บทที่ 1740

เซียวหลันยวนให้ชิงอีไปเตรียมตัว ครั้งนี้เขาจะนำองครักษ์เงามังกรออกเดินทาง

นอกจากองครักษ์เงามังกร ยังมีองครักษ์จวนอ๋องเจวี้ยนอีกยี่สิบคน

"ไปค่ายคุ้มกันฝั่งตะวันออกทางนั้นส่งคำสั่งด่วนข้าไป ให้เหยียนฟางนำทหารมาห้าร้อยนาย ตรงไปที่เมืองเจ้อให้เร็วที่สุด"

เซียวหลันยวนเขียนจดหมายส่งให้องครักษ์ลับ

นี่เป็นเหตุผลที่องค์จักรพรรดิหวาดกลัวเขา ผู้ควบคุมองครักษ์เงามังกร แล้วยังมีคุณสมบัติสั่งการทหารห้าร้อยนายเพื่อใช้งานได้ด้วย

ในช่วงเวลาคับขัน ทหารห้าร้อยนายสามารถสร้างเป็นกำลังสำคัญได้

"ท่านอ๋อง ท่านจะเคลื่อนกำลังทหารหรือ?!" ชิงอีตกตะลึง

เพราะก่อนหน้านี้ไม่ว่าตนเองจะเจอกับอันตรายใหญ่หลวงแค่ไหน มีหลายครั้งที่ชีวิตแขวนบนเส้นด้าย แต่เซียวหลันยวนก็ไม่เคยเคลื่อนกำลังทหารมาก่อน!

เขาเองก็รู้ ว่านี่คือเรื่องที่ทำให้องค์จักรพรรดิหวาดกลัวมาก หากทำเรื่องนี้ออกมาจริง องค์จักรพรรดิก็จะยิ่งขัดใจกับเขามากขึ้นไปอีก

แต่ตอนนี้เพื่อพระชายา ท่านอ๋องกลับเคลื่อนกำลังทหารขึ้นเป็นครั้งแรก

"องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไปที่เมืองเจ้อแล้ว" เซียวหลันยวนน้ำเสียงเคร่งขรึม "อันเหนียนยังบอกว่า มีคนที่มีความคิดไม่ดีปะปนอยู่ในกลุ่มผู้ประสบภัย คิดจะยุยงให้ผู้ประสบภัยสร้างความวุ่นวาย ใส่ร้ายจาวหนิง"

ถ้าหากตอนนั้นไม่มีอันเหนียนอยู่ อีกฝ่ายอาจจะทำสำเร็จไปแล้ว

ถ้าผู้ประสบภัยเหล่านั้นถูกยุยงขึ้นมา แล้วก่อจราจล คนทั้งหมดภายใต้สถานการณ์เช่นนั้นคงได้นองเลือดกันแน่ ไม่มีทางสงบลงมาได้

พวกเขาล้วนสูญเสียบ้านเกิดเมืองนอนไป เป็นไปได้มากว่าจะทำการปล้นชิง

และถ้าวุ่นวายขึ้นมา องครักษ์เหล่านั้นก็ปกป้องฟู่จาวหนิงไม่ได้ เพราะคนมากเกินไป

ต่อให้ยังไม่ทันแตะต้องจาวหนิง แต่แค่ล้อมนางไว้ ไม่ได้กินไม่ได้ดื่ม ก็ยังอยู่ในสถานการณ์ที่ทำให้รู้สึกสิ้นหวังหมดหนทาง...

"ไม่ได้ ข้าจะคิดถึงสถานการณ์พวกนั้นไม่ได้สิ"

เซียวหลันยวนหลับตาปี๋

เขาไม่กล้าคิดถึงสถานการณ์นั้นจริงๆ แค่จินตนาการถึง เขาก็รู้สึกปวดใจอย่างรุนแรงขึ้นมาแล้ว

เขาไม่มีทางให้ฟู่จาวหนิงตกไปอยู่ในสถานการณ์นั้น

"เอาเสบียงกับเสื้อผ้าที่รวบรวมได้ในหนึ่งวันใส่ขึ้นรถซะ พรุ่งนี้เช้ารีบเดินทาง"