ตอนที่ 914 เตรียมออกรบ!

ได้ยินคำพูดของหลี่จุ่น จักรพรรดินีขมวดคิ้วมุ่น

เฟิงเป่าจินไม่พูด

เขาพบว่าตัวเองสอดปากไม่ได้ ต่อหน้าหลี่จุ่นดูเป็นส่วนเกินชัดเจน

ตัวเองเป็นอัครมหาเสนาบดี ดูจะรั้งตำแหน่งได้ล้มเหลวเล็กน้อย...

“ท่านอัครเสนาบดีเฟิง ท่านเห็นว่าอย่างไร” จักรพรรดินีเอ่ยถาม

เฟิงเป่าจินคิดแล้วพูดทันที

“ฝ่าบาท กุนซือพูดมีเหตุผลพ่ะย่ะค่ะ!”

ดูเหมือนว่าเขาจะพูดเป็นอยู่คำเดียว...พูดมีเหตุผล

จักรพรรดินีนิ่งเงียบ

หลี่จุ่นตอนนี้ก็ขมวดคิ้วเหมือนกัน

จักรพรรดินีคนนี้ทำไมไม่มั่นใจเอาเสียเลยนะ

ตอนที่กบฏเป็นฮ่องเต้ ทำไมถึงมั่นใจอย่างนั้น ตอนนี้กลับไม่มีความมั่นใจนั้น...

หากเป็นเช่นนี้ ไม่คู่ควรจะหารือด้วยเลย!

หลี่จุ่นเอ่ย “ฝ่าบาท จะรออีกไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ!”

จักรพรรดินีมองหลี่จุ่น ขมวดคิ้วพูด

“แต่ข้าคิดว่ากำลังพลแคว้นหนานเราอ่อนแอ ถ้าผลีผลามบุกไป เกรงจะไม่เป็นผลดี”

เจ้าคิดว่า คิดอะไรกันฮะ!

หลี่จุ่นโมโหก่นด่าในใจ

ตอนนี้ หลี่จุ่นไม่มีอารมณ์พูดไร้สาระ พูดเลยว่า

“ฝ่าบาท กระหม่อมรู้นิสัยของหลี่เจิ้งดี รู้ความคิดของเขาดี หากฝ่าบาทยังลังเลไม่ตัดสินพระทัยเช่นนี้ ถึงตอนนี้จะไม่เป็นผลดีจริง ๆ!”

“กุนซือกล่าวหนักไปแล้ว!”

เฟิงเป่าจินเห็นท่าทีของหลี่จุ่นผิดปกติไปเล็กน้อยจึงเอ่ยปาก

จักรพรรดินีขมวดคิ้วมุ่นกว่าเดิม

ความจริงนางกำลังรอแคว้นฉีส่งทหารอยู่!

ถ้าแคว้นฉีส่งทหาร นางจึงส่งทหารได้!

มิเช่นนั้นทันทีที่แคว้นฉีไม่ส่งทหาร ก็เท่ากับแคว้นหนานต่อสู้กับราชวงศ์อู่ตามลำพังอย่างไม่ต้องสงสัย เช่นนั้นแคว้นหนานหรือจะรอดได้

หลี่จุ่นมองเฟิงเป่าจินทีหนึ่ง คิดแล้วจึงพูดพลัน

“ฝ่าบาท กระหม่อมขอบังอาจถาม พระองค์กำลังรอทัพใหญ่แคว้นฉีใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”

จักรพรรดินีนัยน์ตาหดเล็กฉับพลัน มองหลี่จุ่นลึก ๆ สุดท้ายยังพยักหน้าตอบ

“ถูกต้อง ท่านคิดว่าข้าลังเลเรื่องส่งทหาร แต่ศึกนี้หากไม่มีแคว้นฉี ทันทีที่แคว้นหนานเราส่งทหารจะต้องเจอกับความพินาศแน่นอน!”