บทที่ 930 เส้นทางของเอ๋าชิง

“ก็แค่ปฏิเสธเท่านั้นเอง เสนาบดีเอ๋าเป็นเสนาบดีมานานหลายปี คงไม่เชื่อหรอกนะว่าคำเพียงไม่กี่คำจะชักชวนให้คนลาออกจากราชการได้”

เอ๋าชิงชะงัก เนิ่นนานกว่าจะถามขึ้นมาว่า “เช่นนั้นความหมายขององค์รัชทายาทก็คือ พวกเขาจะมาอีกงั้นหรือ”

เฟิ่งหลิงอวิ๋นชายตามองเอ๋าชิง “ยิ่งกว่าจะมา ถ้าข้าเดาไม่ผิด ครั้งแรกที่พวกเขามาด้วยกันและถูกแคว้นเฟิ่งปฏิเสธ พวกเขาแสร้งว่าจากไปพร้อมกัน แต่ทั้งหมดนั่นเป็นภาพลวงตา เมื่อพวกเขาเห็นว่าคนอื่นๆ จากไปแล้ว พวกเขาจะเตรียมดำเนินการ เริ่มต้นด้วยการดึงขุนนางบางคนของแคว้นเฟิ่งไปเป็นพวก ให้ขุนนางเหล่านั้นบีบบังคับให้ยกเลิกการหมั้นหมายของข้าและหนานกงเย่ พวกเขาคิดว่าเรื่องที่ไม่เหมาะสมเช่นนั้นจะทำลายเกียรติแคว้นเฟิ่งของข้าได้

นอกจากนี้พวกเขาอาจจะดึงเสนาบดีเอ๋าไปเป็นพวก เพราะเสนาบดีเอ๋าเป็นคนที่มีอิทธิพลที่สุดในแคว้นเฟิ่ง มีอำนาจยิ่งกว่าองค์รัชทายาทอย่างข้า

หลังจากการถอนหมั้น นั่นแหละจึงจะถึงเวลาที่พวกเขาต้องแก่งแย่งแข่งขัน

ในฐานะเสนาบดี เสนาบดีเอ๋าไม่ได้คิดถึงเรื่องพวกนี้เลยหรือ

ในเวลานี้น่ะ ไม่ว่าใครได้จับมือกับแคว้นเฟิ่งก็ย่อมต้องกำจัดหนานกงเย่อยู่แล้ว มีเหตุผลอะไรจึงจะจากไปง่ายๆ”

เอ๋าชิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ข้าเข้าใจแล้วล่ะ ดังนั้นเวลานี้จึงมีเรื่องมากมายต้องรับมือกับคนเหล่านั้น

“ท่านเสนาบดีเข้าใจก็ดีแล้ว”

เฟิ่งหลิงอวิ๋นหันไปมองหนานกงอวิ๋นเยียนที่ยังนอนอยู่บนเตียงเพราะความทุกข์ใจ ทว่าไม่ได้มีความรู้สึกใดๆ อีกไม่กี่วันนางก็คงหายดี

เอ๋าชิงเอ่ยว่า “ข้าจะไปเตรียมตัว”

“ครั้งแรกปฏิเสธไปแล้ว แต่ครั้งที่สองจะปฏิเสธทันทีไม่ได้ ท่านต้องคิดใคร่ครวญเรื่องการต้อนรับขับสู้กับพวกเขา ยื้อเวลาออกไปอีกครึ่งเดือน ตอนนี้หนานกงเย่เคลื่อนทัพแล้ว แต่ต้องใช้เวลา ท่านควรจะรู้ไว้”

เอ๋าชิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “ท่านต้องการร่วมมือกับหนานกงเย่?”

“เอ๋าชิง สิ่งต่างๆ ในโลกไม่ได้ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของท่านหรือข้า ท่านอาจคิดว่านี่เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยรอบคอบ ถึงอย่างไรหนานกงเย่ก็เป็นแค่คนคนหนึ่ง เขาคนเดียวจะเปลี่ยนแปลงโลกนี้ได้อย่างไร

แต่ท่านเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าเขาเพียงคนเดียว แต่กลับได้รับสิ่งที่สวยงามที่สุดในโลก ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ไม่ธรรมดาเลย

เขามีคุณลักษณะของจักรพรรดิ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขาอยู่เหนือจักรพรรดิได้ ทว่าเขายังขาดคุณลักษณะภายนอกของจักรพรรดิ ซึ่งว่ากันว่าเป็นเพราะผู้หญิง

แต่จักรพรรดิก็คือจักรพรรดิ ต่อให้ไม่มีภาพลักษณ์ภายนอกก็ยังเป็นจักรพรรดิ แล้วเพราะเหตุใดเล่า

เพื่อผู้มีความสามารถซึ่งปรากฏตัวขึ้นมารอบๆ กายของเขาอย่างไม่ขาดสาย เพื่อปณิธานอันยิ่งใหญ่ของเขา

ข้างกายของเขามีลูกๆ หลายคนที่ต่อสู้กับโลกทั้งใบเพื่อเขาได้ นอกจากนี้ข้ายินดีที่จะเปลี่ยนสถานการณ์เพื่อเขา

เขารู้ดีว่าเมืองต้าเหลียงไม่อาจสงบสุขตลอดไป เขาอยากจะทำให้เมืองต้าเหลียงสงบร่มเย็นไปอีกนานเป็นพันๆ ปีหลังจากเขาตาย เขาอายุยังน้อย ถึงจะใช้เวลาสิบปีเพื่อสู้รบก็ยังมีเวลาอีกยี่สิบปีให้ใช้ เขาเชื่อว่ายี่สิบปีนั้น ความสงบสุขจะเกิดขึ้น

ใช้เวลาสิบปีเพื่อแลกกับความสะดวกสบายอีกหลายร้อยปีบนโลก โลกที่ไม่มีสงครามอีกต่อไป นั่นคือแผนการของเขา

และอุบายที่ใหญ่ที่สุดของเขาก็คือข้า ถ้าไม่ทำลายแคว้นอื่น จะให้ข้าแต่งงานกลับไปทำไม

เป้าหมายสูงสุดของเขาคือการแต่งงานกับข้า!

การได้แต่งงานกับข้าก็เหมือนได้โลกทั้งใบ และก่อนจะแต่งงานกับข้าจะต้องมีโลกเสียก่อน นี่มันสอดคล้องกับความคิดของเขาแบบพอดิบพอดี อันที่จริงเขาต้องการรวมสี่แผ่นดินเข้าด้วยกันมาตั้งแต่สิบกว่าปีก่อนแล้ว แต่ข้าเป็นคนขัดขวางเขาไว้ ปล่อยให้เขาใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไม่เดือดไม่ร้อน โลกในปัจจุบันอาจจะตกอยู่ในความทุกข์ยากเพราะข้า เขาจึงตัดสินใจลงมือก่อน”