ตอนที่ 10

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายชุดดำถอนหายใจด้วยความโล่งอกและรีบเดินออกไป

หลี่หยิ้นมองจดหมายในมือ พร้อมกับถอนหายใจยาวออกมา โบกมือไล่ไหลฝูและสั่งว่า “เจ้าก็ออกไปด้วย”

“ขอรับ”

หลี่หยิ้นมองจดหมายในมือ และมองไปที่นกพิราบส่งจดหมายที่ตายอยู่บนโต๊ะ พร้อมกับถอนหายใจยาวๆ ออกมา เขาลุกขึ้นนั่งพร้อมกับนำนกพิราบและจดหมายเดินหายเข้าไปในห้อง

เป็นเพราะว่านางเหนื่อยจากการเดินทางมาหลายวัน ฉู่เยียนจึงหลับลึกเป็นพิเศษ

เพียงแต่ในตอนที่นางหลับ นางกลับรู้สึกไม่สบายตัวเป็นอย่างมาก รู้สึกเหมือนมีอะไรมาจิ้มที่หน้าตลอดเวลา

นางพลิกตัวไปมาสองสามครั้ง ยกมือปัดด้วยความรำคาญ แต่สิ่งนั้นยังคงรบกวนนางในขณะที่หลับอยู่

นางจึงดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้า

อย่างไรก็ตาม ผ้าห่มกลับถูกดึงออก

ฉุ่เยียนตื่นขึ้นมาทันที

ทันที่นางลืมตาตื่นขึ้นมา นางเห็นหลี่หยิ้นยืนอยู่ข้างเตียงราวกับเป็นยมทูต ใบหน้าหล่อเหลาที่มองไม่ออกว่ากำลังแสดงสีหน้าแบบใด ในมือกำลังจับผ้าห่มของนางเอาไว้

ฉู่เยียนโมโหทันที!

แม้ว่านางได้ตัดสินใจแล้วว่าจะทำให้เขาเปลี่ยนใจมาชอบ ตกหลุมรักและแต่งงานกับนางให้ได้ แต่ก็ไม่สามารถหยุดความรู้สึกที่อยากจะตีเขาในตอนนี้ได้เลย!

ฉู่เยียนลุกขึ้นจากเตียง ตอนที่นางกำลังจะพูด ทันใดนั้นหลี่หยิ้นก็เอามือปิดปากนางและกระซิบว่า “มีเรื่องสำคัญ เจ้าต้องฟังข้า”

ฉู่เยียนจ้องไปที่เขา สายตาเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง

หากวันนี้เรื่องที่เขาพูดมามันไม่สำคัญ นางจะไม่รักษามารยาทกับอีกฝ่ายอีกต่อไป เรื่องที่ตนมัดเขาบนเรือค่อยว่ากันทีหลัง!

หลี่หยิ้นเห็นสีหน้าและสายตาของนางจึงกระแอมออกมาเบาๆ มือข้างหนึ่งที่ซ่อนไว้ด้านหลังมีนกพิราบที่ถูกยิงตายอยู่ด้านใน เขายื่นออกมาให้นางเห็น “พอดีเกิดเรื่องเข้าใจผิดกันเล็กน้อย นกพิราบส่งจดหมายของเจ้าถูกยิงตาย”

ฉู่เยียนมองไปที่นกพิราบส่งจดหมายตรงหน้าพร้อมกับตาที่เบิกกว้าง

นี่เรียกว่าอุบัติเหตุเพียงเล็กน้อยหรือ?

“อื้อๆๆ!”

“เจ้าอย่าเพิ่งว่าข้า”

หลี่หยิ้นปิดปากพร้อมกับกระซิบ “เป็นเรื่องเข้าใจผิดจริงๆ จู่ๆ มีคนมาปล่อยนกพิราบในจวนท่านอ๋อง ไม่มีใครรู้ว่าเป็นคนร้ายแอบแฝงเข้ามาหรือไม่ การที่ถูกยิงถือว่าเป็นเรื่องที่เหมาะสมแล้ว”

ฉู่เยียนหัวเราะเยาะออกมา “เฮอะ!”

หลี่หยิ้นกระแอมเบาๆ “กล่าวโดยสรุปคือ เจ้ามัดข้าและปล่อยลงทะเลหนึ่งครั้ง วันนี้ข้ายิงนกพิราบส่งจดหมายของเจ้าตาย ถือว่าเราไม่มีเรื่องติดค้างต่อกัน เรื่องที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือต้องหาวิธีแก้อาหารพิษร้อนของเจ้า เจ้ามีนกพิราบตัวอื่นอีกหรือไม่?”