ตอนที่ 1454
ตอนที่ 1454 ข้าถูกยิงแต่ไม่ตาย!
September 20, 2026
แบบนี้ไม่เรียกว่าบ้าจะเรียกว่าอะไร?
กล้าใช้ร่างกายของตนแบกรับกระสุนปืนใหญ่ ถ้าไม่ใช่เพราะบ้า สมองคงจะมีปัญหาอย่างแน่!
คราวนี้
จางเฟิงลู่ที่นั่งอยู่บนหลังม้าเห็นจงจื่อหนิงไม่คิดถอยหนีแต่กลับเดินหน้า ยังพูดจาอวดดีโอหัง ทันใดนั้นก็กัดฟันอย่างเคียดแค้น!
แม่ทัพใหญ่ของข้าศึกที่สมควรตาย ไม่เห็นตนอยู่ในสายตาเลยสักนิด!
ฟางเฟิงลู่โมโหจนหางตากระตุก จากนั้นก็โบกมืออันใหญ่ สั่งการออกไปเสียงดังว่า
“ประกาศคำสั่งข้า ยิงปืนใหญ่เดี๋ยวนี้!”
“ยิงปืนใหญ่!”
“ยิงปืนใหญ่!”
“จอมทัพสั่งการ ยิงปืนใหญ่!”
“…”
คำสั่งของฟางเฟิงลู่ถูกส่งต่ออย่างรวดเร็ว ทหารที่ได้ศึกษาปืนใหญ่อย่างละเอียด ก็ได้เริ่มเล็งไปที่เป้าหมาย!
ตูม!
ตูม!
ตูม!
เสียงปืนใหญ่ดั่งอย่างต่อเนื่อง บนหัวมีกระสุนปืนใหญ่จำนวนมากถูกยิงออกไป พุ่งไปยังค่ายทหารข้าศึก!
กองทัพเยียนจ้าวมองดูด้วยสีหน้าตื่นเต้นและกระวนกระวาย
ถึงคราวที่พวกเขาได้ระเบิดข้าศึกบ้างแล้ว ไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร?
ตื่นเต้นจริงๆ…
ในเวลานี้!
หลี่จุ่นก็ได้ยืนอยู่บนเนินเขาเล็กๆนอกประตูค่ายทหาร มองดูสนามรบที่ต่ำลงเล็กน้อย เมื่อเห็นข้าศึกยิงปืนใหญ่ กลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด
ตามรายงาน กระสุนปืนใหญ่ของข้าศึกรอบนี้เป็นของที่ตนส่งไป ใช้ของตนเองมายิงตนเอง เป็นเรื่องที่น่าขำใช่หรือไม่?
ข้าจะปล่อยให้มันทำร้ายตนเองหรือ?
หม่าหยวนฮั่นกับซ่งเซี่ยงอวี่นั่งอยู่ข้างซ้ายและขวาของเขา เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์ในที่ไกล ทันใดนั้นก็รู้สึกตกใจเล็กน้อย
เมื่อซ่งเซี่ยงอวี่คนช่างพูดเห็นกระสุนถูกยิงออกมาอย่างหนาแน่น ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากพูดว่า
“กระสุนปืนใหญ่ยิงมาแล้ว!”
หม่าหยวนฮั่นที่อยู่ข้างๆไม่พูดไม่จา แต่ภาพนี้ก็ทำให้เขารู้สึกตกใจขึ้นมาเล็กน้อย
สายตาที่จ้องมองไป กระสุนปืนใหญ่อันหนาแน่นได้ยิงเข้าไปท่ามกลางกองทัพจงหยวน ทำให้เกิดความวุ่นวายโกลาหล!
แต่ทว่า!
กลับไม่มีภาพที่ระเบิดปะทุรอบด้านอันหน้าหวาดกลัวอย่างที่คาดการณ์ไว้ มีเพียงควันน้อยๆล่องลอย และส่วนใหญ่เป็นกระสุนฝ่อ!
อีกอย่าง กระสุนปืนใหญ่ที่ยิงออกไปกลับไม่ก่อให้เกิดความเสียหายแต่อย่างใด ดูเหมือน…จะเป็นแค่ดอกไม้ไฟ!
“เอ๊ะ นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”