ตอนที่ 781
ตอนที่ 781 สงครามชายแดนทางตะวันตกหยุดลงแล้ว!
September 20, 2026
โจวชิงตะโกนว่าคนฉู่จะไม่มีวันเป็นเชลยศึกเพื่อศักดิ์ศรี!
แต่เพื่อทุกชีวิตที่อยู่ใต้บัญชา ยอมก้มหัวที่แสนโอหัง และทิ้งดาบยอมจำนนไปเลย!
มีจอมทัพบางคนที่มีชื่อเสียงเพราะรบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง อย่างเช่นซุนเฟิงโหวแห่งราชวงศ์ก่อนหน้า!
และมีจอมทัพบางคนที่มีชื่อเสียงเพราะความพ่ายแพ้เพียงครั้งเดียว หลังจากที่รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง...
นั่นก็คือโจวชิง โจวชิงคนแคว้นฉู่!
โจวชิงรู้สึกละอายใจต่อสมญานามซุนเฟิงคนที่สอง แต่ทว่าไม่ได้ละอายใจต่อชื่อโจวชิงของเขาเลย!
นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเขาไม่ใช่ซุนเฟิงคนที่สอง เขาคือโจวชิง โจวชิงคนแคว้นฉู่!
เขามีคุณสมบัติที่จะถูกบันทึกไว้ในตำราประวัติศาสตร์เคียงข้างกับ...ซุนเฟิง!
ในนามของแม่ทัพผู้ไร้เทียมทานรุ่นหนึ่งเช่นเดียวกัน!
ที่คว้ามาได้ยากไม่ใช่ผู้บัญชาการที่นำทัพสู้รบจนได้รับชัยชนะ แต่ที่คว้ามาได้ยากคือบุคคลที่ยอมก้มหัวเพื่อให้ทุกคนไม่ต้องลำบากยามทำศึกพ่ายแพ้ บุคคลที่กล่าวมาข้างหน้าจะได้กลายเป็นแม่ทัพตลอดกาลรุ่นหนึ่ง!
ทว่าบุคคลที่กลาวมาข้างหลังจะถูกเขียนเพิ่มเข้าไปในตำราประวัติศาสตร์ให้เขาอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งก็คือเขียนว่าเขาคือวีรบุรุษ!
โจวชิงในคืนนี้ก็คือวีรบุรุษคนหนึ่ง
อย่างน้อยก็ใช่ในสายตาของหลี่จุ่น ในสายตาของหม่าหยวนฮั่นและในสายตาของคนราชวงศ์อู่ทุกผู้ทุกนาย
โจวชิงนำทหารให้ยอมจำนน สงครามทางชายแดนตะวันตกยุติลง!
เดิมทีหลี่จุ่นไม่ได้อยากจะชิงไพ่ตัดหน้าอย่างกะทันหันเลย เพียงแต่โจวชิงนำกองกำลังสองหมื่นกว่านายเข้าไปยังจวนชายแดนตะวันตก เช่นนั้นก็ทำอะไรเขาไม่ได้ ทว่าหลี่จุ่นสับไพ่หลอกเขา ไม่มีทางที่เขาจะไม่แพ้!
จ้าวอวี่ไม่พอใจ
โจวชิงสังหารกองกำลังหลายหมื่นนายที่ด่านเฟิงเป่ยของเขา ทว่าตอนนี้กลับยอมจำนนเสียแล้ว
ภายในเวลาเพียงชั่วครู่ไม่สามารถพลิกแพลงกลับมาได้ เขาจ้องคนฉู่ที่ถูกควบคุมตัวขึ้นมาเขม็งด้วยสองนัยน์ตาที่แดงก่ำ
หลี่จุ่นมองความไม่พอใจของจ้าวอวี่ออก จึงเดินไปเอ่ยปากพูดปลอบเขาที่ข้างกายเขา
“แม่ทัพจ้าว ทำศึกมีถูกมีผิด แต่ในสนามรบไม่มีผิดไม่มีถูก ข้าพอจะเข้าใจความรู้สึกของท่าน แต่ในเมื่อทัพศัตรูยอมจำนนแล้ว เช่นนั้นเรื่องอื่นก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้ที่เชี่ยวชาญพอจะจัดการเรื่องพวกนี้เถิด พวกเราน่ะ ยังมีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องทำนะ”
ยังมีทัพใหญ่หลายแสนนายของแคว้นจ้าวที่กำลังรอพวกเราอยู่นะ!
จ้าวอวี่พยักหน้าทำได้เพียงพูดว่า
“ขอรับ ท่านอ๋อง ท่านพูดจนข้าเข้าใจแล้ว”
เขาเพียงแค่ไม่พอใจเท่านั้น!
ถึงอย่างไรต้องสูญเสียสหายที่ปกติร่วมรบร่วมใช้ชีวิตด้วยกันไปมากมายขนาดนั้น ไม่ว่าใครก็ต้องไม่สบายใจด้วยกันทั้งนั้น
โจวชิงและทหารเชลยคนแคว้นฉู่ทุกผู้ทุกนายถูกควบคุมตัวอยู่ตรงกลาง จากนั้นก็คุมตัวไปยังจวนชายแดนตะวันตก
ด่านฝานหลงถูกทำลายแล้ว ตอนนี้กลับไปไม่ได้ ทำได้เพียงไปจวนชายแดนตะวันตกเท่านั้น
เหยียนอ๋องผู้เฒ่าเองก็ไล่กวดส่วนที่อยู่เบื้องหลังทุกคนไปยังจวนชายแดนตะวันตก พร้อมทั้งไปพบโจวชิงที่ถูกควบคุมตัวด้วยตัวเอง
ไม่รู้ว่าจอมทัพแห่งสองทัพกำลังพูดคุยอะไรกัน รอเหยียนอ๋องผู้เฒ่ากลับมาบอกหลี่จุ่น โจวชิงอยากจะพบเขา
หลี่จุ่นกำลังดูแผนที่เดินทัพ เมื่อได้ยินดังนั้นก็พลันแสยะยิ้มทีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
“ข้ามีอะไรให้ต้องไปพบอย่างนั้นหรือ? ไม่มีอะไรมากไปกว่าเพียงแค่ไม่รู้ว่าตัวเองแพ้ตรงไหนก็เท่านั้น เขาอยากรู้ แต่ข้าดันไม่อยากบอกเขา! อีกอย่าง ข้าฟังภาษานกของพวกเขาไม่รู้เรื่อง พูดคุยแลกเปลี่ยนกันก็เปลืองแรง ฉะนั้นไม่เจอ ๆ”