บทที่ 1621

ฟู่จาวหนิงถอนหายใจ

"ศิษย์พี่ พวกเราจะซื้อวัตถุดิบยาในราคาเดิม ไม่ต้องลดราคา แค่นี้ได้ไหม?"

"ถ้าอย่างนี้ก็ได้อยู่..."

"ต่ง ! ฮ่วน ! จือ!"

ผู้อาวุโสจี้โกรธเป็นฟืนไฟแล้วจริงๆ

"ท่านอาจารย์ สงบลงก่อน" ฟู่จาวหนิงรีบเดินไปอยู่ข้างๆ ผู้อาวุโสจี้ รินน้ำชาให้กับเขา "ศิษย์พี่ทำงานอย่างเข้มงวด เข้าต้องทำตามกฏการทำงานของพันธมิตรโอสถ อย่าทำให้เขาลำบากใจเลย"

"อาจารย์ เรื่องนี้ไม่ได้จะคุยกันลกบาก ข้าแค่ต้องใช้เวลาไปคำนวณต้นทุนของวัตถุดิบยาชนิดต่างๆ หน่อย ถึงตอนนั้นก็จะคำนวณส่วนลดลงมาได้"

ต่งฮ่วนจือลุกขึ้นยืน ไม่กล้านั่งลงมา

"แต่ถ้าศิษย์น้องหญิงไม่ต้องการลดต้นทุนสี่ส่วนล่ะก็ ข้าทางนี้จะหักกำไรทั้งหมดออกได้ ยิ่งไปกว่นั้น พวกเรายังสามารถบริจาควัตถุดิบยาที่ค่อนข้างพิเศษบางอย่างได้นิดหน่อยด้วย ข้าทางนี้ยังมีส่วนที่เหลืออยู่ เพราะสาขาย่อยเมืองเจ้อทางนั้นไม่มีวัตถุดิบยาชนิดนี้ ดังนั้นสิ่งนี้ข้ามอบให้ได้..."

ต่งฮ่วนจือพยายามจะอธิบาย

"ตัวข้าเองก็ยังบริจาคเงินช่วยได้ เงินพวกนี้เอาไปเพิ่มกับเงินที่ซื้อวัตถุดิบยาก็พอแล้ว ท่านอาจารย์ ข้าไม่ได้ตระหนี่ถี่เหนียวเสียหน่อย"

"เฮอะ" ผู้อาวุโสจี้โมโหจนหัวเราะ "ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็บอกมา ว่าจะบริจาคสักเท่าไร?"

"ข้า..."

ต่งฮ่วนจือจู่ๆ ก็คิดออกเรื่องหนึ่ง เขาได้ยินมาว่า เฉินฮ่าวปิงคิดจะรวมตัวลูกสาวตระกูลชั้นสูง เพื่อจะบริจาคเงินให้เมืองเจ้อ

นางเพิ่งจะถูกแต่งตั้งเป็นท่านหญิง คนทั้งเมืองหลวงยังไม่รู้จักนาง นางเองก็ไม่มีเพื่อน เข้าไปอยู่ในวงสังคมนั้นไม่ได้ ถ้าหากเรื่องนี้นางทำได้สำเร็จ ก็น่าจะพอมีชื่อเสียงขึ้นบ้าง แล้วยังเข้าไปในวงสังคมพวกคนตระกูลชั้นสูงได้

แต่การจะทำเรื่องการกุศลเช่นนี้ นางเองก็ต้องมีเงินด้วยกระมัง? คงจะใช้แค่ลมปากไม่ได้