ตอนที่ 135 ชัยชนะอันยิ่งใหญ่

"รายงาน! บันทึกสงครามแนวหน้าที่องค์ชายเจ็ดส่งมา!"

เมื่อได้ยินว่าเป็นรายงานขององค์ชายเจ็ดขุนนางทั้งหมดต่างก็มองหน้ากัน

"ในความเห็นของข้า รายงานการสู้รบแนวหน้าขององค์ชายเจ็ดยังพอมีความน่าเชื่อถืออยู่สักหน่อย"

"ข้าไม่เชื่อหรอกว่าองค์ชายสิบสี่จะมีความสามารถถึงขนาดทำให้น้ำท่วมทั้งสามทัพได้จริงๆ!"

ทหารที่มาส่งรายงานก้าวเข้ามาในท้องพระโรงแล้วคุกเข่าลง จากนั้นจึงเปิดรายงานและอ่านว่า

"กราบทูลฝ่าบาท แนวหน้ารบชนะ องค์ชายสิบสี่เรียกวารีแห่งสวรรค์จนน้ำท่วมบ่าสามกองทัพ ด่านถงกวานถูกน้ำท่วมจนราบเป็นหน้ากลองภายในครึ่งวัน ทหารจ้าวแตกพ่าย กองทัพของเราไม่สูญเสียทหารแม้แต่คนเดียว และได้รับชัยชนะอันยิ่งใหญ่!"

"การโจมตีด่านถงกวานครั้งนี้โชคดีที่มีองค์ชายสิบสี่ผู้เรียกวารีแห่งสวรรค์มาขจัดภัยพิบัติเพื่อกองทัพของเรา ความสามารถในการใช้วารีสวรรค์กวาดล้างกองทัพนับหมื่นจนราบคาบนี้ทำให้กองทัพจ้าวไม่มีกำลังในการตอบโต้แม้แต่น้อย"

"สมแล้วที่องค์ชายสิบสี่เป็นมังกรในหมู่มนุษย์ ควบคุมอสนีบาตและวารีได้อย่างช่ำชอง มีความรู้และความเชี่ยวชาญ บรรลุถึงขั้นอัจฉริยะที่ไม่มีผู้ใดสามารถทำได้ เป็นอาวุธวิเศษสำหรับต้าฉินของเรา เป็นเทพเซียนในโลกมนุษย์ที่คอยช่วยเหลือต้าฉินของเรา!"

นอกเหนือจากการป่าวประกาศให้ทุกคนรู้ว่ากองทัพฉินมีชัยชนะเหนือกองทัพจ้าวแล้ว มันก็เป็นไปในทิศทางเดียวกันกับบันทึกสงครามครั้งก่อนๆที่เนื้อหาส่วนที่เหลือคือการยกย่ององค์ชายสิบสี่ว่าเขาเก่งกาจและกล้าหาญเพียงใดจนทำให้ทุกคนเกิดเครื่องหมายคำถามขึ้นในใจ

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น เหตุใดในรายงานด่วนขององค์ชายเจ็ดสองฉบับนี้ล้วนแล้วแต่ยกย่ององค์ชายสิบสี่เล่า หรือว่าคนสองคนที่ไม่ลงรอยกันเหมือนน้ำกับไฟก็จะสมรู้ร่วมคิดกันด้วย?"

"ต่อให้องค์ชายสิบสี่จงใจปลอมแปลง แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะพูดเหมือนกันได้อย่างแน่นอนกระมัง!"

แม้ว่าจะมีขุนนางบางคนยังคงไม่เชื่อว่าองค์ชายสิบสี่จะมีความสามารถพิเศษเช่นนี้จริงๆ ทว่าการที่สามารถเอาชนะทหารหนึ่งแสนนายของอาณาจักรจ้าวได้นั้นก็เป็นความจริงที่มิอาจเถียงได้

อย่างไรเสียสำหรับพวกเขาแล้วไม่ว่าจะผ่านขั้นตอนอย่างไรมาผลสุดท้ายการที่สามารถปกป้องด่านเจียยวี่ไว้ได้และสามารถปกป้องต้าฉินไว้ได้ก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุด ขุนนางบางคนจึงกลับมาพูดเรื่องเดิม

"แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามการที่กองทัพของเราไม่สูญเสียทหารแม้แต่หนึ่งนายก็ได้รับชัยชนะเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!"

"การทำลายด่านถงกวานของอาณาจักรจ้าวนั้นเทียบเท่ากับการเปิดประตูอาณาจักรจ้าวซึ่งเป็นเรื่องที่น่ายินดีจริงๆ!"

ในใจของฮ่องเต้ฉินนั้นตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง การปราบปรามกองทหารของศัตรูโดยไม่ต้องสู้รบและชัยชนะของสองศึกนี้เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนจริงๆ และเขาก็รู้สึกปิติเป็นอย่างยิ่ง

"ไม่ว่าองค์ชายสิบสี่จะสามารถควบคุมอสนีบาตและเรียกวารีแห่งสวรรค์ได้หรือไม่ ขอเพียงรอพวกเขากลับมายังราชสำนักค่อยถามให้ชัดเจน"

"เวลานี้ในเมื่อบันทึกสงครามทั้งสี่ฉบับระบุว่ากองทัพของเราได้รับชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่ นี่มิใช่เรื่องเท็จอย่างแน่นอน!"

"ต้าฉินของเรากล้าหาญไร้เทียมทานจริงๆ ถือโอกาสนี้ถ่ายทอดคำสั่งของข้า เมื่อกองทัพกลับมายังราชสำนักเมื่อใดข้าจะตบรางวัลให้อย่างงาม!"

เหล่าขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ทั่วทั้งราชสำนักต่างก็ไม่เชื่อในชัยชนะอันน่าอัศจรรย์นี้

และในเวลานี้ไท่ฟู่ชราก็ประสานมือและกล่าวว่า

"กราบทูลฝ่าบาท ในเมื่อกองทัพของเรายึดด่านถงกวานได้และทำลายเกราะปราการสำคัญของอาณาจักรจ้าวได้แล้ว เหตุใดจึงไม่ถือโอกาสนี้ตีเหล็กตอนยังร้อนเคลื่อนทัพไปทางตะวันออกและบุกโจมตีเมืองหลวงของอาณาจักรจ้าว สังหารพวกเขาโดยไม่ทันตั้งตัวไม่ดีกว่าหรือพะยะค่ะ!"

ทันทีที่กล่าวคำพูดนี้ออกมาทำให้เหล่าขุนนางทั้งบุ๋นและบู๊ที่เดิมทีตื่นเต้นอยู่แล้วรีบเงยหน้าขึ้นทันทีและต่างก็กล่าวอย่างเห็นด้วยว่า

"กราบทูลฝ่าบาท คำพูดของไท่ฟู่นี้มีเหตุผล แม่ทัพแนวหน้าสู้รบจนได้รับชัยชนะ ถือโอกาสที่กองทัพมีขวัญกำลังใจอันยิ่งใหญ่ไล่ล่ากวาดล้างและยึดครองอาณาจักรจ้าวในคราวเดียวเถิดพะยะค่ะ"