ตอนที่ 1131 หากข้าไม่ตกลงเล่า

ทันใดนั้นบรรยายก็ดูแปลกๆ ไป

เหตุไฉนจึงลากจิ่งอ๋องเข้ามาเกี่ยวด้วยเล่า

ลูกชายของเฟิงอู่หังผู้นี้... รู้จักกับจิ่งอ๋องอย่างนั้นหรือ แล้วยังเป็นสหายร่วมทุกข์ร่วมสุขกันด้วย?

แขกเหรื่อที่อยู่รอบๆ ต่างมองหน้ากัน แต่ในใจกลับไม่อาจสงบลงได้

ยิ่งไปกว่านั้น

ดูเหมือนแม่นางหวังเยียนหรันกับจิ่งอ๋อง... จะสนิทสนมกันมากเลยนะ

เพียงแต่ความสัมพันธ์ทางสายเลือดหมายความว่าอย่างไร

ฟังแล้วไม่ค่อยเข้าใจเลย...

แต่คงจะหมายถึงความสัมพันธ์ที่ดีมากๆ

คำพูดของหลี่จุ่นไม่เพียงแต่ทำให้ชุยอวี้มีสีหน้าไม่สู้ดี ชุยเหวินและภรรยาก็มีสีหน้าดำคร่ำเครียดเหมือนก้นหม้อไม่ต่างกัน หวังโส่วหนิงและภรรยาก็มีสีหน้าคร่ำเครียดเช่นกัน

ส่วนหวังเยียนหรันลมแทบจับ...

บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าขนลุก

หลี่จุ่นเห็นว่าผลลัพธ์ออกมาดีก็ชำเลืองมองหวังเยียนหรันที่เสียอาการไปแวบหนึ่ง จากนั้นหันมาพูดกับชุยอวี้ต่อว่า

“พี่ชุย ต้องขออภัยจริงๆ แต่ว่าใต้หล้านี้มีเพียงจิ่งอ๋องพี่น้องของข้าผู้เดียวเท่านั้นที่เหมาะสมและคู่ควรกับคุณหนูหวังเยียนหรัน”

“นอกจากจิ่งอ๋องของราชวงศ์ท่านแล้ว แม้ข้าคนต่ำต้อยจะไม่คู่ควรจริงๆ ส่วนท่านพี่ชุย เกรงว่ายิ่งไม่คู่ควร”

“ข้าว่าพี่ชุยล้มเลิกงานแต่งงานนี้เสียเถิด”

พูดเลยว่า

คำพูดของหลี่จุ่นนั้นตรงไปตรงมาและรุนแรงมาก

ยิ่งพูดยิ่งเลยเถิด

คำพูดแต่ประโยคยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

เพื่อตบหน้าชุยอวี้โดยเฉพาะ

สร้างความวุ่นวายอย่างเปิดเผย

“เจ้า...”

ชุยอวี้ตัวสั่นเทา และเบิกตากว้าง พลางชี้ไปยังหลี่จุ่น

ด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ

แม้ว่าเขาจะมีจะสุขุม และมีการศึกษามากเพียงใด ในที่สุดตอนนี้เขาก็ทนไม่ได้

ไม่เคยเห็นใครไม่มีมารยาทเช่นนี้มาก่อน

พูดเช่นนี้ได้อย่างไร

นี่ไม่เท่ากับเป็นการเหยียดหยามผู้อื่นต่อหน้าธารกำนัลหรอกหรือ

บังอาจพูดต่อหน้าธารกำนัลว่าเขาไม่คู่ควรกับหวังเยียนหรัน นี่มันหยามกันชัดๆ

หยามเกียรติตระกูลชุย

นี่จงใจมาป่วนงานชัดๆ

“พูดจาเหลวไหว”

ชุยเหวินโกรธจนตัวสั่นเทา ตะโกนพร้อมชี้ไปยังหลี่จุ่น “เจ้าอย่าได้ทำตัวกร่างที่นี่”