บทที่ 1295

ตอนแรกที่นางแต่งงานกับเซียวหลันยวน ก็เป็นเช่นนี้จริงๆ

ดังนั้นที่อิ๋นสั่ววิเคราะห์มานั้นถูกต้อง

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นรู้สึกว่าอิ๋นสั่วพูดมามีเหตุผล

"เพียงแต่ว่า อ๋องเจวี้ยนตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจอะไรข้าเลย"

"นั่นก็เป็นไปได้มากกว่าเพราะเขาเป็นคนที่รักษาคำสัญญา เขากับแม่นางฟู่มีการแลกเปลี่ยนกัน แน่นอนว่าต้องฟังแม่นางฟู่ ต้องเว้นระยะห่างกับหญิงสาวคนอื่น"

อิ๋นสั่วพยายามเตือนองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น "แต่ถ้าหากแม่นางฟู่ผิดสัญญาการแลกเปลี่ยนของพวกเขาขึ้นก่อนล่ะ เช่นนั้นอ๋องเจวี้ยนก็ไม่จำเป็นต้องรักษาสัญญาอีกต่อไป ถึงตอนนั้นองค์หญิงใหญ่ท่านก็เข้าไปปลอบโยนอ๋องเจวี้ยน เป็นไปได้มากกว่าอาจจะทำให้ใจเขาหวั่นไหวได้"

ฟังนางพูดเช่นนี้ องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็ไม่พูดอะไรต่อแล้ว

เพราะนางเข้าใจความหมายของอิ๋นสั่ว

ถ้าส่งฟู่จาวหนิงเข้าวังได้ ส่งนางไปตรงหน้าองค์จักรพรรดิ ให้องค์จักรพรรดิเห็นฟู่จาวหนิงที่งามขนาดนั้น จากนั้นก็อวดอ้างวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงให้ยิ่งวิเศษมหัศจรรย์ วิชาแพทย์บวกกับความงาม สิ่งนี้ทำต้องทำให้องค์จักรพรรดิสนใจอย่างมาก และไม่มีทางปล่อยนางไปแน่!

ขอแค่ฟู่จาวหนิงเข้าตาองค์จักรพรรดิ อ๋องเจวี้ยนไม่มีทางแย่งคืนมาได้

ถึงตอนนั้นคู่สามีภรรยาอย่างพวกเขาก็คงต้องแตกหักกันเท่านั้น อ๋องเจวี้ยนที่ไม่มีพระชายาอ๋องเจวี้ยน บางทีอาจจะคิดเรื่องการเลือกภรรยาที่เหมาะสมกว่าสักคนหนึ่งก้ได้

แล้วใครจะเหมาะไปกว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนล่ะ?

ไม่ใช่นางหรอกหรือ?

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นคิดถึงจุดนี้ก็ยังไม่พูดอะไร และไม่พูดหยุดอิ๋นสั่วด้วย

อิ๋นสั่วพอเห็นว่านางมีท่าทีเช่นนี้ก็เข้าใจแล้ว

"ข้าน้อยถนัดด้านจิตรกร"