บทที่ 1718

ยาต้มหกประสาทเอาไว้ป้องกันไข้หวัดรุนแรง

ฟู่จาวหนิงก่อนหน้านี้เจอักบคนป่วยคนหนึ่ง จากที่เขาบรรยาย ระหว่างทางที่หนีภัยพิบัติเจอเข้ากับครอบครัวหนึ่ง ล้วนเป็นหวัดกันหมด ไออย่างรุนแรง เดิมทีเดินทางด้วยกันแค่ไม่กี่วัน ผลลัพธ์คือครอบครัวนั้นแค่ไม่กี่วันก็ทยอยกันล้มตายไปล้วสามคน

เดิมทีพวกเขายังคิดว่าเป็นแค่หวัด ทนเอาเสียหน่อย ต้มน้ำร้อนกินก็น่าจะไหว ครอบครัวนั่นบอกว่าระหว่างทางยังขุดหาสมุนไพรมากิน แต่ก็ทนกันไม่ไหว

คนป่วยนี้บอกว่าเขาเห็นสถานการณ์นี้แล้วก็หวั่นขึ้นในใจ ไม่กล้าอยู่ใกล้พวกเขานัก แม้จะไปทางเดียวกัน แต่ก็ยังเว้นระยะห่างไว้ค่อนข้างมาก

ครอบครัวนั้นสุดท้ายก็รั้งท้ายอยู่ไกล ไม่รู้ว่าเข้าเมืองแล้วหรือยัง

ตอนนี้มองเห็นรองเท้าที่เก่าขาดบนเท้าของหญิงสาวคนนี้ แล้วบนหัวยังมีผ้าขาวผืนเล็กผืนหนึ่งผูกไว้ นางก็ไม่รู้เพราะอะไรจึงนึกถึงครอบครัวนั้นขึ้นมา

"ให้สืออีไปถาม ว่าหญิงสาวคนนี้มาจากทางไหน แล้วก็ถามด้วยว่านางสัมผัสกับใครบ้าง จัดการเอาคนเหล่านี้แยกตัวออกมาก่อน"

ฟู่จาวหนิงเปิดกล่องยาพลางถอยออกมาบอกกับไป๋หู่

"อ้อ แล้วก็ให้สืออีป้องกันก่อนแล้วค่อยไป หาอยู่กับคนเหล่านั้นใกล้นัก จำเรื่องที่ข้าเคยสอนเอาไว้"

"ขอรับ" ไป๋หู่ขานรับเสียงหนัก

เสี่ยวเยว่มองในห้อง ได้ยินเสียงหญิงสาวคนนั้นไอจนเหมือนปอดแทบทะลักออกมา ใจก็เริ่มลนขึ้นมา

"คุณหนู นาง..."

"รีบไป"

ฟู่จาวหนิงตัดบทนาง "อย่าเพิ่งให้คนเข้ามา"

ห้องผู้ป่วยนี้นางเตรียมขึ้นมาหลังจากที่ได้ยินคำพูดของผุ้ป่วยคนนั้น ที่นี่ใช้ไม้กระดานปูเป็นเตียงสี่เตียง ริมหน้าต่างวางเก้าอี้ขัดสมาธิตัวหนึ่งไว้ ด้านหลังมีประตูเล็กที่ผ่านไปยังห้องส้วมได้

ก็คือค่อนข้างห่างออกมาหน่อย

แต่ไม่คิดว่าพอเตรียมห้องผู้ป่วยนี้เสร็จ ก็มีคนส่งเข้ามาแล้ว

ฟู่จาวหนิงเองก็ไม่กล้าประมาท นางตอนนี้สวมผ้าปิดปากที่ใช้ผ้าฝ้ายห่อไว้ชั้นหนึ่ง ด้านในเป็นหน้ากากอนามัยที่ผ่านการฆ่าเชื้อแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นระดับสูงกว่าที่วางขายในตลาดทั่วไป มีประสิทธิภาพในการกันเชื้อโรคดีกว่ามาก

ภายนอกหาซื้อไม่ได้ เป็นสินค้าพิเศษ เพราะตอนนั้นนางต้องเข้ารักษาให้กับคนป่วยพิเศษคนหนึ่ง ได้ถึงรับหน้ากากอนามัยนี้มา

ในเสื้อคลมนางอันที่จริงยังมีชุดป้องกันอีกชุด ถุงมือเองก็มีถุงมือผ่าตัดซ่อนเอาไว้