ตอนที่ 1207 ข้ายินดีกลับมา

ก่อนหน้านี้ที่ต้องร่วมมือกับแคว้นฉีก็เพราะอาศัยกองทัพของแคว้นหนานเพียงอย่างเดียวไม่อาจสู้กับหลี่เจิ้งได้

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกัน

เขาเริ่มเผยไต๋ออกมาแล้วจึงไม่จำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป และเขายังร่วมมือกับจักรพรรดินีด้วย

ตอนนี้เขาเป็นผู้บัญชาการทหารทั้งหมด

กระนั้นจึงไม่จำเป็นต้องพึ่งพากองทัพแคว้นฉีอีกต่อไป ตอนนี้พวกเขาทำร้ายซั่งกวนหว่านเอ๋อร์ แล้วจะปล่อยไปได้อย่างไร

นี่เป็นการตัดสินใจในท้ายที่สุดของหลี่จุ่นหลังจากไตร่ตรองมาหลายวัน

เป็นดังที่โจวชิงกล่าวไว้ ร่วมมือกับเจิ้นเป่ยอ๋องเพื่อกำจัดกองทัพแคว้นฉีให้สิ้นซาก จากนั้นเชิญซือหม่าหยวนเข้าร่วม

ก่อนหน้านี้เขาได้มอบหน้าไม้กลให้ซือหม่าหยวนเพื่อให้เขาแสดงท่าทีต่อสถานการณ์ของจงหยวน และซือหม่าหยวนก็ทำเช่นนั้นจริงๆ

โดยรวบรวมดินแดนแคว้นเยียนและแคว้นจ้าวในคราวเดียว บีบให้จางเฟิงลู่ต้องถอยร่นกลับไป

หลี่เจิ้งย่อมมีใจระแวดระวังซือหม่าหยวนอย่างมากเช่นกัน

นี่คือจุดประสงค์ของหลี่จุ่น

ตอนนี้ถึงเวลาเอาจริงแล้ว

บุกโจมตีทางใต้ เคลื่อนกองทัพใหญ่ไปเมืองหลวงใหม่ แล้วเจรจากับหลี่เจิ้งซึ่งๆ หน้า

แท้จริงแล้วข้าเป็นลูกชายของหลี่เจิ้งหรือไม่

หากใช่ก็ต่อยหลี่เจิ้งสักหมัด

แต่ถ้าหากไม่ใช่ เช่นนั้นก็อย่าโทษเขาที่ไร้ความปราณี

“ท่าน ท่านนายน้อย...”

ทันใดนั้น อวิ๋นเอ๋อร์พลันยกถ้วยยาเข้ามา เมื่อเห็นหลี่จุ่นอยู่ในห้องก็ตกตะลึงเล็กน้อย

หลี่จุ่นเหลือบมองถ้วยยาในมือนางแล้วถามว่า

“นี่คืออะไร”

“เอ่อ นี่คือยาบำรุงที่หมอเทวดาเฟิงสั่งให้ข้าต้มให้นายท่านเจ้าค่ะ”

หลี่จุ่นพยักหน้า แล้วหันไปมองซั่งกวนหว่านเอ๋อร์ และถามว่า

“ซั่งกวนเฮ่าล่ะ ไปไหน เหตุใดจึงไม่เห็นเขาเลย”

ด้วยความห่วงใยที่ซั่งกวนเฮ่ามีต่อพี่สาวคนนี้ของเขา ตามหลักแล้ว ตอนนี้เขาควรจะอยู่เคียงข้างนางไม่ยอมห่างถึงจะถูก แต่เหตุไฉนถึงไม่เห็นเขาเลยล่ะ

อวิ๋นเอ๋อร์ส่ายหน้าพร้อมพูดว่า “อวิ๋นเอ๋อร์ไม่เห็นคุณชายตั้งแต่เที่ยงแล้วเจ้าค่ะ และก็ไม่รู้ว่าคุณชายไปที่ใด”

“ไอ้เด็กคนนี้!”

จู่ๆ หลี่จุ่นพลันขมวดคิ้ว และถามว่า “เขาคงไม่ได้ไปหาหวังฉวนเหวินเพื่อแก้แค้นหรอกนะ?”

อวิ๋นเอ๋อร์ตกใจในทันที

แต่พอตรึกตรองดูแล้วก็รีบส่ายหน้า และพูดว่า

“เป็นไปไม่ได้เจ้าค่ะ ถึงแม้ว่าบางครั้งคุณชายจะนอกลู่นอกทางอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่นแน่นอน เขาไม่มีทางทำเรื่องที่แม้แต่นายท่านเองก็ทำไม่ได้แน่นอนเจ้าค่ะ”