ตอนที่ 1331 อาจไม่ชอบท่านแล้ว

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเฟิงหลิงจือ

นางพยักหน้าและพูดว่า

“ขอบคุณนะ รีบเข้ามาเถิด ข้ากำลังจะทานอาหารเช้าพอดี”

ไม่ทันรอหลี่จุ่นเอื้อยเอ่ยใด ๆ นางก็หันหลังและเดินไปเสียแล้ว

หลี่จุ่นขมวดคิ้วเล็กน้อย

คำพูดคำจาของเฟิงหลิงจือวันนี้ ไม่สงวนท่าทีเช่นเมื่อก่อนแล้ว ดูเปิดกว้างและผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด

เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ?

หลี่จุ่นคลำคางของเขา เดินตามเข้าไปทั้งที่ยังงงงวยเล็กน้อย

เขารู้สึกว่าเฟิงหลิงจือดูเหมือนจะเปลี่ยนไปในชั่วข้ามคืน

หรืออาจเรียกได้ว่า...เป็นการยกระดับทางจิตใจ?

จะพูดอย่างนั้นก็ได้

ในใจของเขารู้สึกทุกข์อย่างบอกไม่ถูก

เฟิงหลิงจือไม่ได้สงวนท่าทีเมื่ออยู่ต่อหน้าตัวเองแล้ว มันหมายความว่าอย่างไร?

อาจจะหมายความได้ว่าความรู้สึกที่มีต่อตัวเองนั้นเปลี่ยนไปแล้ว

หากเป็นเช่นนั้นก็คงแย่...

อาหารเช้ามื้อนี้ดูแปลกไปเล็กน้อย

บนโต๊ะอาหาร ทุกคนล้วนตะลึงงัน ไม่กล้าพูดอะไร

ก้มหน้าก้มตาตั้งใจกินอย่างเดียว

แม้แต่สาวน้อยเฟิงหลิงหวน นอกจากเอาตากลมโตดวงน้อยเหลือบมองพี่สาวของตัวเองและหลี่จุ่นเป็นครั้งคราวแล้ว ก็ไม่กล้าพูดอะไรเช่นกัน

ทั้งครอบครัวไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนัก แต่เฟิงหลิงจือกลับแสดงท่าทางของบุตรสาวแห่งตระกูลผู้ลากมากดี แสดงให้เห็นถึงความประพฤติตัวอันเหมาะสมและมีน้ำใจ

แม้ว่านางจะไม่ได้เอื้อนเอ่ยอันใดนัก แต่ทวงท่าที่สง่างามเหลือล้นของนาง และทุกอิริยาบถล้วนดึงดูดทุกคน

แม้แต่หลี่จุ่นเองก็ยังตกตะลึงเมื่อได้เห็น

เฟิงหลิงจือในเมื่อก่อน หากพบผู้อื่นข้างนอกจะมีท่าทางเขินอายเล็กน้อย

นางมักจะพูดน้อย พร้อมสำรวมกิริยามารยาทอย่างเห็นได้ชัด ไม่กล้าทำอะไรมาก

เนื่องจากใบหน้ากระในอดีตของนางทำให้นางรู้สึกด้อยค่า และส่งผลให้นางกลายเป็นคนที่หวาดกลัวคนแปลกหน้าและเก็บตัว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออยู่ต่อหน้าหลี่จุ่น เห็นได้ชัดจนทุกคนต่างรับรู้ได้ ทว่าวันนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้นแล้ว

นี่มันแปลกยิ่งนัก

หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ ยัยหนูน้อยลากหลี่จุ่นไปข้าง ๆ และอดไม่ได้ที่จะถามว่า

“พี่จุ่น พี่สาวเป็นอะไรไป? ข้ารู้สึกว่าพี่เหมือนจะเปลี่ยนไปนะ...”

หลี่จุ่นหยักหน้าเห็นด้วยและพูดว่า “ข้าเองก็คิดว่าวันนี้เฟิงหลิงจือ ต่างไปกับเมื่อก่อนนี้มาก...”