ตอนที่ 1318 : กลยุทธ์ของโจวชิง!

ฟ้าเริ่มมืดแล้ว

หลี่จุ่นและโจวชิงพูดคุยกันอยู่ในกระโจมอยู่นานว่าการต่อสู้ครั้งนี้ควรเริ่มต่อสู้อย่างไร?

มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เพราะท้ายที่สุดแล้ว

ตอนนี้ในมืออวี่เหวินจิ้งก็ยังมีปืนใหญ่ทางเลือกที่นำเครื่องโยนหินและระเบิดมารวมกัน ถ้าเขาจัดการได้ไม่ดี ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาเหนื่อยแล้ว

การต่อสู้ในครั้งนี้ ยังคงต้องไตร่ตรองปัญหาการบาดเจ็บล้มตายอย่างรอบคอบ

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนมีกองกำลังทหารมากมาย แต่ถ้ามันว่างเปล่าไปในคราวเดียว ทุกอย่างก็จบ

ทันทีที่มีกองกำลังทหารน้อยลง เช่นนั้นฝ่ายตนก็ยากที่จะจัดการแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นกองทัพฉี ซือหม่าหยวน กองทัพฉีหรือเจิ้นเป่ยอ๋อง ก็อาจกลืนกินตนเองได้ตลอดเวลา

"ตอนนี้จักรพรรดิอู่มีกองกำลังทหารภายใต้การบังคับบัญชาของเขาเพียงประมาณสามแสนนาย จึงไม่ต้องกังวลเรื่องที่กองทัพฉีจะโจมตีมาจากทางใต้ เพราะเรากำลังเผชิญหน้ากับกองกําลังศัตรูสามแสนนาย และกองทัพของเราตอนนี้สามารถนำกำลังทหารเข้าสู่สนามรบก็ประมาณสามแสนกว่านาย การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่ศัตรูที่แข็งแกร่ง!"

โจวชิงเห็นสถานการณ์ชัดเจนแล้วนานแล้ว

เป็นไปไม่ได้ที่กำลังทหารเกือบหกหมื่นนายที่เพิ่งถูกปราบจะถูกนําเข้าสู่สนามรบ เพราะเป็นการยากที่จะรับประกันว่าคนเหล่านี้ จะไม่เกิดการจะไม่แปรพักตร์กะทันหัน ดังนั้นคนที่ใช้การได้ก็มีเพียงคนเดิมเท่านั้น

แน่นอนว่า!

มีกำลังทหารที่เฟิงเป่าจินนํากลับมาสามหมื่นนาย แต่กองหลังก็ไม่สามารถทิ้งทหารที่เพิ่งยอมจำนนเหล่านั้นไว้ตามลำพังได้

หากไม่มีใครเฝ้า แล้วพวกเขาก่อเรื่องอะไรขึ้นจะทำยังไง?

เพราะคาดว่ากองทัพสายฟ้าทั้งหมดจะไม่ได้เข้าสู่การต่อสู้ครั้งนี้

ดังนั้นข้อได้เปรียบเชิงตัวเลขจึงไร้ประโยชน์

"นายท่าน ข้าน้อยมีความเห็นหนึ่ง"

หลังจากพูดคุยกันอยู่นาน จู่ๆ โจวชิงก็มีความลังเลและพูดขึ้นทันที

เมื่อหลี่จุ่นได้ยินคำแปลแล้ว ดวงตาของเขาก็ตึงทันที เขาพยักหน้าแล้วเอ่ย:

"ไหนลองว่ามาสิ"

โจวชิงกล่าว:

"ข้าน้อยดูแผนที่ที่จะไปทางแคว้นหนานแล้ว พบว่าสถานที่แห่งนี้สามารถทำได้ทั้งการถอย การป้องกัน การรุกคืบ และโจมตีได้ และเป็นสถานที่ที่หายากสําหรับทำสงคราม

"ดังนั้นข้าน้อยจึงแนะนําว่ากองทัพของเราควรไปที่ตรงนี่ก่อน ใช้สถานที่นี้เป็นด่าน แล้วเข้าไปเพื่อก่อกวนศัตรู ล่าถอยเพื่อต่อต้านศัตรู!"

เมื่อหลี่จุ่นได้ยินก็ตกตะลึงเล็กน้อย

แค่มองหาสถานที่ที่ไร้ประโยชน์หรือ?

อย่างไรก็ตาม โจวชิงต้องพูดมากกว่านี้แน่ ดังนั้นเขาจึงฟังต่อไป