ตอนที่ 481 เจรจาร่วมกัน

ช่วงที่พูดคุย ทั้งสองคนเดินเข้าไปในลานกว้างด้านใน

“ช้าก่อน!”

ถูกทหารยามสกัดเอาไว้อีกครั้ง

“ใครก็ตามที่เข้าไปพบไท่ฟู่ จะต้องไม่พกอาวุธ”

ทูตอู๋ซานกุ่ยหัวเราะเยาะ

“ไท่ฟู่แห่งอาณาจักรฉิน เป็นคนระวังเป็นอย่างมาก”

ขณะที่เขาพูด พลางถอดอาวุธออก ให้ความร่วมมือในการค้นหาอาวุธ

ทหารยามคลำตัวเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า หลังจากที่ยืนยันว่าไม่มีอาวุธแล้ว เขาก็เปิดประตูพาทูตเข้าไปในห้องด้านใน

หลังจากที่เข้าไปด้านในแล้ว

ไท่ฟู่ซ่อนตัวอยู่หลังฉาก ในห้องเต็มไปด้วยทหารส่วนตัวคุ้มกันอย่างหนาแน่น เขาไม่แสดงสีหน้าใดๆ ออกมา

ทูตของอู๋ซานกุ่ยโค้งคำนับและทักทาย

“ข้ามาเข้าพบไท่ฟู่ ข้าเป็นทหารในกองทัพของอาณาจักรจ้าว อีกทั้งยังเป็นทูตของแม่ทัพอู๋ซานกุ่ย ข้ามาที่นี่เพื่อพบท่าน”

ไท่ฟู่ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง เขาลากด้วยชา มองใบชาที่ลอยอยู่ในถ้วยชา แล้วพูดอย่างสบายๆ ว่า

“ข้าได้ยินมาว่าท่านแม่ทัพอู๋ซานกุ่ยทรยศต่ออาณาจักรจ้าว อีกทั้งยังมียุทธวิธีในการรบ ยินดีที่จะเข้าร่วมกองทัพของข้า หากทุกอย่างสำเร็จ ข้ายินดีที่จะแบ่งปันโลกนี้กับท่านแม่ทัพอู๋”

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็จิบชาแล้ววางถ้วยชาลง

ทูตของอู๋ซานกุ่ยเลิกคิ้วและพูดอย่างดูถูก

“ท่านแม่ทัพของเราส่งข้ามาที่นี่เพื่อตรวจดูให้แน่ใจว่าท่านเป็นคนเช่นไรกันแน่ กล้าร่วมมือกับกองทัพของเราหรือไม่ แม่ทัพของเรามีกองทัพหนึ่งแสนนาย ไม่รังเกียจที่จะร่วมมือกับทหารอ่อนหัดของท่าน”

มุมปากของไท่ฟู้กระตุกสองครั้ง ในสายตาของเขาอู๋ซานกุ่ยเป็นเพียงหมากรุกตัวหนึ่ง เป็นแค่หมากตัวหนึ่งแต่กล้าพูดจาหยิ่งยโสเช่นนี้

“พูดดีๆ ไม่ยอมทำตาม คงต้องใช้กำลังบังคับ”

เพียงแค่คำเดียว ทหารส่วนตัวในห้องชักดาบออกมา และจ้องเขาราวกับว่ากำลังเผชิญหน้ากับศัตรู

ซ่งฉางชุนเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดีนัก จึงเข้ามาประนีประนอมสถานการณ์

“ท่านพี่ อย่าเพิ่งโกรธ ข้าคุยกับเขาเอง”

หลังจากนั้นในทันที ซ่งฉางชุนใช้ทักษะการพูดของเขาเริ่มโน้มน้าวอีกฝ่าย

“ตระกูลซ่งของข้าเป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในอาณาจักรฉิน ครอบครองจวนซุ่นชิ่งที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ มีทหารและม้าที่แข็งแกร่ง จะเป็นทหารอ่อนหัดได้อย่างไรกัน?”

“ตอนที่เราโจมตีเมืองอวิ๋นเฉิง ตระกูลซ่งของพวกเราก็เติมกำลังทัพให้แข็งแกร่งขึ้น กองทัพองค์ชายฉินต่อสู้เพื่อเมืองนี้มาเป็นเวลาสามเดือนแล้ว แต่ยังไม่สามารถยึดเมืองได้ ตระกูลซ่งของพวกเราลงมือและยึดครองเมืองอวิ๋นเฉิงได้ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง”

“ขวัญกำลังใจของพวกเรามาถึงจุดสูงสุดแล้ว หากร่วมมือกับกองทัพของท่าน ท่านจะได้ดูแลอาณาจักรจ้าว ส่วนพวกข้าดูแลอาณาจักรฉิน พวกเราทั้งสองฝ่ายเป็นส่วนผสมที่ลงตัวทั้งฝ่ายบู๊และฝ่ายบุ๋น ท่านไม่คิดเช่นนั้นหรือ?”

ทันใดนั้นไท่ฟู่จึงพูดแทรกขึ้นมา

“หากไม่เห็นด้วยกับการร่วมมือเป็นพันธมิตรกัน ให้ส่งกองทัพเข้าโจมตีอาณาจักรจ้าวในทันที ตอนนี้อู๋ซานกุ่ยถูกศัตรูรายล้อมทุกทิศทาง ข้าไม่อาจช่วยเขาได้”

หลังจากพูดเช่นนั้น เขาไม่พูดอะไรอีก ยืนขึ้น โบกมือพร้อมพูดว่า

“ฉางชุน เจ้าพาทูตกลับไป ให้เขาคิดรอบคอบก่อนจะตอบ”

หลังจากพูดเช่นนั้น เขาก็เดินไพล่หลังออกไปจากห้องเพื่อพักผ่อน โดยไม่หันกลับมามองอีกเลย

ซ่งฉางชุนประสานมือทำความเคารพทันที หลังจากที่พี่ชายเดินจากไปแล้ว เขามองไปยังทูตและพูดอย่างติดตลกว่า