บทที่ 1582

ผู้ดูแลตัวแข็งทื่อ เดินไปที่ธรณีประตูทางนั้น เพียงแค่มองใจก็เย็นวาบไปแล้ว

ทำไมถึงบังเอิญขนาดนี้?

ตอนที่หมอเทวดาหลี่ล้มลงมา ก็กระแทกเข้ากับธรณีประตูอย่างจัง แล้วก็แรงมากเลยทีเดียว ทำเอาหน้าผากของเขาแตกจนเป็นแผลใหญ่ ตอนนี้เลือดทะลักออกมาแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น มุมปากเขาก็มีเลือดไหลด้วย

เป็นไปได้ว่าการถีบของรัฐทายาททำเอาเขาใกล้ตายเลยทีเดียว

เขาย่อตัวลงมา ยื่นมือไปผลักๆ หมอเทวดาหลี่ "หมอเทวดาหลี่ รีบตื่นเถอะ!"

หมอเทวดาหลี่แน่นิ่งไปแล้ว

เขายื่นมือไปวัดลมหายใจ แล้วก็รีบหดมือกลับอย่างรวดเร็ว หันหน้าไปมองเซียวเหยียนจิ่ง "รัฐทายาท เขา ไม่หายใจแล้ว!"

เซียวเหยียนจิ่งร่างโงนเงน สมองขาวโพลนไปหมด

เซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงถึงแม้จะไม่เห็นฉากนี้ แต่ว่าเซียวหลันยวนกำลังภายในมากล้น ระยะห่างแค่นี้ แล้วยังเสียงดังขนาดนี้ เขาได้ยินมันอย่างชัดเจน

เขาบอกกับฟู่จาวหนิง

"เซียวเหยียนจิ่งสังหารหมอเทวดาหลี่แล้ว"

เขายังคิดไม่ถึง ว่าเรื่องจะบานปลายมาขนาดนี้

ฟู่จาวหนิงงงเป็นไก่ตาแตก

"ทำไมพ่อลูกหัวกระแทกตายกันหมดเลยล่ะ?"

นี่มันบังเอิญจนประหลาดไปไหม?

ถึงแม้หลี่จื่อเหยาจะหกล้มไปเอง หมอเทวดาหลี่ถูกถีบลอยออกไปถึงกระแทก แต่แผลถึงชีวิตล้วนเป็นกระแทกที่หัวหมด นี่มันบังเอิญจนประหลาดเกินไปแล้ว

ทำเอาฟู่จาวหนิงอดเห็นใจพ่อลูกหมอเทวดาหลี่ขึ้นมาเสียแล้ว

พวกเขาเดิมทีคิดว่าหมอเทวดาหลี่จะได้อาละวาดกับเซียวเหยียนจิ่ง คิดไม่ถึงว่าจะกลายเป็นสภาพนี้ เซียวเหยียนจิ่งสังหารหมอเทวดาหลี่ไปเสียแล้ว