ตอนที่ 1366 เช่นนั้นเจ้าก็จบแล้ว

คําถามนี้ถามแทนจักรพรรดินีและคนอื่น ๆ

หลี่เจิ้งขมวดคิ้ว แล้วเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นเอ่ยว่า

"นี่คือความอัปยศในชีวิตของข้า! ในตอนนั้นมีคนใส่ร้ายสำนักจิ่ง บอกว่าสำนักจิ่งมีเจตนาที่จะก่อกบฏ ข้าถึงได้ทําผิดพลาดครั้งใหญ่ ไม่อย่างนั้นตอนนี้สำนักจิ่งคงได้กลายเป็นอาวุธคมกริบในมือของข้าอย่างแน่นอน! ”

หลี่จุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า

“มีความเกี่ยวข้องกับหวังฉวนเหวินใช่หรือไม่?"

หลี่เจิ้งพยักหน้าและพูดว่า

"ใช่ หวังฉวนเหวินและโหลวสืออีวางแผนใส่ร้ายสำนักจิ่ง และยืมมือของข้าเพื่อกําจัดสำนักจิ่ง!"

หลี่จุ่นพยักหน้าอย่างพึงพอใจและพูดว่า

"ดีมาก ท่านจบแล้ว ศิษย์หลายคนของสำนักจิ่งยังมีชีวิตอยู่ ข้าไม่จำเป็นต้องฆ่าท่านด้วยตัวเอง พวกเขาจะมาหาท่านเพื่อแก้แค้น เมื่อถึงเวลานั้น ข้าจะมองดูท่านตาย ซึ่งถือได้ว่าเป็นการแก้แค้นให้ท่านแม่และท่านลุงของข้า ”

หลี่เจิ้งยิ้มอย่างขมขื่นและไม่พูดอะไร

หลี่จุ่นพูดต่อ

"คําถามต่อไป ท่านฆ่าเสิ่นไท่ฟู่หรือไม่?"

หลี่เจิ้งสีหน้าตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

เขามองหลี่จุ่นอย่างอ้าปากค้าง เหมือนกับว่าเขาไม่คิดว่าลี่จุ่นจะถามคําถามนี้ แต่ผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็พยักหน้า แล้วพูดว่า

"ถูกต้อง ข้าฆ่าเขาเอง เสิ่นคั่วเป็นพี่เขยของจิ่งอ๋อง และภรรยาของเสิ่นคั่วเป็นสมาชิกของลัทธิเทียนซาน ถ้าเขาช่วยเหลือข้าด้วยใจจริง ข้าย่อมไม่ฆ่าเขา แต่เขาต้องการทวงคืนความยุติธรรมให้กับภรรยาของเขามาโดยตลอด ดังนั้นข้าจึงทําได้เพียงฆ่าเขา เพราะเขารู้มากเกินไปแล้ว”

หลี่จุ่นถอนหายใจเฮือกหนึ่ง และพูดว่า

"ท่านช่างยอดเยี่ยมจริงๆ งั้นถือได้ว่าเรามีบัญชีแค้นเพิ่มมาอีกหนึ่ง เสิ่นไท่ฟู่เป็นพ่อตาของข้า"

หลี่เจิ้งยิ้มอย่างขมขื่น

หลี่จุ่นลุกขึ้น และพูดว่า

"ครั้งนี้ก็มีเพียงคำถามเหล่านี้ ลาก่อน"

หลี่เจิ้งตะโกนไปทางเขา ซึ่งเอ่ยว่า

"พ่อยังมีเรื่องอยากจะถามเจ้าอีกหนึ่งคำถาม"

หลี่จุ่นหยุดเล็กน้อย

หลี่เจิ้งจึงถามว่า

"ก่อนอื่นยังไม่ต้องพูดถึงว่าเจ้าต้องการรวมใต้หล้าหรือไม่ เสด็จปู่ของเจ้าต้องการฆ่าเจ้า และต้องการฆ่าคนรอบตัวเจ้าด้วยพ่อจึงอยากถามเจ้าว่า เจ้าต้องการแก้แค้นเสด็จปู่ของเจ้าหรือไม่?"

"ต้องการ!"

หลี่จุ่นพยักหน้าแล้วจากไปโดยไม่หันหลังกลับมาอีก!

หลี่เจิ้งดีใจมาก เขาลุกขึ้นและตะโกนตามหลังหลี่จุ่นไป

“ข้าได้นัดเจอเจิ้นเป่ยอ๋องแล้ว ถ้าเจ้าคิดว่าเจิ้นเป่ยอ๋องจะเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้า! ข้าจะช่วยเจ้า! ”

หลี่จุ่นไม่หันหลังกลับมา ราวกับว่าเขาไม่ได้ยิน