ตอนที่ 1342 พ่อลูกพบกัน!

ณ ซินตู

กองทัพราชวงศ์อู่กลับมาอีกครั้ง ในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงประตูเมือง

หลี่จุ่น เฟิงอู่หังและคนอื่น ๆ ขมวดคิ้วอยู่สักพัก

สรุปแล้วอีกฝ่ายจะใช้วิถีทางอะไรกันแน่?

หรือว่าจะปิดล้อมเมืองลอบสังหารพวกเขางั้นหรือ?

ทว่า การพึ่งพาจำนวนคนน้อยเช่นนี้ จะไม่หยิ่งผยองไปหน่อยรึ?

ไม่กลัวว่าตัวเองจะถูกยิงปืนใหญ่ใส่หรือ?

นอกจากนี้ หลี่เจิ้งไม่รู้หรอกหรือว่าเขายังมีกองกำลังอยู่ในเมืองซ่างหยวนอีก?

การที่เขาใช้วิธีเช่นนี้ ทำให้ทุกคนสับสนงุนงงอย่างมาก

จากนั้น ก็มีคนประกาศว่า

“ประกาศ! จักรพรรดิราชวงศ์อู่ต้องการเชิญกุนซือมาหารือที่นอกประตูเมืองทางใต้!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนในจวนแม่ทัพก็สีหน้าเปลี่ยนทันที

ทว่าหลี่จุ่นกลับหัวเราะและพูดว่า

“มาก็ดี ดูเหมือนเสด็จพ่อผู้นี้จะรู้แล้วว่าข้ายังมีชีวิตอยู่”

เฟิงอู่หังรีบพูดขึ้นมาทันที “เจ้าหนู ระวังเขาหลอกด้วยล่ะ!”

โจวชิงเองก็ขมวดคิ้วเช่นกัน

เขาไม่แน่ใจว่าระหว่างหลี่จุ่นและหลี่เจิ้งมีอะไรบิดเบือนหรือไม่ อีกทั้งตอนนี้จักรพรรดิอู่ได้เชื้อเชิญเขาไปพูดคุยนอกเมือง แน่นอนว่าเขาไม่สบายใจอย่างยิ่ง

“ไม่ต้องกังวล”

หลี่จุ่นพูดด้วยรอยยิ้ม พร้อมสั่งการว่า

“เตรียมม้าให้ข้าที”

เฟิงอู่หังรีบพูดขึ้นมาทันทีว่า

“ไม่ได้การ ข้าจักไปกับเจ้าด้วย!”

หลี่จุ่นมองเฟิงอู่หังแล้วพูดว่า

“คุ้มกันข้าไปทีประตูเมืองก็พอ ในเขาเชิญข้าออกไปคุย ข้าก็จักไปคนเดียว ถึงอย่างไรก็เป็นพ่อลูก อย่างไรเสียคงไม่ลงมือปะทะกัน ณ ตรงนั้นหรอก”

ยิ่งไปกว่านั้น หากจะฆ่าเขาตอนนี้ บอกเลยว่าไม่ง่าย!

หากเขาไม่สามารถโจมตีตนอย่างหนักหรือปลิดชีพในการโจมตีครั้งเดียวได้ คนที่ตายคงต้องเป็นอีกฝ่าย

เฟิงอู่หังขมวดคิ้วและพูดว่า

“ตกลง!”

หนึ่งชั่วโมงต่อมา!

หลี่จุ่นขี่ม้าตรงไปข้างหน้า โดยมีเฟิงอู่หังตามหลังอยู่

มีเพียงแค่สองคนที่ออกจากเมืองไป

และทางด้านในของเมืองนั้นมีกองทัพติดอาวุธครบ เตรียมพร้อมที่จะออกไปโจมตีได้ทุกเมือง

หลี่จุ่นสวมชุดผาวตัวยาวกำมะหยี่ กีบม้าสีขาวราวหิมะที่อยู่เบื้องล่างนั้น ประหนึ่งวีรบุรุษอันน่าเกรงขาม