บทที่ 1480

ดังนั้นอ๋องเจวี้ยนจึงไม่คิดจะทนแล้ว

สีหน้าขุนพลองครักษ์เปลี่ยนไป "ท่านอ๋องคิดจะ...."ชิงบัลลังก์หรือ?

เรื่องกบฏต่อราชสำนักเช่นนี้ เขาไม่กล้าพูดออกมา แต่ว่า ก็น่าจะเป็นเช่นนี้กระมัง

"องค์จักรพรรดิเข้ามาทำให้ข้าโมโหแล้ว ดังนั้น ให้ข้าเลือกองค์ชายพวกนั้นมาส่วนหนึ่ง ดูว่าคนไหนพอจะดันขึ้นไปได้ดีไหม? ถึงอย่างไร ก็ยังต้องใช้พวกเจ้าอยู่ดี พวกเจ้าลองไปพิจารณาดู ว่าถึงตอนนั้นแล้วจะทำอย่างไร"

เซียวหลันยวนไม่ให้โอกาสคำสั่งลับที่สองได้มีผล

ในตอนที่เข้ายังไม่ตายนี้ เขามีโอกาสที่จะส่งองครักษ์เงามังกรออกไปโจมตีองค์จักรพรรดิ นี่ถือเป็นการขัดหลักการที่องครักษ์มังกรดำยึดมันมาโดยตลอด

พวกเขาถ้าหากฟังเขา ก็เท่ากับยืนอยู่ฝั่งเขาแล้ว ไม่เพื่อฟังราชประสงค์ของไท่ซ่างหวง และไม่คิดว่าตนเองจะกลับไปอยู่ใต้เงื้อมมือองค์จักรพรรดิอีก แต่จะรับใช้เซียวหลันยวนคนนี้อย่างแท้จริง

หลุดพ้นจากพันธนาการองครักษ์เงามังกรแคว้นเจา กลายเป็นองครักษ์ของเขาเพียงคนเดียว

ถ้าพวกเขาไม่ทำตาม เช่นนั้น เซียวหลันยวนก็น่าจะไม่เชื่อถือพวกเขาอีก

อ๋องเจวี้ยนจะทำอะไรกับพวกเขา?

"ข้าขอตัวกลับก่อนแล้ว"

ดึกมากแล้ว เขาเริ่มง่วงหน่อยๆ กลับไปนอนกับพระชายาเป็นเรื่องด่วน

เซียวหลันยวนจึงออกไป

และในจวนชินอ๋องเซียว ชินอ๋องเซียวเองก็จัดการงานจนดึกดื่น กลับมาที่ห้องตัวเองแล้ว

แสงเทียนไหววูบ ในห้องยังจุดตะเกียงอยู่

ตอนที่เข้ามา หน้าต่างก็ปิดอยู่ดี ผ้าม่านก็ปล่อยลงมาแล้ว

"วันนี้จุดถ่านอะไรกัน? กลิ่นแปลกๆ" ชินอ๋องเซียวสงสัย หลังจากเข้ามาก็ออกไป ให้คนเข้ามาตรวจสอบเตา

เขากลัวว่าจะมีคนเอาอะไรมาใส่ไว้ในเตา

คนใช้รีบเข้ามาตรวสอบเตาอย่างละเอียด เปลี่ยนถ่านไหมเงินด้านในทั้งหมด เปิดหน้าต่างเพื่อระบายลม