ตอนที่ 465 วิชาอัสนีบาตร (ตอนแรก)

หน้าตลาด

ทหารตระกูลฉินที่ถูกจับมากว่าร้อยคนคุกเข่าอยู่กับพื้นเพื่อรอลงโทษ

องครักษ์เงาตีฆ้องประกาศตามทางตามคำสั่งของจ้าวจีเอ๋อร์ว่า “ชาวเมืองหนานเฉิงจงฟังให้ดี ไปรวมตัวกันที่หน้าตลาดซะ มีข่าวดีจะประกาศ”

เสียงตีฆ้องเสียงดัง เดินทางประกาศรอบหมู่บ้านจนครบ แต่ต่อให้เป็นเช่นนั้นชาวเมืองอาณาจักรจ้าวที่ถูกรังแกข่มเหง เมื่อได้ยินเสียงตีฆ้องก็ตกใจกลัวจนตัวสั่นเทาไปหมด ต่างก็ซ่อนตัวอยู่ในห้องใต้ดินในบ้าน ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมออกมา

ไม่นาน เมื่อเดินไปครบเมืองหนานเฉิง แต่ผลลัพธ์กลับน้อยกว่าที่คิด นอกจากทหารตระกูลฉินที่ถูกจับกุมนับร้อยกว่าคนแล้ว ก็ไม่มีชาวเมืองเลยแม้แต่คนเดียว

“องค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ เราได้ประกาศไปจนหมดแล้ว แต่ชาวเมืองหนานเฉิงต่างก็กลัวกันหมด หลบซ่อนอยู่ในบ้านไม่กล้าออกมาเลยพ่ะย่ะค่ะ”

“หรือว่าพวกข้าบุกเข้าไปในบ้านแล้วลากตัวออกมาให้หมดดีพ่ะย่ะค่ะ?”

จ้าวจีเอ๋อร์จ้ององครักษ์เงาเขม็ง “ถ้าทำเช่นนั้นแล้วเราจะต่างอะไรกับพวกสัตว์เดรัจฉาน?”

องครักษ์เงาประสานมือคารวะขออภัย และไม่กล้าพูดอะไรอีก

เมื่อถึงเวลาสามเค่อแล้วจ้าวจีเอ๋อร์ก็ไม่คิดจะเสียเวลาต่อ นางเดินไปบนลานประหารอย่างน่าเกรงขาม

ทหารตระกูลฉินที่เฝ้าประตูเมืองถูกคุมตัวเอาไว้นับร้อยคน ล้วนถูกจับมัดเอาไว้แล้วคุกเข่าตรงหน้าตลาด ผู้ที่สามารถเฝ้าประตูเมืองได้ล้วนเป็นคนในตระกูลฉิน หรือไม่ก็มีความเกี่ยวข้องไม่มากก็น้อย หรืออีกอย่างก็เป็นคนรับใช้ที่คอยติดตามรับใช้ตระกูลฉินที่วางอำนาจบาตรใหญ่ในเขตเสียงคัง รังแกข่มเหงชาวเมืองจนติดเป็นนิสัย

ยิ่งไปกว่านั้นที่นี่ยังเป็นเมืองหนานเฉิงหนึ่งในเมืองเยี่ยนหยุนแห่งอาณาจักรจ้าว เขาได้รับคำสั่งให้กดขี่ชาวเมือง จึงมีแต่จะรุนแรงมากขึ้น แสดงความชั่วร้ายของพวกเขาออกมาจนหมด

ต่อให้จะถูกจับมัดถูกควบคุมตัวเอาไว้ เจ้าพวกสุนัขรับใช้พวกนี้ก็ยังคงไม่เข้าใจสถานการณ์ ยังคงเอาแต่ตะโกนด่าทอ

“เจ้ารู้รึไม่ว่าข้าเป็นใคร?”

“กล้ามาจับพวกข้าเช่นนี้ อยากตายรึไง?”

“เจียมตัวแล้วปล่อยพวกข้าซะ ไม่เช่นนั้นศีรษะของเจ้าหลุดแน่”

จ้าวจีเอ๋อร์สีหน้าเย็นชา นางยืนตรงแล้วพูดว่า “ข้าคือองค์หยิงสามแห่งอาณาจักรจ้าว ได้รับคำสั่งให้สมรสเพื่อพันธมิตรกับอาณาจักรฉินกับองค์ชายสิบสี่แห่งอาณาจักรฉิน วันนี้ ข้าได้รับหมายพระราชโองการให้มาบัญชาการทหาร มีอำนาจในการควบคุม......”

จ้าวจีเอ๋อร์ยังไม่ทันพูดจบ พวกพระญาตินับร้อยคนก็พูดคุยกันอย่างไม่เกรงกลัว

“ที่แท้ก็องค์หญิงทาสนี่เอง ข้าก็คิดว่าใคร!”

“ได้ยินมาว่าองค์หญิงสามแห่งอาณาจักรจ้าวเคยถูกคนนับหมื่นข่มเหง ข้าละอยากจะลิ้มลองเสียจริงว่าจะเป็นอย่างไร”

“นี่ องค์หญิงสามแห่งอาณาจักรจ้าว ท่านป้าของข้าคือฮองเฮาแห่งอาณาจักรฉิน ลูกพี่ลูกน้องของข้าคือเอียนอ๋องที่แปด เจียมตัวแล้วปล่อยข้าไปซะ ไม่เช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าได้สัมผัสกับการถูกเหยียดหยามต่อหน้าสาธารณะ!”

“ฮ่าๆๆ......”

เสียงของคนนับร้อยแย่งกันพูดจนกลบเสียงของจ้าวจีเอ๋อร์ แม้แต่ชาวเมืองหนานเฉิงได้ยังได้ยินเสียงประชดประชันเหล่านี้ และรู้ว่าผู้ที่มาทวงคืนความยุติธรรมให้พวกเขาคือองค์หญิงสามแห่งอาณาจักรจ้าว พวกเขารู้สึกความโศกเศร้าขึ้นมาทันที