ตอนที่ 870
ตอนที่ 870 ลมหายใจดูประหลาดไป!
September 20, 2026
สองพี่น้องตระกูลเฟิงไหนเลยจะยังเกรงใจอยู่อีก?
ทันใดนั้นเขาก็รีบหยิบถ้วยมาแบ่งกันดื่ม เมื่อได้ดื่มก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก!
รสชาติดีสุด ๆ ไปเลย!
รสชาติของความอร่อยยังติดอยู่ที่ลิ้นของเฟิงอู่หัง เขาเอ่ยถามขึ้นว่า
“สุรานี้มาจากไหนอย่างนั้นหรือ? เมืองเป่ยกวนทำสุราชั้นดีเช่นนี้ออกมาตั้งแต่เมื่อไรกัน?”
เขาเองก็มักจะไปซื้อสุราที่นั่นอยู่บ่อย ๆ ทว่าไม่เคยเห็นสุราชั้นดีเช่นนี้เลย
เมื่อเฟิงฉีถัวได้ยินดังนั้น ก็รีบฉีกยิ้มขึ้นมาก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
“ท่านพี่อาจจะไม่รู้ สุรานี้ไม่ใช่สุราของแคว้นหนานเราหรอก ทว่ามาจากราชวงศ์อู่และเพิ่งผลิตออกมาไม่นานนี้เอง เมืองเป่ยกวนเองก็เพิ่งมีปรากฏออกมาช่วงก่อนหน้านี้ ท่านพี่ไม่รู้จักสุรานี้เป็นเรื่องธรรมดา แต่ว่านี่เป็นน้ำใจของจิ่งจุ่นแล้ว!”
เฟิงฉีถัวรีบอธิบาย และยังไม่ลืมพูดให้หลี่จุ่นในทางที่ดี
เมื่อเฟิงอู่หังได้ยินดังนั้น ก็รีบเอ่ยขึ้นว่า
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง มิน่าล่ะเดือนก่อนข้าไปซื้อเหล้า ทว่ากลับไม่เห็นเหล้านี้เลย!”
เมื่อพวกเฟิงเป่าจินทั้งสองคนได้ยินดังนั้น นัยน์ตาก็ประกายความสงสัยออกมา
ที่แท้สุรานี้ก็ออกมาจากราชวงศ์อู่นี่เอง!
เฟิงเป่าหลินหยิบไหเหล้ามาดู ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
“หลงไถ...ชื่อนี้ช่างบังอาจยิ่งนัก!”
คำว่าหลง ในยุคจีนโบราณ เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจของจักรพรรดิ!
ไม่มีผู้ใดกล้าใช้ตามอำเภอใจ!
เพียงแต่ในยุคปัจจุบันไม่ได้ถือสาอะไรมากมายขนาดนั้น ทว่าก็พบได้ยาก
ไม่นึกเลยว่าจะตั้งชื่อนี้ให้กับเจ้าสุรานี่
ในตอนนี้เฟิงเป่าจินแทบจะไม่ได้สนใจแล้วว่าหลี่จุ่นมีเป้าหมายอะไร
นี่ได้ดื่มแล้ว ดื่มจนเรียกได้ว่าดื่มอย่างเอร็ดอร่อยทีเดียว
ไม่นึกเลยว่ารสชาติของเหล้านี่จะเข้มข้นถึงเพียงนี้ แถมยังแรงขนาดนี้อีก แรงจนบ้าไปแล้ว!
ช่างเป็นสุราชั้นยอดจริง ๆ!
เมื่อเทียบกับสุราที่เคยดื่มมาก่อนหน้านี้ อย่างหนึ่งเป็นฟ้าอย่างหนึ่งเป็นดินเลยจริง ๆ!
ในตอนนี้พี่น้องเฟิงเป่าหลิน และเฟิงอู่หังทั้งสามคนเริ่มดื่มกันแล้ว
เฟิงเป่าหลินยังให้คนไปจัดเตรียมอาหารแกล้มเหล้าที่ห้องครัวมาอีกด้วย จะได้ยิ่งออกรสออกชาติมากขึ้น
เหล้าสองไหสองจิน ไม่พอ หลี่จุ่นกับเฟิงฉีถัวไม่ได้ดื่ม
ทั้งสามคนเองก็จิบเล็กจิบน้อย กลัวว่าเหล้าจะหมดไปอย่างกะทันหัน
ไม่ต้องพูดมาก เหล้าสองไหดื่มจนเกลี้ยง!
หลังจากนั้น!
สองพี่น้องเฟิงเป่าหลินดื่มจนเมาขาดสติไปเลย
เฟิงอู่หังดื่มจนมึนสติสตังเลอะเลือน หน้ามืดตามัว อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นอย่างประหลาดใจว่า
“ไม่นึกเลยว่าเหล้านี่จะดื่มแล้วมึนหัวขนาดนี้...เหลือจะเชื่อ ช่างเป็นเหล้าชั้นยอดจริง ๆ!”
สุดยอดไปเลย!