ตอนที่ 1453 แม่ทัพไร้เทียมทานจงจื่อหนิง!

จงจื่อหนิงออกเดินทางอย่างดีใจ

เมื่อถึงเวลาเที่ยง ก็กลับมาอีกครั้ง ทหารม้าห้าพันนายหายไปสามร้อยกว่านาย แต่ได้นำหัวศัตรูมาแปดร้อยหัว!

แต่ทว่า!

ม้าศึกมีความสำคัญยิ่ง จะเทียบกันไม่ได้

แม้จะเป็นจำนวนสามร้อยกว่านาย ก็ทำให้เจ็บปวดใจไม่น้อย

จงจื่อหนิงนำหัวของข้าศึกจำนวนแปดร้อยหัววางเรียงรายอยู่หน้าซุ้มประตูค่ายทหารด้วยสีหน้าหดหู่ จากนั้นก็ถอดเสื้อเกราะ นอนราบลงไปที่นอกประตูค่ายทหาร เพื่อให้ทหารที่ทำหน้าที่ลงทัณฑ์ถือท่อนไม้โบยตีเขาสามร้อยครั้ง!

ตอนแรกเจ้าหมอนี่ต้องการจะรับการโบยตีหนึ่งพันครั้ง แต่หลี่จุ่นสั่งให้เลื่อนไปก่อน

ศัตรูกำลังอยู่ตรงหน้า ถ้าแม่ทัพถูกโบยตีจนบาดเจ็บแล้วจะต่อสู้กับศัตรูได้อย่างไร?

จงจื่อหนิงเข้ามาในกระโจมทหารด้วยสีหน้าละอายใจ คุกเข่าขอรับโทษ

“ข้าด้อยความสามารถ ขอมหาจักรพรรดิลงทัณฑ์ด้วย!”

หลี่จุ่นบนเก้าอี้มังกรได้ถอนหายใจออกมา และเอ่ยว่า

“แม่ทัพใหญ่จง ศึกนี้ท่านมีทั้งความชอบและความผิด ถือว่าได้ลบล้างกันไป แพ้ชนะเป็นเรื่องธรรมดา เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ทั่วไป แต่ว่า ต่อไปเจ้าอย่าอวดเก่งจนเกินไป! ทหารอวดดีมักต้องพ่ายแพ้ ความหมายแท้จริงก็คือเช่นนี้!”

“ขอบพระทัยมหาจักรพรรดิที่ทรงอภัยโทษ!” จงจื่อหนิงเผยสีหน้าซาบซึ้ง

หลี่จุ่นเอ่ยถามว่า “เอาละ ลุกขึ้นมาได้แล้ว ไหนลองเล่าเหตุการณ์มาให้ฟัง”

จงจื่อหนิงเอ่ยขึ้นทันทีว่า

“เรียนมหาจักรพรรดิ ข้าได้นำทหารม้าห้าพันนายบุกเข้าไปโจมตี แม้จะไม่กล้าเข้าไปลึกๆ แต่ข้าให้สั่งให้คนตามหาห้องครัว จากนั้นก็ทำลายเครื่องครัวให้พังเสียหาย น่าจะมีประมาณหลายหมื่นชิ้น!”

หลี่จุ่นกับเหล่าแม่ทัพที่อยู่ด้านล่างต่างพากันอึ้ง!

สมกับที่เป็นจงจื่อหนิง!

สั่งให้ท่านไปก่อกวนข้าศึก ท่านกลับบุกเข้าไปทำลายเครื่องครัวทำอาหาร…

คาดว่าจางเฟิงลู่คงต้องโมโหจนกระทืบเท้าแน่!

หลี่จุ่นรู้สึกอึ้งไปพักใหญ่ จากนั้นก็หัวเราะและเอ่ยว่า

“เยี่ยม! ทำได้ดีมาก! ข้าพอใจอย่างยิ่ง!”

“รายงาน!”

ในเวลานี้ นอกกระโจมทหารมีม้าเร็วส่งข่าวมา เมื่อเข้ามาด้านในกระโจมก็กล่าวรายงานเสียงดังว่า

“ทูลมหาจักรพรรดิ ข้าศึกออกมาจากฐานทัพ กำลังมุ่งหน้าโจมตีมาทางนี้!”

เป็นอย่างที่คาด

จางเฟิงลู่โมโหจนจะเป็นบ้าแล้ว!

จะไม่ให้โมโหจนบ้าได้อย่างไร?

ทำศึกก็ส่วนทำศึก ทำไมจะต้องทำลายข้าวของเครื่องครัวด้วย?

คิดจะเอาชีวิตข้าไม่ว่า แต่ก็ต้องให้ข้าได้กินอิ่มเสียก่อน!