บทที่ 1561

เสียงของชายคนนั้นทุ้มต่ำ ดวงตาก็กวาดมองไปทั่ว ไม่กล้าสบตากับพนักงานตรงๆ

พนักงานเองก็บอกกฏกับเขาแล้ว

"ถ้าท่านคิดจะซื้อ ตอนนี้ก็เอาไปก่อนสามชาม"

"สามชามจะไปพออะไร? ชามของข้านี่อย่างน้อยก็ใส่ได้ยี่สิบชามเลยนะ! เจ้ารีบเติมให้ข้า ไม่อย่างนั้นข้าจะไม่เกรงใจกับเจ้าแล้วนะ!"

"คุณลูกค้า ที่นี่เป็นพันธมิตรโอสถ ขอเตือนท่านอย่ามาก่อเรื่องที่นี่เลย" พนักงานหน้าเริ่มดำขึ้นมาแล้ว

เขาเห็นที่นี่เป็นร้านขายยาธรรมดา เลยคิดจะทำตัวแบบนี้ได้หรือ?

"ข้าก็ไม่ใช่ว่าไม่ให้เงินเสียหน่อย! พวกเจ้าถือดีอะไรไม่ขายให้ข้า?"

"ข้าบอกกฏกับท่านไปแล้ว นี่คือกฏที่หมอเทวดาฟู่วางไว้!"

"หมอเทวดาฟู่? ก็แค่หญิงสาวคนนั้นไม่ใช่หรือ? ข้าได้ยินว่าผู้จัดการใหญ่ที่นี่สกิลต่ง ไม่ใช่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะตัดสินใจได้เสียหน่อย! นางถือดียังไงมากำหนดกฏเกณฑ์ในพันธมิตรโอสถ?"

น้ำเสียงชายพันหน้าฟังแล้วเริ่มโกรธขึ้นมาแล้ว

"ยานี้เป็นหมอเทวดาฟู่ที่ปรุงออกมา ถ้าท่านมาดูถูกหมอเทวดาฟู่ เช่นนั้นก็อย่ามาซื้อยาสิ" พนักงานหัวเราะเย็นชาขึ้นมา

คนผู้นี้น่าขำเสียจริง มาซื้อยาที่ฟู่จาวหนิงปรุง แต่กลับดูหมิ่นฟูจาวหนิงหรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น ใครไม่รู้บ้างว่าฟู่จาวหนิงเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสจี้ ถึงแม้ต่งฮ่วนจือจะเป็นผู้จัดการใหญ่ แต่ว่าฟู่จาวหนิงก็มีตำแหน่งในพันธมิตรสูงพอตัวนะ

"ถ้าเจ้ายังพล่ามไม่หยุด ข้าจะพลิกเจ้าหม้อยานี่เสียเจ้าเชื่อไหม?"

ชายหนุ่มพอเห็นว่าพนักงานไม่ยอมตักยาจริงๆ ร้อนรนขึ้นมาทันที ยื่นมือไปกดที่ด้ามจับหม้อยา

คนที่เข้าแถวอยู่ด้านหลังก็เริ่มกลัวขึ้นแล้ว

"นี่ เจ้าจะทำอะไรนะ? ถ้าพลิกหม้อไปแล้วพวกข้าจะขายอะไร?"

"นั่นสิ มาจากไหนกัน? หน้าใหญ่มาจากไหน? แค่คนเดียวจะซื้อหนึ่งหม้อใหญ่! แล้วให้พวกเราที่มาเข้าแถวตั้งครึ่งค่อนวันทำอย่างไรกัน?"