ตอนที่ 6
บทที่ 6
September 18, 2026
หลี่หลงหลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “ทหารที่เหลืออยู่หนึ่งพันนายของตระกูลซู บุกเข้าวัง ปรับราชวงศ์เปลี่ยนรัชสมัย! เขายืมมือของตระกูลซูกำจัดผู้เห็นต่าง ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ เพื่อให้ตระกูลซูถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏ ให้อาชญากรรมทั้งหมดตกอยู่กับตระกูลซู! ”
“หากเขาสังหารตระกูลซู ล้างมลทินให้ตนเอง ยกดินแดนให้คนป่าเถื่อนเป็นการชดเชย เขาก็จะนั่งอยู่บนบัลลังก์ได้อย่างมั่นคง!”
“นี่คือภาพรวมแผนการของเขา!”
“ยอดแม่ทัพยืนหยัดบนหมื่นกระดูก!”
“ไม่ว่าจะเป็นข้า หรือตระกูลซู ล้วนเป็นบันไดของคนผู้นี้!”
“คนไร้ประโยชน์อย่างข้า ตายไปก็ไม่น่าเสียดาย!”
“แต่ตระกูลซูมีแต่ด้วยความภักดี กลับต้องกลายเป็นกบฏ ถูกบันทึกไว้ในหนังสือประวัติศาสตร์ ทิ้งชื่อเสียงฉาวโฉ่ไปชั่วลูกชั่วหลาน!”
คําพูดนี้ ทําลายกำแพงในใจของฮูหยินผู้เฒ่าซูไปโดยสิ้นเชิง!
ตุ้บ!
ฮูหยินผู้เฒ่าซูนั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนพื้น ดวงตาของนางว่างเปล่า ร้องไห้คร่ำครวญ: “ไม่กลัวหากร่างกายจะแหลกเป็นชิ้นๆ เหลือเพียงใจภักดิ์ไว้ในประวัติศาสตร์! ตระกูลซูของเราไม่กลัวความตาย! เพียงแต่หากตระกูลซูกลายเป็นกบฏจริงๆ แล้วข้าจะมีหน้าไปเจอบรรพบุรุษของตระกูลซูได้ยังไง...”
หลี่หลงหลิน ค่อยๆ เดินไปด้านของฮูหยินผู้เฒ่าซู ช่วยพยุงนางขึ้นมา เอ่ยอย่างอ่อนโยนราวกับมีพลังเวทย์มนตร์: “ฮูหยินผู้เฒ่า ท่านไม่มีทางเลือก เรื่องก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ท่านทำได้เพียงเชื่อข้า ทำตามที่ข้าบอก! ”
“มีเพียงข้าเท่านั้นที่สามารถช่วยตระกูลซูได้!”
ฮูหยินผู้เฒ่าซูเอ่ยอย่างลังเล: “ต้องการให้เรียกพวกเฟิ่งหลิงเข้ามาหารือร่วมกันหรือไม่ ? เพราะท้ายที่สุดแล้วเรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องกับเรื่องสำคัญในชีวิตของนาง”
หลี่หลงหลินมุ่ยปาก: “ไม่จําเป็น! ซูเฟิ่งหลิงนิสัยหุนหันพลันแล่น ถ้านางเกิดหลุดปากออกไป ความพยายามก่อนหน้านี้จะสูญเปล่า! ยิ่งไปกว่านั้น เว่ยกงกงก็อยู่ที่นี่ด้วย ใครจะรู้ว่าเขาเป็นสายสืบขององค์ชายบางพระองค์หรือไม่?”
ฮูหยินผู้เฒ่าซูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า: “องค์ชายเก้า ยังเป็นท่านที่คิดได้รอบคอบ!" ทําตามที่ท่านว่าเถอะ! ”
หลี่หลงหลินถอนหายใจด้วยความโล่งอก
แม้ว่าจะต้องใช้คําพูดมากมาย แต่ในที่สุดเขาก็เกลี้ยกล่อมฮูหยินผู้เฒ่าซูได้
แต่นี่เป็นเพียงก้าวแรก!
แม้ว่าฮูหยินผู้เฒ่าซูจะอายุมากแล้ว นางกลับเข้าใจถึงความชอบธรรม
หลี่หลงหลินมีหนังสือโลหิต จึงไม่ยากเท่าไหร่ที่จะโน้มน้าวใจฮูหยินผู้เฒ่าซู
ความยากลําบากที่แท้จริงคือการโน้มน้าวใจฮ่องเต้หวู่ที่เชื่อมั่นในตนเอง
และการค้นหาจากองค์ชายทั้งแปดว่าใครอยู่เบื้องหลัง!
เรื่องมาถึงขั้นนี้ หลี่หลงหลินทำได้เพียงดำเนินการไปทีละขั้นเท่านั้น
หลังจากเล่าแผนต่อไปให้ฮูหยินผู้เฒ่าซูรับรู้แล้ว หลี่หลงหลินก็ก้าวออกจากห้องโถงไว้ทุกข์ไป
เอ๊ะ?
เมื่อซูเฟิ่งหลิงและผู้หญิงทุกคนในตระกูลซูเห็นหลี่หลงหลินไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร ก็อดประหลาดใจไม่ได้
แม้แต่เว่ยซวินเองยังตกตะลึง สีหน้าของเขาราวกับเห็นผี
ฮูหยินผู้เฒ่าซูเกลียดชังคนชั่วราวกับศัตรู อีกทั้งนางยังอารมณ์ร้อน
ในห้องโถงไว้ทุกข์เมื่อครู่นี้ เกิดเสียงดังโครมคราม มีเสียงเอะอะดังลั่น
ทุกคนจึงคิดว่า แม้ว่าหลี่หลงหลินจะไม่ตาย แต่ก็ต้องได้รับบาดเจ็บ