บทที่ 1837

ข้อมูลที่จูเฉียนเฉี่ยนพูดออกมา สำหรับฮูหยินโหยวแล้วเป็นเรื่องน่าตกตะลึงมาก

อันที่จริงหลายปีนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะโหยวจางเหวินดีกับตนเองมาก คอยปกป้องนางอยู่ตลอดเวลา นางอยู่ในตระกูลโหยวก็มักถูกคนดูหมิ่นอยู่บ่อยๆ

โหยวจางเหวินเองก็ถือว่ามาจากตระกูลนักปราชญ์ ตระกูลค่อนข้างใหญ่ มีความหยิ่งทะนงองอาจ และนางก็ไปรู้จักโหยวจางเหวินตอนที่ออกท่องศึกษา ในบ้านมีเงินทอง แต่ก็ยังทำให้ตระกูลโหยวรู้สึกดูถูกอยู่

ตระกูลโหยวให้ความสำคัญกับตัวตนฐานะ

ตระกูลจูเองก็เหมือนจะมาทีหลัง เป็นครอบครัวเล็กๆ ไร้ชื่อสเียง เป็นเพราะท่านผู้เฒ่าจูแต่งงานกับภรรยาที่มีความสามารถและมั่งคั่ง

โหยวจางเหวินหลายปีนี้อันที่จริงก็แบกรับปัญหาเรื่องครอบครัวของนางอยู่ไม่น้อยเลย

บางครั้งที่ตระกูลเกิดเรื่องอะไร บ้านฝ่ายหญิงของนางช่วยเหลืออะไรไม่ได้เลย ก่อนหน้าที่โหยวจางเหวินจะถูกย้ายมายังเมืองเจ้อ ก็เกือบจะถูกเนรเทศไปอยู่ยังที่ยากจนห่างไกลแล้ว นางเองก็ช่วยอะไรไม่ได้แม้แต่น้อย

ตอนท้ายตระกูลอันออกโรงจัดการให้เขา โยกย้ายมายังเมืองเจ้อ

ฮูหยินโหยวเองก็อยากให้ตัวเองมีตัวตนฐานะที่ดีเหมือนกัน

คำพูดเหล่านั้นที่จูเฉียนเฉี่ยนพูดออกมาเมื่อครู่ ทำให้ใจของฮูหยินโหยวอดหวั่นไหวขึ้นมาไม่ได้

ถ้าหากตงฉิงสามารถฟื้นคืนได้จริง ถ้าหากตระกูลจูสามารถกลับไปยังตงฉิงได้ สืบทอดความรุ่งโรจน์ของบรรพบุรุษ เช่นนั้นตัวตนฐานะนางก็จะเปลี่ยนไปแล้ว...

ไม่ต้องพูดถึงจูเฉียนเฉี่ยนที่เป็นหญิงสาวอายุน้อยคนหนึ่งเลย ต่อให้ตัวนางเอง ก็ยังต้านทานกับความยั่วยวนใจนี้ไม่ได้

"ท่านป้า ก่อนหน้านี้พ่อข้ายังคิดจะให้ข้าไปดูตัวกับซือถูไป๋เลย แต่หลังจากที่เขารู้ข่าวนี้ก็ลังเลขึ้นมา ท่านเดาสิว่าเพราะอะไร? เพราะเขารู้สึกว่า ถ้าหากข่าวนี้เป็นจริง ถ้าพวกเรานำทุกอย่างกลับมาได้ ข้าสามารถออกเรือนได้ดีกว่านี้"

จูเฉียนเฉี่ยนเบ้ปาก เหมือนจะไม่ค่อยแยแสกับจุดนี้สักเท่าไร

อันที่จริง ดวงชะตาแบบนี้ของข้า ไปจับคู่กับคนมีฐานะแล้วมีความหมายตรงไหน? สิ่งสำคัญที่สุดคือเราเข้ากันได้หรือไม่ได้ไม่ใช่หรือ?

"แล้วเจ้าคิดว่าคุณชายฟู่เข้ากับเจ้าได้หรือ?" ฮูหยินโหยวมองบนใส่นาง

"ท่านป้า ท่านไม่รู้หรอก ความรู้สึกที่ประทับใจตั้งแต่มองเห็นครั้งแรก!" จูเฉียนเฉี่ยนสายตาเคลิบเคลิ้มไปแล้ว