ตอนที่ 1436 สถานการณ์เปลี่ยนกะทันหัน!

หนึ่งห้อง หนึ่งเตียง

ทำยังไงดี?

เจียงเยว่ฉานเดินเข้าไปก่อนอย่างไม่สนใจ จากนั้นก็นั่งลงบนเตียง และเอ่ยว่า

“ไม่ได้นอนเตียงมานาน คืนนี้ข้าจะได้นอนเตียงแล้ว”

ปันหมิ่นสีหน้าเปลี่ยนแปลง เหลือบไปมองหลี่จุ่น และเอ่ยว่า

“ท่าน ท่าน ท่านนอนที่พื้น! ข้ากับพี่สาวจะนอนบนเตียง!”

หลี่จุ่นลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้า

จะนอนเตียงเดียวกันกับผู้หญิงได้อย่างไร?

สถานะก็ไม่ชัดเจน อีกอย่างผู้ชายวัยหนุ่มอย่างเขา ถ้าทนต่อความต้องการของร่างกายไม่ไหว คงต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่

หลี่จุ่นจึงเรียกคนชราสองคนหาหญ้าแห้งมาให้เขา ปูไว้ที่พื้น จากนั้นก็ทนนอนที่พื้นหนึ่งคืน

ทั้งคืนไม่มีการพูดจากัน

แต่ว่า วันที่สองเมื่อหลี่จุ่นตื่นขึ้นมา กลับเห็นคนหนึ่งนอนอยู่ข้างกายตนเอง

ใบหน้าอันสวยงามเพริศพริ้งอยู่ตรงหน้าเขาพอดี เมื่อลืมตาขึ้นก็เห็นทันที

ทันใดนั้นก็รู้สึกตื่นตกใจ ถอยตัวไปอย่างรวดเร็ว!

คงเป็นเพราะการเคลื่อนไหวของหลี่จุ่น เจียงเยว่ฉานที่หลับอยู่ข้างกายหลี่จุ่นอย่างนิ่งเงียบก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา เหมือนก้อนเมฆเคลื่อนตัวออก ทันใดนั้นท้องฟ้าก็สวยงามสดใส

เจียงเยว่ฉานมองดูหลี่จุ่นด้วยสายตาปกติ จากนั้นก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงงัวเงียว่า

“ฟ้าสว่างแล้วหรือ?”

หลี่จุ่นมองไปข้างนอกที่เริ่มสว่างไสว พยักหน้าอย่างตะลึง และเอ่ยถามอย่างสงสัยว่า

“ทำไมเจ้าถึงมานอนอยู่ข้างกายข้า?”

เจียงเยว่ฉานจึงยืดเส้นยืดสาย และหันไปมองปันหมิ่นที่ยังคงนอนหลับสนิทอยู่ ก่อนจะหันมาทางหลี่จุ่น และยิ้มพลางเอ่ยว่า

“ข้าอยากรู้ว่านอนข้างกายท่านจะเป็นอย่างไร ไม่เลว นอนข้างกายท่านรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ทำให้นอนหลับดีมากขึ้น”

หลี่จุ่นหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย ลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และเอ่ยว่า

“เอาละ ไปกันได้แล้ว”

จากนั้นก็หันไปมองปันหมิ่นที่ยังนอนหลับสนิท จึงดึงผ้าห่มบนตัวนางออกมาทันที ตบลงที่สะโพกอันอวบอิ่มของนาง จากนั้นก็ตะโกนเอ่ยว่า

“หญิงสาว ไปกันได้แล้ว!”

ปันหมิ่นตื่นขึ้นมาอย่างไว จากนั้นก็รู้สึกร้อนผ่าวตรงสะโพก และส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ ท่าทางยังนอนไม่อิ่ม จ้องมองหลี่จุ่นอย่างอารมณ์เสีย

ส่วนหลี่จุ่นกลับยักไหล่ หันหลังไปอย่างไม่สนใจ และเอ่ยว่า

“ถ้ายังไม่ไป ก็จะทิ้งเจ้าไว้ที่นี่ให้เปิดภรรยาของผู้ชายในหมู่บ้านนี้!”