บทที่ 1544

"ถ้าเล็ดลอดออกไป พวกนางแม่ลูกน่าจะมีอันตรายถึงตัว นางยังถือว่าฉลาดอยู่" เซียวหลันยวนอันที่จริงในใจก็คาดเดาไว้บ้างแล้ว

"แล้วตอนนั้นที่นางไปหาอ๋องฉยง เป็นเพราะจะยืมอำนาจของอ๋องฉยงหรือ?"

"ก็เป็นไปได้"

และตอนนี้ที่ชั้นสองของร้านงานปักฝั่งตรงข้าม เฉินฮ่าวปิงกำลังถลึงตาอ้าปากค้าง

ทุกคนพูดที่อ๋องฉยงพูดกับแม่นางฟังออกทั้งหมด แต่พอรวมเข้าด้วยกันทำไมนางถึงฟังไม่เข้าใจเลย?

อะไรคือแคว้นเจาอยู่ต่อไม่ได้พวกเขาก็ยังหาทางอื่นได้?

คิดจะกบฏต่อแคว้นหรือ?

อะไรคือถ้าหากสามารถหาดินแดนผืนนั้นเจอ พวกเขาบางทีอาจจะเป็นอ๋องได้?

เขาตอนนี้ไม่ใช่เป็นอ๋องอยู่แล้วหรือ? เขาไม่ใจว่ามีเมืองฉยงโจวอยู่แล้วหรือ? ยังคิดจะไปเป็นอ๋องที่ไหนอีก?

อะไรคือตระกูลเฉินในครั้งนั้นติดต่อศัตรูเพื่อทรยศแคว้น?

ฮูหยินเฉินตอนนี้สภาพดูไม่ดีเอาเลย

หลายปีก่อนถูกพระชายาฮูหยินไล่สังหาร ตอนที่ชีวิตมีวิกฤตก็ไม่เคยคิดจะให้อ๋องฉยงช่วย เพราะรู้สึกว่าอ๋องฉยง่าจะรู้ความลับของนางเข้ามา

แต่ความลับนั่นนางไม่อยากจะบอกอ๋องฉยง

ตอนแรกนางเคยคิดไว้แล้ว ดังนั้นจึงยอมตัวเองให้กับอ๋องฉยง แต่พออยู่กับเขาแล้ว นางพบว่าอ๋องฉยงยังไม่พอที่จะแบกเรื่องใหญ่เช่นนี้ได้ เขายังไม่เชื่อนางอย่างหมดใจ ดังนั้นนางจึงถอยออกมา

ตอนนี้พอเห็นอ๋องฉยง นางก็ยังยืนยันความคิดเดิม อ๋องฉนง จะเอาเรื่องนี้บอกกับองค์จักรพรรดิ!

"ท่านจะบอกว่าท่านพูดกับองค์จักรพรรดิไว้แล้ว แล้วองค์จักรพรรดิก็รับปากสิ่งที่ท่านขอร้องไว้แล้วสินะ?"

"ใช่ ไม่อย่างนั้นทำไมข้าถึงต้องมาอยู่ในเมืองหลวงนานขนาดนี้? ถ้าเจ้าไม่เชื่อ ข้ายังพาเจ้าเข้าไปในวังได้ ให้เจ้าได้ยินจากปากขององค์จักรพรรดิเอง" อ๋องฉยงเอ่ยขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง

ที่เขาเจรจากับองค์จักรพรรดิได้เงื่อนไขที่ดี ก็ถือเป็นฝีมือของเขา