บทที่ 1436

ฟู่จิ้นเชินอันที่จริงก็เตรียมใจไว้แล้ว

ตอนนั้นพวกเขาออกจากเมืองไปแบบนั้น หลายๆ เรื่องยังคงอยู่ ทั้งที่เกี่ยวกับราชวงศ์ท่านอ๋อง ทั้งที่เกี่ยวข้องกับองค์จักรพรรดิ และไม่มีทางที่จะลืมเลือนจากเวลาที่ไหลผ่านไป

กระทั่งองค์จักรพรรดิก็ไม่แน่ว่าจะลืมพวกเขา

ถ้าหากไม่ใช่เพราะลูสาวของพวกเขาจับพลัดจับผลู พบบุพเพมหัศจรรย์จนไปแต่งงานกับอ๋องเจวี้ยน ตอนนี้พวกเขายังไม่ทันเข้าเมืองหลวงก็คงถูกคนของอ๋องเจวี้ยนจับไปแล้ว

สิ่งที่รอพวกเขาก็คือการจำคุกและการไต่สวน

หรือบางที คนที่รู้เรื่องเบื้องหลังในตอนนั้น หรือคนที่สงสัยว่าพวกเขาไปรู้ความลับอะไรเข้า ตอนนี้อาจจะเปิดเผยตัวกันออกมา

ถึงอย่างไรพวกเขาก็ไม่มีทางเป็นแบบตอนนี้ ที่ยังเข้าเมืองมาได้อย่างปลอดภัย กลับมาที่บ้าน

กระทั่งว่า บ้านตระกูลฟู่เองก็อาจจะไม่อยู่แล้วด้วย บ้านหลังนี้ ไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะยังอยู่ที่นี่เพื่อรอพวกเขากลับบ้าน

กลับบ้าน ใช่แล้ว พวกเขาในที่สุดก็กลับมาบ้านแล้ว

และทั้งหมดนี้ เป็นเพราะจาวหนิง

เป็นจาวหนิงที่ให้พวกเขากลับมาบ้านได้

ฟู่จิ้นเชินเข้าใจจุดนี้ได้ดียิ่งกว่าใคร

รอจนอารมณ์ของทุกคนนิ่งลงมาแล้ว เขาจึงถามถึงผู้เฒ่าฟู่กับฟู่จาวหนิงอีกครั้ง

"ท่านผู้เฒ่าตอนนี้อยู่ที่จวนอ๋องเจวี้ยน เข้าไปอยู่ที่นั่นหลายวันแล้ว"

"คุณหนูเล็กนาง..."

"นางก็อยู่ที่จวนอ๋องหรือ?" เสิ่นเชี่ยวถาม

"อ๋องเจวี้ยนเกิดเรื่องขึ้นมา" เซี่ยซื่อยังรู้สึกว่าควรพูดเรื่องนี้ให้ชัดเจน ตอนนี้ตระกูลฟู่เองก็ไม่มีคนนำครอบครัวด้วย ฟู่จาวหนิงส่งจดหมายให้พวกเขาไม่ต้องกังวลแล้วใช้ชีวิตอยู่ในบ้านก็พอ แต่พวกเขาอันที่จริงก็เป็นห่วงมาก "ตอนนี้อ๋องเจวี้ยนอยู่ในคุก จาวหนิงเองก็เลือกจะไปอยู่เป็นเพื่อนเขา ตอนนี้ไปอยู่ในคุกสี่วันแล้ว"

เสิ่นเชี่ยวเด้งตัวขึ้นมา สีหน้าเปลี่ยนไป

"จาวหนิงอยู่ในคุก?"

แล้วยังอยู่มาหลายวันแล้วด้วย?