บทที่ 1211

ฟู่จาวหนิงคิดๆ "เข้านั้นข้าก็ต้องทำยาล้างปอดกับบรรเทาอาการเจ็บคอให้เขาหน่อย วัตถุดิบยาที่อาจารย์ให้มาก็ได้ใช้พอดีเลย"

"เจ้าไปสกัดยาเถอะ ข้าจะไปหยิบของว่างมาให้เจ้า"

"ดีเลย"

เซียวหลันยวนเดินออกไป หลานหรงก็แวบตัวออกไปเช่นกัน

"ท่านอ๋อ ท่านหูมาขอพบ"

"เขายังไม่ออกจากเมืองหลวงอีกหรือ?"

"ยังขอรับ"

"เขาอยู่ที่ไหน?"

"อยู่ที่หออันดับหนึ่ง" หลานหรงคิดๆ แล้วพูดว่า "ท่านหูเหมือนจะไปพบกับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมาแล้ว นอกจากนั้นยังหาตัวคนหนึ่งพบ และคนคนนั้นเป็นไปได้มากว่าอาจจะเป็นรุ่นหลังของนางกำนัลแคว้นตงฉิง"

รุ่นหลังของนางกำนัลแคว้นตงฉิง?

เซียวหลันยวนตกตะลึงไป

"ให้เขาเปลี่ยนสถานที่"

เปลี่ยนสถานที่?

"ไม่ไปที่หออันดับหนึ่ง"

เจ้าของหออันดับหนึ่งในเมื่อไม่จริงใจแล้ว เขาเองก็จะไม่ไปอีก

"ขอรับ"

เซียวหลันยวนหยิบของว่างเข้ามา ฟู่จาวหนิงยังกำลังสกัดยาอยู่

เขาหยิบชิ้นหนึ่งส่งไปมุมปากนาง "อ้าปากสิ"

ฟู่จาวหนิงพอได้ยินคำสั่งก็ทำตาม อ้าปากขึ้นมากัดคำหนึ่ง "ขนมถั่วแดงหรือ? หวานจัง"

"ใส่น้ำตาลดอกกุ้ยลงไปด้วย พ่อครัวของสวนคะนึงนี้ไม่เลวเลย"

ฟู่จาวหนิงพยักหน้า การเคลื่อนไหวที่มือยังไม่หยุด นางกำลังฝานวัตถุดิบยาชนิดหนึ่ง อีกเดี๋ยวยังต้องบดเป็นผงอีก งานบดผงก็เตรียมจะเข้าไปจัดการในห้องเภสัช ซึ่งประหยัดเวลาไปได้มาก

เซียวหลันยวนป้อนนางอีกคำหนึ่ง