บทที่ 1910

"ตาซา ยายซา"

เซียวหลันยวนกดเสียงต่ำบอกฟู่จาวหนิง

ฟู่จาวหนิงรู้สึกแปลกประหลาด ถ้านี่กำลังบอกนาง ก็เรียกสองสามีภรรยาเฒ่านี้เลยก็จบแล้ว

เรียกตาซาตรงๆ แบบนี้ได้หรือ?

"ท่านอ๋องไม่ได้มาร้านแผงลอยของเราเป็นครั้งแรก ถือเป็นลูกค้าเก่าอยู่" ยายซายิ้มละไมเอ่ยขึ้น แม้จะพูดถึงเซียวหลันยวน แต่สายตากลับตกอยู่บนตัวฟู่จาวหนิง

นางมองฟู่จาวหนิงด้วยสีหน้าพึงพอใจ

"นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเราพบพระชายา ก่อนหน้านี้เตรียมของขวัญอวยพรไว้ชิ้นหนึ่ง ตอนนี้ในที่สุดก็มอบให้ได้เสียที"

ตาซาเองก็เงยหน้าขึ้นมองฟู่จาวหนิง จากนั้นจึงพยักหน้า แล้วก็หันไปถักเชือกต่อ

แต่ฟู่จาวหนิงก็พบว่าเชือกหญ้าที่เขาถักประณีตอย่างมาก เชือกที่ใช้หญ้านั่นถักออกมาไม่ธรรมดาเลย ราวกับเป็นเชือกสีขาวเงินอย่างไรอย่างนั้น ถ้าสวมไว้บนข้อมือ คงจะดูสง่าไม่น้อย

ในใจฟู่จาวหนิงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นมาก

"ยายซาเตรียมของขวัญให้ข้าด้วยหรือ?"

"ท่านกับท่านอ๋องแต่งงานกัน พวกเราเองก็ไม่สะดวกส่งของขวัญไปจวนอ๋อง จึงรอให้ท่านอ๋องพาท่านเข้ามาน่ะ คิดไม่ถึงว่าเขาเพิ่งจะมาเอาป่านนี้" ยายซาพูดพลางให้พวกเขานั่งลงแล้วมาดูของในกล่องไม้นี้ "พวกท่านเลือกกันไปก่อน ข้าจะไปหยิบ"

นางหมุนตัวเข้าไปในห้องอีกครั้ง

ฟู่จาวหนิงมองเซียวหลันยวน ตาซากับยายซาดูแล้วเหมือนคุ้นเคยกับเขามาก แต่กลับบอกว่าไม่สะดวกไปจวนอ๋อง แล้วยังเตรียมของขวัญไว้ให้นางอีก

มีความสัมพันธ์แค่ลูกค้าเก่าจริงหรือ?

แต่ว่าเซียวหลันยวนก็ไม่อธิบายกับนาง เปิดกล่องไม้ใบนั้นออก

ด้านในแบ่งเป็นช่องๆ วางของแต่ละชิ้นเอาไว้เป็นระเบียบเรียบร้อย

"เข้ามาเลือกสิ ข้าจะมอบให้เจ้า" เซียวหลันยวนดึงนางเข้ามา

ตาซาเงยหน้าเหลือบมองพวกเขาอีกครั้ง แค่ยิ้มๆ ไม่พูดอะไร

เซียวหลันยวนตอนนี้ดูเป็นธรรมชาติมาก เหมือนว่าที่นี่เป็นสถานที่ของตัวเขาเองอย่างไรอย่างนั้น

ฟู่จาวหนิงแม้จะยังรู้สึกแปลกประหลาดมาก แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้ถามให้ชัดเจน สายตาของนางถูกของในกล่องดึงดูดไปแล้ว

เซียวหลันยวนหยิบขึ้นมาชิ้นหนึ่ง

กำไลวงหนึ่ง ไม่รู้ว่าทำจากวัสดุอะไร มองผ่านๆ คือสีขาว แต่พอหมุนแล้วมีประกายแสงดาว แวววาวริบหรี่

สวยเอามากๆ

เป็นกำไลเนื้อเดียววงหนึ่ง ไม่ใหญ่ไม่เล็ก ขัดเกลามาได้เรียบเนียน

เซียวหลันยวนดึงมือฟู่จาวหนิง แล้วสวมเข้าไปในข้อมือนางเบาๆ

"เหมาะกับเจ้ามาก"

ขนาดก็พอดีกับนางมาก

ฟู่จาวหนิงชูมือขึ้นมองกำไลวงนั้น เดิมทีคิดว่าจะมีสัมผัสเย็นๆ คิดไม่ถึงว่าพอสัมผัสกับผิวกลับดูอุ่นชุ่มชื้น

นางจ้องมองกำไลวงนี้อย่างประหลาดใจ

"นี่คือหยกอะไรหรือ?"

เซียวหลันยวนส่ายหัว "ข้าเองก็ไม่แน่ใจ แค่รู้สึกถูกชะตา"