บทที่ 1535

แต่ว่าตัวตนฐานะของพวกเขา ก็ยังเชิญองค์หญิงหนานฉือมาไม่ได้

แค่งานเลี้ยงของสาวน้อยไม่กี่คน องค์หญิงหนานฉือไม่มีทางสนใจ ดังนั้นจึงเชิญอันชิงมาก่อน

ได้ยินว่าอันเหนียนรักน้องสาวคนนี้มาก เช่นนั้นองค์หญิงหนานฉือที่เป็นพี่สะใภ้ ก็น่าจะให้หน้าอยู่

เมื่อครู่ยังคิดว่าอันชิงคงไม่มาแล้ว คิดไม่ถึงว่านางจะมาช้าไปหน่อย

เฉินฮ่าวปิงพอเห็นอันชิง ก็ไม่สนใจฟู่จาวหนิงชั่วคราว

นางยิ้มขึ้น เดินมาตรงหน้าอันชิง "คุณหนูอัน มาแล้วหรือ? ข้ายังคิดว่าเจ้าจะไม่มาแล้วเสียอีก ยังคิดว่าจะไปที่จวนตระกูลอันอยู่เลยว่าเป็นอะไรไปหรือเปล่า"

อันชิงมองนาง "แม่นางเฉินหรือ?"

"คุณหนูอันเรียกข้าว่าฮ่าวปิงก็พอ ข้า..."

อันชิงแน่นอนว่าไม่อยากเมินฟู่จาวหนิง ฟู่จาวหนิงยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว นางจะไม่สนใจฟู่จาวหนิงแล้วมาคุยเล่นกับเฉินฮ่าวปิงทางนี้ได้อย่างไร?

"ขอโทษด้วยแม่นางเฉิน ข้าขอไปคุยกับพี่หญิงจาวหนิงก่อน"

อันชิงยังคิดว่าฟู่จาวหนิงก็มารวมงานเลี้ยงน้ำชาอะไรนี่ด้วย

"พี่หญิงจาวหนิง ช่วงนี้ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?"

เรื่องที่จวนอ๋องเจวี้ยน ทำให้อันชิงกังวลมาตลอด แต่พี่ชรายบอกว่าจะไปที่จวนอ๋องเจวี้ยนไม่ได้ นางเองก็ไม่มีปัญญาจะไปถาม ตอนนี้พอได้เจอฟู่จาวหนิงก็ร้อนรนเข้ามาถามเสียแล้ว

"ไม่เป็นไร" ฟู่จาวหนิงพิจารณาตัวนาง เห็นว่าอันชิงดูกำลังวังชาไม่เลว ก็รู้ว่าหลังจากที่องค์หญิงหนานฉือแต่งเข้าจวนตระกูลอันแล้วดีใช้ได้ ถ้าหากนางเอาแต่อาละวาดที่จวนตระกูลอัน อันชิงคงจะอยู่ไม่เป็นสุขนัก

"คุณหนูอัน เจ้าเป็นแขกที่ข้าเชิญมานะ" เฉินฮ่าวปิงพอเห็นนางเอาแต่เรียกพี่หญิงจาวหนิง อยากจะคุยแต่กับฟู่จาวหนิง ก็โมโหจนกัดฟัน

อันชิงตกตะลึงไป ต่อให้นางจะเชิญมาก็เถอะ แต่ตนเองจะไปคุยส่วนตัวก่อนไม่ได้หรือ? ต้องคุยกับนางก่อนเท่านั้น?

นี่มันตรรกะอะไรกัน