ตอนที่ 483 ซุ่มโจมตีและให้โอกาส

บนกำแพงเมือง

ไท่ฟู่ลูบเคราตัวเองอย่างภาคภูมิใจ

“ฉินชงเอ๋ยฉินชง ข้าเห็นเจ้าเติบโตมา เจ้ามีมีความสามารถแค่ไหน ข้าจะไม่รู้เลยหรือ?”

“พูดตามตรง เจ้าตกลงก็ถือว่าตกลง เจ้าไม่ตกลงก็ถือว่าเจ้าตกลงอยู่ดี!”

“หมายความว่าอย่างไร?”

ฉินชงถามด้วยความโกรธ

ไท่ฟู่หัวเราะเบาๆ

“ตราบใดที่กองทัพตระกูลซ่งยึดเมืองอวิ๋นเฉิงได้ เราก็สามารถทั้งโจมตีและป้องกัน เมื่อร่วมมือกับอาณาจักรจ้าวเพื่อโจมตีอาณาจักรฉิน หรือไม่หากช่วยอาณาจักรฉิน ก็สามารถโจมตีอาณาจักรจ้าวได้”

ประโยคนี้ไม่เพียงแต่ต้องการพูดกับฉินชงเท่านั้น แต่ต้องการพูดกับทูตของอู๋ซานกุ่ยด้วยเช่นกัน

เมืองอวิ๋นเฉิงเป็นด่านสุดท้ายของอาณาจักรจ้าว เพียงแค่ยึดครองอาณาจักรจ้าวได้อย่างสมบูรณ์ หากคิดจะยึดเมืองนั้นก็ต้องยึดมาให้ได้

ไท่ฟู่มีความทะเยอทะยานเยี่ยงสัตว์เดรัจฉาน แม่ทัพอู๋ซานกุ่ยแห่งอาณาจักรจ้าวได้ก่อกบฏ ไท่ฟู่แห่งอาณาจักรฉินได้ร่วมกองกำลัง หากชายที่ชั่วช้าทั้งสองร่วมมือกัน ถือว่าเป็นแผนการของคนชั่วอย่างสมบูรณ์แบบ

เมื่อถึงเวลา ความทะเยอทะยานของพวกเขาจะถูกเปิดเผยออกมา

ฉินชงคิดว่าไท่ฟู่ทะเยอทะยาน แต่เขาไม่คิดว่ามันจะอุกอาจเช่นนี้ เขาจึงพูดปฏิเสธออกมาทันที

“ฝันลมๆ แล้งๆ! หากเจ้ากล้าทำเช่นนี้ อาณาจักรฉินไม่มีวันยอมเจ้า!”

ไท่ฟู่พูดด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

“ตอนนี้ข้าได้ยึดเมืองอวิ๋นเฉิงเอาไว้แล้ว ข้าไม่ผิดหากจะสถาปนาตนเองเป็นฮ่องเต้!”

สงครามระหว่างอาณาจักรฉินและอาณาจักรจ้าว ทั้งสองฝ่ายต่างสูญเสีย พวกเจ้าต้องเพิ่มกำลังขึ้นมาใหม่และฟื้นฟูตัวเอง แต่ตระกูลซ่งของข้าไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น”

“ข้าสามารถส่งกองกำลังไปทำลายอาณาจักรฉินก่อนที่จะฟื้นฟูตัวเอง และกลายเป็นฮ่องเต้ เมื่อถึงเวลานั้น หนังสือในประวัติศาสตร์จะเขียนเอาไว้ตามที่ข้าต้องการ!”

ฉินชงยังคงไม่ลดละ

“เพียงแค่เจ้าคิดอยากเป็นฮ่องเต้ ข้าคิดว่าเจ้ากำลังฝันกลางวันอยู่!”

ทั้งสองฝ่ายต่างปฏิเสธที่จะยอมต่อกัน และเต็มไปด้วยบรรยากาศมาคุ

มุมปากของไท่ฟู่กระตุกขึ้น สายตาของเขาเต็มไปด้วยความต้องการฆ่า และพูดอย่างเย็นชา

“ในเมื่อพูดดีๆ ด้วยแล้วเจ้าไม่ยอมฟัง เช่นนั้นข้าโทษข้าที่ข้าใจอำมหิตเลย”

“ตีกลองส่งสัญญาณ! ตระกูลซ่งที่ซุ่มโจมตีอยู่ฆ่าพวกมันเสีย!”

ทันทีที่ได้รับคำสั่งกลองที่กำแพงถูกตีขึ้นทันที

องค์ชายใหญ่ฉินชงเองก็ไม่ยอมแพ้ ออกคำสั่งทันที

“ทั้งกองทัพเตรียมตัวให้พร้อม จะเข้าโจมตีอวิ๋นเฉิง!”

“ตึงๆๆ”

กองทัพทั้งสองเผชิญหน้ากัน ตีกลองและส่งสัญญาณเสียงดัง

เมื่อกงอทัพอาณาจักรฉินกำลังเตรียมโจมตีเมืองอวิ๋นเฉิง

โดยไม่คาดคิด ด้านหลังและด้านข้างของกองทัพอาณาจักรฉิน ก็ได้ยินเสียงสั่งฆ่าขึ้นมา

“ฆ่ามัน!”

การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหันมากเกินไป

จากทางด้านหลังและด้านข้างของกองทัพอาณาจักรฉิน มีกองกำลังส่วนตัวติดอาวุธครบครันวิ่งออกมา ยิ่งไปกว่านั้นคนที่เข้าไปในกองทัพนั้น อย่างแย่ที่สุดคือทหารชั้นผู้น้อย ซุ่มโจมตี สร้างความประหลาดใจให้กับทหารม้าเป็นอย่างมาก มีคนอย่างน้อยหนึ่งหมื่นคน