท่านจอมพลเฟิงเร็วเข้า” ชุยเหวินรีบตะโกนเรียกบุตรชายของเขา
ชุยอวี้มองเฟิงอู่หังอย่างคาดคะเนมาสักพักแล้ว เมื่อได้ยินดังนั้นก็โล่เข้ามา
เขามีรูปลักษณ์หล่อเหลางดงาม มีเสน่ห์ไม่ธรรมดา
ประสานมือโค้งคำนับอย่างเคารพพร้อมยิ้มอย่างอ่อนโยน
“ข้าได้ยินชื่อเสียงของท่านมานานว่าเป็นเสือร้ายในสนามรบ วันนี้ได้พบตัวจริง ช่างเป็นบุญวาสนาของข้ายิ่งนัก”
คำพูดนี้ช่างพูดได้น่าฟังเหลือเกิน
แม้แต่หลี่จุ่นก็ลอบพยักหน้า
ชายประเภทนี้ดูยอดเยี่ยมมากเสียจริง
เฟิงอู่หังหัวเราะพลางกวาดสายตามองชุยอวี้ และพูดว่า
“คนหนุ่มอนาคตไกล ยินดีด้วยๆ”
แต่ในใจกลับเย้ยหยันว่า
เจ้าหนู เจ้าหมดอนาคตแล้ว
แย่งชิงผู้หญิงกับเจ้าหนุ่มหลี่จุ่น เจ้าหมดอนาคตแน่ๆ
“ท่านจอมพลเฟิงชมเกินไปแล้ว” ชุยอวี้พูดอย่างเหนียมอายเล็กน้อย แต่วางตัวได้อย่างสุภาพและเหมาะสม
มีกิริยาท่าทางงดงาม
หวังเยียนหรันที่สวมผ้าคลุมศีรษะสีแดงก็เดินเข้ามา แล้วโค้งตัวคำนับเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพ
เฟิงอู่หังรีบนั่งลงบนที่นั่งโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
เมื่อหวังโส่วหนิงและชุยเหวินเห็นดังนั้นก็แอบโล่งใจ
ถือว่าสถานการณ์คงที่แล้ว
เห็นทีเฟิงอู่หังไม่ได้มาเพื่อก่อความวุ่นวาย