บทที่ 1643

เซียวหลันยวนรู้สึกนับถือฟู่จิ้นเชินจริงๆ

เขาเองก็ไม่ได้มีตัวตนฐานะพิเศษอะไร แต่กลับใช้ความสามารถตนเองเข้าไปในคุกใหญ่ได้ เข้าคุกใหญ่ไปยังพอทำเนา แต่นี่ยังได้พบกับโป๋จีด้วย

นี่ร้ายกาจมากจริงๆ

"พวกเจ้าให้เขาเข้าไปแบบนี้เลยหรือ?" เซียวหลันยวนรู้สึกแปลกใจจริงๆ

"เรื่องนี้ เพราะโป๋จีพูดภาษาเราได้แค่นิดหน่อย คุณชายฟู่เขาพูดภาษาเฮ่อเหลียนได้"

หัวหน้าคุกกังวลนิดหน่อย เขาเองก็ไม่รู้ว่าอ๋องเจวี้ยนยกโทษให้กับสามีภรรยาตระกูลฟู่แล้วหรือยัง

คนไม่น้อยในเมืองหลวงก็ยังมองความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาไม่ออก

ถ้าหากอ๋องเจวี้ยนโกรธ แล้วหันมาระบายบนตัวเขาจะทำอย่างไรกัน

"ท่านอ๋อง ท่านเองก็จะเข้าไปพบโป๋จีคนนั้นหรือ?" เขาถามขึ้นอย่างระมัดระวัง

อ๋องเจวี้ยนออกมาได้อีกครั้ง แสดงว่าไม่ได้ติดโรคระบาดนั้นมา

พวกผู้คุมในคุกใหญ่หลายวันนี้ยังไม่ได้ดื่มยาน้ำของพระชายาอ๋องเจวี้ยน ทุกคนกินอาหารกันวันละสามมื้อ แต่ก็ยังไม่มีใครติดโรคชนิดนั้นเลย

ดังนั้นพวกเขาเชื่อมั่นในยาขอพระชายาอ๋องเจวี้ยน แน่นอนว่าเชื่อมั่นว่าอ๋องเจวี้ยนไม่ได้เป็นโรคระบาดด้วย

"ข้าเข้าไปไม่ได้หรือ?"

"ไม่ใช่เช่นนั้น ไม่ใช่แน่นอน ท่านอ๋องเข้าไปได้" หัวหน้าคุกรีบตอบกลับ กลัวว่าถ้าตอบช้าไปสักก้าว จะทำให้เซียวหลันยวนโมโหแล้ว

"ท่านอ๋องเชิญ ข้าน้อยจะพาท่านไป"

ถึงแม้อ๋องเจวี้ยนจะพาฟู่จาวหนิงมา ก่อนที่องค์จักรพรรดิจะพาใครเข้ามารับตัวฟู่จาวเฟิย ว่าตามหลักการแล้วคนของคุกอย่างอย่างพวกเขาไม่มีอำนาจให้ฟู่จาวเฟยกับโป๋จีเจอกัน แต่ใครให้อ๋องเจวี้ยนเป็นคนพามาเองล่ะ?

ล้อกันเล่นหรือเปล่า ก่อนหน้านี้พ่อลูกชินอ๋องเซียวแอบสร้างสถานการณ์ภายใต้การอนุญาตขององค์จักรพรรดิ ลงทุนลงแรงไปตั้งเยอะจะรับมือกับอ๋องเจวี้ยน แล้วผลลัพธ์ล่ะ?

ผลลัพธ์คือชินอ๋องเซียวป่วยตาย รัฐทายาทเซียวถูกเนรเทศ แล้วก็ถูกสังหารตายระหว่างเนรเทศ

ตอนนี้ในเมืองหลวงไม่มีจวนชินอ๋องเซียวอีกแล้ว!

ดังนั้น คนตัวจ้อยอย่างพวกเขาจะกล้าผิดใจอ๋องเจวี้ยนได้อย่างไรกัน?

ต่อให้องค์จักรพรรดิอยู่ที่นี่ หัวหน้าคุกก็ยังต้องลังเลว่าจะฟังองค์จักรพรรดิหรือว่าฟังอ๋องเจวี้ยนเลย