ตอนที่ 134 จดหมายชมเชยจากองค์ชายเจ็ด

ในท้องพระโรงเกิดระเบิดอีกครั้ง

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด!"

"บางทีทหารแนวหน้าอาจได้รับสินบนจึงเขียนเรื่องไร้สาระเช่นนี้ลงไปในจดหมาย!"

"พวกเขาต้องสมรู้ร่วมคิดกันอย่างแน่นอน คำพูดนี้เชื่อไม่ได้!"

ในเวลานี้ก็มีคนมารายงานที่ด้านนอกตำหนักว่า

"รายงาน! เรื่องเร่งด่วนแปดร้อยลี้จากองค์ชายเจ็ด!"

เหล่าขุนนางทั้งหมดต่างก็ปิติยินดีและกล่าวว่า

"องค์ชายเจ็ดกับองค์ชายสิบสี่และองค์ชายใหญ่ไม่ลงรอยกันเหมือนน้ำกับไฟเสมอมา เชื่อว่าสิ่งที่เขาพูดจึงจะเป็นความจริง!"

ทหารถือบันทึกสงครามเร่งด่วนแปดร้อยลี้เข้ามาในท้องพระโรงและคุกเข่าลงด้วยความเคารพจากนั้นจึงอ่านด้วยเสียงอันดังว่า

"กราบทูลฝ่าบาทองค์ชายสิบสี่ใช้อสนีบาตด้วยท่วงท่าองอาจ มีพลังอันไร้ขอบเขต โดยการโจมตีเพียงครั้งเดียวก็สังหารกองกำลังแนวหน้าของอาณาจักรจ้าวทั้งหมดห้าพันนาย เรียกได้ว่าแสดงความสามารถเป็นที่ประจักษ์ มิใช่เรื่องเกินจริงหากจะบอกว่าเขาเป็นเทพลงมาจุติ!"

"สงครามระหว่างสองอาณาจักร กองทัพจ้าวโจมตีด่านเจียยวี่ในเวลากลางคืนทำให้กองทัพของเราทำอะไรไม่ถูก องค์ชายสิบสี่เปรียบเสมือนแม่ทัพสวรรค์ที่ลงมาแสดงพลังอันยิ่งใหญ่ด้วยการเรียกอสนีบาต ใช้พลังของตนพลิกฟื้นสถานการณ์จึงทำให้กองทัพฉินไม่เสียเลือดเนื้อและเอาชนะศึกแรกนี้ไปได้"

"อาจกล่าวได้ว่าองค์ชายสิบสี่เป็นผู้ที่มีพรสวรรค์พิเศษ จิตใจกล้าหาญ ชำนาญทั้งดาราศาสตร์และภูมิศาสตร์ รอบรู้ทั้งอดีตและปัจจุบัน ความสามารถเหนือธรรมดา เป็นมังกรในหมู่มนุษย์ มีคุโณปการอันใหญ่หลวง!"

"ครั้งนี้ที่สามารถชนะศึกได้ล้วนเป็นผลงานขององค์ชายสิบสี่เพียงผู้เดียว นับเป็นเกียรติของต้าฉินของเราที่มีเทพเช่นองค์ชายสิบสี่อยู่ที่นี่!"

ยิ่งขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ทั่วทั้งท้องพระโรงฟังมากเท่าไหร่พวกเขาก็ยิ่งแปลกใจมากขึ้นเท่านั้น นี่ไม่ใช่เป็นบันทึกสงครามเร่งด่วนแปดร้อยลี้หรือ เหตุใดยิ่งฟังก็ยิ่งเหมือนเป็นคำสรรเสริญองค์ชายสิบสี่เสียมากกว่า

ขุนนางผู้หนึ่งจึงลุกขึ้นและถามว่า

"นี่เจ้ากำลังอ่านอะไรอยู่ นี่เป็นบันทึกสงครามที่องค์ชายเจ็ดส่งมาเช่นนั้นหรือ?"

"องค์ชายเจ็ดมิใช่ไม่ลงรอยกับองค์ชายสิบสี่หรอกหรือ เหตุใดข้าฟังแล้วล้วนเป็นคำชมเชยองค์ชายสิบสี่เล่า?"

นอกจากนี้ยังมีขุนนางที่มีความคิดเห็นที่ต่างออกไป

"บันทึกสงครามที่ส่งมาติดต่อกันสี่ฉบับล้วนกล่าวว่าองค์ชายสิบสี่เรียกอสนีบาตทำลายกองทัพแนวหน้าห้าพันนายของอาณาจักรจ้าว คงมิใช่ว่าทุกคนล้วนพูดคำเท็จกระมัง"

"เรื่องอื่นยังไม่ต้องกล่าวถึง ชัยชนะของศึกแรกจะต้องเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน หากกล้ากล่าวเท็จนั่นถือเป็นความผิดฐานหลอกลวงเบื้องสูง ไม่ว่าผู้ใดก็คงมิกล้าที่จะหลอกลวงฝ่าบาท"

"เรื่องที่ศึกแรกได้รับชัยชนะนั้นเป็นเรื่องจริง กองทัพแห่งต้าฉินของเราชนะแล้ว!"

ใบหน้าของฮ่องเต้ฉินผ่อนคลายลงเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะยังลังเลเล็กน้อยเกี่ยวกับสิ่งที่ทุกคนกล่าวในจดหมายที่ว่าเจ้าสิบสี่สามารถเรียกอสนีบาตได้ ทว่าจากมุมมองนี้มันเป็นเรื่องจริงแท้แน่นอนที่เขาชนะศึกครั้งแรกนี้

ฝ่ายที่ช่วยเหลือสนับสนุนองค์ชายบางคนมองว่าองค์ชายสิบสี่เป็นหนามยอกอก และไม่ต้องการให้องค์ชายสิบสี่ได้รับความชอบเพียงลำพังจึงรีบกล่าวสมทบว่า

"องค์ชายสิบสี่เพียงเอาชนะกองกำลังแนวหน้าห้าพันนายเท่านั้น กองทัพของอาณาจักรจ้าวที่ด่านถงกวานมีถึงกว่าหนึ่งแสนนาย กองกำลังแนวหน้าห้าพันนายนั้นเป็นเพลงเศษเสี้ยวหนึ่งในจำนวนหนึ่งแสนนายเท่านั้น ไม่ควรค่าที่จะเอ่ยถึง"