บทที่ 1459

อันที่จริง ฟู่จาวหนิงเองก็รู้สึก จากนิสัยและวิธีการของเซียวหลันยวน ครั้งก็น่าจะมีวิธีเลี่ยงการติดคุกสองเดือนนี้ได้

หรือก็คือ ตอนแรกก็ถูกขังในนามสักนิดหน่อย จากนั้นค่อยคิดหาวิธีออกมา

ต่อให้เดิมทีจะวางแผนเข้ามาอยู่ในคุกตามคำสั่งราชโองการ แต่นั่นก็เป็นแผนที่วางไว้แล้ว

แต่จักรพรรดิกลับใช้ไม้นี้ออกมา!

โยนคนป่วยเข้ามาแบบนี้ คิดจะให้เขาติดโรคประหลาดนั่นแล้วตายไปอย่างไร้เกียรติ!

เซียวหลันยวนก็ยังทนอีก

นี่จึงทำให้ฟู่จาวหนิงโกรธแล้ว นางโกรธที่เขาไม่สนใจสุขภาพของตนเอง

นางกว่าจะรักษาเขามาได้ นี่เพิ่งจะดีขึ้นเท่าไรเอง?

เขาก็เริ่มที่จะไม่สนใจหันกลับมาทรมานตัวเองอีกแล้วหรือ?

แต่ว่าตอนนี้พอได้ยินคำพูดของเซียวหลันยวน นางก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

"ไท่ซ่างหวงไม่ใช่ว่าโปรดปรานท่านเป็นพิเศษหรอกหรือ?"

หลังจากพูดคำนี้ออกไป นางเองก็คิดเข้าใจแล้ว

ไท่ซ่างหวงจะโปรดปรานก็ส่วนโปรดปราน แต่ว่า แม่บังเกิดเกล้าของเซียวหลันยวน เป็นลูกสาวของจักรพรรดินีแห่งตงฉิง เซียวหลันยวนเป็นสายเลือดราชวงศ์เพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ของแคว้นตงฉิง

ดังนั้น นี่จึงไม่ถือเป็นสายเลือดราชวงศ์แคว้นเจาที่บริสุทธิ์ ในสายเลือดเขายังมีตงฉิงอยู่ด้วยนะ

ตงฉิง ในอดีตน่าจะเคยถูกแคว้นเจากับต้าชื่อทรยศหักหลัง

ไท่ซ่างหวงน่าจะกังวลเรื่องนี้

กังวลว่าหลังจากที่เซียวหลันยวนรู้ตัวตนที่แท้จริงของตนเอง แล้วไปยืนอยู่ด้านตงฉิง หันมาล้างแค้นแคว้นเจา

ต่อให้เขาไม่ล้างแค้น แต่ก็เท่ากับพ่อกับแม่ล้วนมีสายเลือดราชวงศ์แคว้นเจา การมานั่งบนบัลลังก์จักรพรรดิคงไม่เหมาะเท่าไร

แต่ไท่ซ่างหวง ก็รักแม่ของเขาจริง และโปรดปรานเขาด้วย

ดังนั้น เพื่อจะทำให้เขามั่นคง และเพื่อให้เขาได้เป็นอ๋องเจวี้ยนอย่างไร้กังวล ไท่ซ่างหวงจึงมอบองครักษ์เงามังกรกับตราประทับแคว้นเจาให้เขา