ตอนที่ 1367 ข้าจะเอานางมาให้เจ้า

หลี่เจิ้งได้เชิญเจิ้นเป่ยอ๋องแล้ว

หลังจากนั้นไม่กี่วัน ในที่สุดเจิ้นเป่ยอ๋องก็มาถึงใกล้เมืองหลวงของจักรวรรดิ

และย่อมเดินทางตรงไปยังทิศทางของราชวงศ์อู่

เจิ้นเป่ยอ๋องเป็นผู้มีวรยุทธ์สูงส่งเช่นนี้ ข้างกายเขามีเพียงองค์รักษ์เพียงคนเดียวไว้คอยรับใช้

นี่คือความมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเขาเอง

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้หลี่จุ่นพันธมิตรอย่างเปิดเผยในปัจจุบันของเขาก็อยู่ในเมืองหลวงของจักรวรรดิ หากหลี่เจิ้งสั่งการให้กองทัพขนาดใหญ่มาล้อมเขา หลี่จุ่นคงไม่สามารถนิ่งนอนใจได้

หลี่เจิ้งและเจิ้นเป่ยอ๋องนัดพบกันบนเนินเขา

ฝ่ายของหลี่เจิ้งมีความกลัวเล็กน้อย ดังนั้นหวังเหลียนจึงไม่อยู่ห่างจากเขาแม้เพียงคืบเดียว

"กระหม่อมถวายบังคมฝ่าบาท!"

เมื่อเจิ้นเป่ยอ๋องเห็นหลี่เจิ้ง เขากำปั้นและคำนับอย่างเคารพทันที!

หลี่เจิ้งยิ้ม

"ลำบากเจ้าแล้วจอมทัพ นั่งเถอะ!"

เจิ้นเป่ยอ๋องนั่งลงอย่างไม่เป็นเกรงใจ

หลี่เจิ้งก็เอ่ยว่า

"วันที่ที่เชิญจอมทัพมาที่นี่ คืออยากส่งตัวคนคนหนึ่งให้จอมทัพ"

ขณะที่เขาพูด หลี่เจิ้งโบกมือไปทางด้านหลัง แล้วเฉินกุ้ยเฟยผู้สง่างามก็เยื้องย่างออกมา

ทันใดนั้นเจิ้นเป่ยอ๋องก็หรี่ตาแคบลง

หลี่เจิ้งเอ่ยด้วยยิ้ม"น้องรอง เจ้าคงคิดถึงพี่สะใภ้คนนี้มานานแล้วใช่หรือไม่? วันนี้พี่ใหญ่จะส่งตัวให้เจ้า ”

ดวงตาของเจิ้นเป่ยอ๋องกระตุกเล็กน้อย เขาไม่พูดอะไร

ในเวลานี้เฉินกุ้ยเฟยค่อยๆเดินเข้ามาโค้งคํานับให้เล็กน้อยให้ทั้งสองคน ด้วยสีหน้าเขินอาย และพูดว่า

"หม่อมฉันถวายบังคัมฝ่าบาท ถวายบังคมท่านอ๋อง"

หลี่เจิ้งพยักหน้า

เจิ้นเป่ยอ๋องอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเฉินกุ้ยเฟย ดวงตาของเขาฉายแววความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้

หลี่เจิ้งยิ้ม

"น้องรอง ข้าถามนางแล้วว่านางชื่นชอบเจ้าที่ตรงไหน นางบอกว่านางชอบความแข็งแกร่งของเจ้า เจ้าถึงจะเป็นบุรุษที่ควรมี และนางก็ถูกเจ้าดึงดูดอย่างสุดซึ้ง ต้องบอกเลยว่า ข้าถูกเปรียบเทียบกับเจ้า”

ดวงตาของเฉินกุ้ยเฟยผู้สง่างามหดตัวลงทันที สีหน้าแดงขึ้น

ไม่เคยคิดเลยว่าหลี่เจิ้งจะพูดคําเหล่านี้อย่างเปิดเผย ซึ่งทำให้นางรู้สึกเขินอายขึ้นมาทันที

เมื่อหลี่เจิ้งเห็นเช่นนี้ เขาจึงยิ้มเอ่ยว่า