บทที่ 1244

ฟู่จาวหนิงเห็นมือของเซียวหลันยวนยื่นเข้ามา เดินตรงไปหาเขา

"จาวหนิง..."

เสิ่นเชี่ยวคิดจะดึงนางไว้ สีหน้ากังวลเศร้าสลด

แต่ฟู่จิ้นเชินก็กลับมากุมมือนางไว้ ส่ายหัวให้นาง

"ก่อนหน้าพวกเรา อ๋องเจวี้ยนก็อยู่ด้วยกันกับจาวหนิงแล้ว" ฟู่จิ้นเชินเตือนเสิ่นเชี่ยวขึ้นเสียงต่ำ

พวกเขาแม้จะเป็นห่วง แต่พอเห็นฟู่จาวหนิงเดินไปหาอ๋องเจวี้ยนอย่างไม่ลังเล เขาเองก็เข้าใจความจริงแล้ว

ช่วงเวลาที่ฟู่จาวหนิงอยู่กับอ๋องเจวี้ยนนั้นยาวนานกว่าเวลาที่อยู่กับพวกเขามากนัก

ระหว่างพวกเขา ก็ควรจะยิ่งเข้าใจได้

สำหรับฟู่จาวหนิง พวกเขาตอนนี้ต่างหากที่เป็นคนแปลกหน้า

แม้ในใจจะเศร้าโศก แต่ฟู่จิ้นเชินก็เข้าใจขึ้นมาจุดหนึ่ง ตอนนี้พกวเขาไม่มีคุณสมบัติที่จะไปชี้นกชี้ไม้กับฟู่จาวหนิง แต่ก็ยังต้องสังเกตอย่างละเอียดว่าเป้าหมายที่อ๋องเจวี้ยนแต่งงานกับฟู่จาวหนิงคืออะไร

ถ้าหากเขามีเป้าหมายที่ไม่ดี เช่นนั้นไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะเข้าไปสกัดห้ามให้ได้

ฟู่จาวหนิงเดินมาอยู่ข้างกายเซียวหลันยวน วางมือไว้บนฝ่ามือเขา

เซียวหลันยวนกำมือของนางแน่น จากนั้นก็มองไปทางฟู่จิ้นเชินและเสิ่นเชี่ยว

"ท่านตรวจสอบมาได้ไม่น้อยเลย"

"ข้าได้ยินว่าหลายปีนี้ท่านอยู่ในยอดเขาโยวชิง เจ้าอารามโยวชิงถนัดในการทำนาย เขาไม่ได้ทำนายให้กับท่านหรือ?" ฟู่จิ้นเชินเห็นว่าเซียวหลันยวนยังไม่เชื่อเรื่องที่ตนเองพูด จึงเสริมประโยคนี้เข้ามา

เซียวหลันยวนสายตาขรึมลงเล็กน้อย