ตอนที่ 780
ตอนที่ 780 ยอมจำนน!
September 20, 2026
“หมายความว่าอย่างไร?”
โจวชิงรีบขมวดคิ้วเข้าหากัน
หม่าหยวนฮั่นขี้คร้านจะพูดจาต่อความยาวสาวความยืดกับเขา จึงเอ่ยขึ้นว่า
“ข้าหมายถึงท่านเข้าใจเรื่องคู่ต่อสู้ผิด คู่ต่อสู้ของท่านไม่ใช่จี้จงชิง! เข้าใจเรื่องคู่ต่อสู้ผิด หากท่านยังสู้ชนะอีก เช่นนั้นเง็กเซียนฮ่องเต้ก็ต้องยอมท่านแล้ว เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว รีบยอมจำนนเสียเถิด ไม่อย่างนั้นจะส่งพวกท่านไปตายเสียเดี๋ยวนี้!”
อะไรนะ?!
นัยน์ตาของโจวชิงหดตัว ไม่กล้าเชื่อ!
คู่ต่อสู้ของเขาไม่ใช่จี้จงชิงอย่างนั้นหรือ?
เช่นนั้นเป็นใครกันเล่า?
โจวชิงชำเลืองมองตำแหน่งที่หม่าหยวนฮั่นยืนทีหนึ่ง อีกฝ่ายที่เขาปกป้องอยู่ก็คือ...เด็กหนุ่มผู้นั้น!
ไม่ต้องสงสัยเลย...
เช่นนั้นคู่ต่อสู้ของตนก็เป็นได้แค่เจ้าเด็กหนุ่มที่ราวกับจะเป็นผู้บัญชาการคนใหม่ของชายแดนเหนือผู้นี้แล้ว!
แต่ทว่าเป็นไปได้อย่างไร?
เขาไม่ใช่หุ่นเชิดที่จี้จงชิงคอยสนับสนุนอยู่หรอกหรือ?!
โจวชิงพลันอึ้งไปในชั่วพริบตา เขามองหลี่จุ่นอย่างตกตะลึงไปเลย!
ในใจราวกับมีคลื่นโหมซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง ผ่านไปนานสองนานก็ยังไม่สงบลง!
เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไรกัน?!
หลี่จุ่นเห็นทั้งสองคนคุยกันงึมงำ ๆ อยู่พักใหญ่แล้ว แต่ยังไม่ได้ข้อสรุปอะไร เขาจึงรีบขมวดคิ้วพลางเอ่ยถามขึ้นว่า
“ไม่ตกลงที่จะยอมจำนนใช่หรือไม่? บุรุษกระดูกเหล็กประเภทนี้ข้าละเลื่อมใสจริง ๆ แต่ว่าบุรุษกระดูกเหล็กประเภทนี้แหละไร้ประโยชน์ที่สุด มีแต่ทำให้ข้าเลื่อมใสว่าช่างไร้ประโยชน์จริง ๆ มันต้องมีประโยชน์กับข้าสิถึงจะเข้าท่า”
“ช่างเถอะ ในเมื่อไม่ตกลงยอมจำนน เช่นนั้นก็ฆ่าทิ้งไปเสียเถอะ! หาวิธีตายที่เหมาะสมให้กับพวกเขาก็แล้วกัน ยิงทิ้งเสียตรงนั้นเถอะ”
เมื่อหวังเซิ่งได้ยิน ก็รีบยกมือขึ้นเตรียมจะแพร่คำสั่งลงไป!
“ช้าก่อน!”
ทันใดนั้นโจวชิงก็เอ่ยเรียกขึ้นมา เขามองไปที่หลี่จุ่นแล้วกัดฟันถามขึ้นว่า
“ข้าอยากรู้ว่าพวกเจ้ามาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”
หม่าหยวนฮั่นโพล่งตอบกลับไปเลยโดยไม่แม้แต่จะถามหลี่จุ่น
“แน่นอนว่าบินลงมาจากเบื้องบนน่ะสิ ไม่อย่างนั้นท่านคิดว่าพวกเราจะมีวิชาอาคมมุดออกมาจากใต้ดินหรือ?”
“บิน บินลงมาอย่างนั้นหรือ?”
โจวชิงงงเป็นไก่ตาแตกไปเล็กน้อย!
คิดว่าหม่าหยวนฮั่นกำลังล้อเขาเล่น ทันใดนั้นในใจก็รู้สึกถึงความอัปยศอดสูจนถึงขีดสุด!
บินอย่างนั้นหรือ?
คิดว่าพวกเจ้ามีปีกกันอย่างนั้นหรือ?
ยังจะบินได้อีก?!
โจวชิงคิดว่าหม่าหยวนฮั่นไม่ยอมตอบดี ๆ ทันใดนั้นเขาก็พลันเดือดพล่านขึ้นมา!
แต่ทว่าตอนนี้ไร้ซึ่งอนาคตแล้ว หากยังไม่ยอมจำนนอีกเหล่าทหารต้องถูกฝังไปกับตนแน่ ๆ
ทันใดนั้นเขาก็หัวเราะอย่างเศร้ารันทดทีหนึ่ง ก่อนจะโยนดาบยาวในมือทิ้งไป แล้วเอ่ยขึ้นว่า