บทที่ 1946

ฟู่จาวหนิงเห็นสายตาเขา รู้สึกว่าน่าจะไม่ใช่ข่าวดี

แล้วก็ตามคาด ฟู่จิ้นเชินมองมาทางนาง

"ข่าวเกี่ยวกับข้าหรือ?" ฟู่จาวหนิงถาม

"เกี่ยวกับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นน่ะ"

ฟู่จาวหนิงขมวดคิ้ว

"นางเข้าวังไปพบองค์จักรพรรดิ องค์จักรพรรดิน่าจะรับปากให้นางอยู่ในแคว้นเจาชั่วคราว ยิ่งไปกว่านั้นยังเขียนจดหมายถึงฝ่าบาทต้าชื่อด้วย บอกว่าขอเชิญให้องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นอยู่ที่นี่เพื่อคอยชี้แนะเหล่าองค์หญิงของแคว้นเจา พร้อมประทานพรให้แคว้นเจาด้วย"

"องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นจะชี้แนะอะไรเหล่าองค์หญิงได้?" ฟู่จาวหนิงรู้สึกอยากรู้อยากเห็น

"องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเฝ้าอยู่ในสุสานจักรพรรดิมาตั้งแต่เด็ก นางรู้กฏเกณฑ์เฝ้าสุสานอยู่มากมาย กฏการจุดธูปเซ่นไหว้ ยิ่งไปกว่านั้นเนื่องจากนางอยู่อย่างสงบโดดเดี่ยวมาหลายปี ดังนั้นนางเชี่ยวชาญพิธีชงชากับเครื่องหอม จุดนี้เจ้าคงจะไม่รู้กระมัง?"

ฟู่จาวหนิงส่ายหัว เรื่องนี้นางไม่รู้จริงๆ

"ดังนั้น ถ้าบอกว่าจะสอนเรื่องเหล่านี้ให้พวกองค์หญิงก็ถือว่าได้อยู่ นางมีคุณสมบัติ และยังมีอีกจุด การประทานพรแด่แคว้นเจา ด้วยชื่อเสียงเรื่องโชคของนาง ก็ไม่ใช่จะทำไม่ได้"

ฟู่จาวหนิงพยักหน้า "นั่นเป็นความสามารถของนางเลย"

แต่นี่เกี่ยวอะไรกับนางล่ะ?

เสิ่นเชี่ยวกังวล "ท่านสามี นี่มาพูดเรื่องอะไรเกี่ยวกับจาวหนิงด้วยหรือเปล่า?"

"ในวังนั้นไม่มี องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นตอนอยู่ที่เมืองเจ้อน่าจะถูกจาวหนิงทำให้ตกใจไปแล้ว ต่อหน้าองค์จักรพรรดิจึงไม่ได้เอ่ยถึงอ๋องเจวี้ยนกับจาวหนิงเลย แต่คนที่ส่งข่าวบอกว่า นอกวังนางเห็นหยวนอี้ขึ้นไปบนรถม้าขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น"

"พวกเขาพักอยู่ในวังราชนิเวศน์ของราชวงศ์ด้วยกัน ขึ้นรถม้านางก็ดูปกตินี่" เสิ่นเชี่ยวถาม "แต่ว่า ชายหญิงไม่ควรแตะต้องกัน องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นกับหยวนอี้สนิทกันแบบนี้ นางคงไม่ได้จะแต่งงานกับหยวนอี้หรอกกระมัง?"

ถ้าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นแต่งงานกับหยวนอี้ เสิ่นเชี่ยวเองก็วางใจแล้ว นี่อธิบายได้ว่าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นจะไม่มายุ่งกับอ๋องเจวี้ยนอีก

"ไม่หรอก"

"นางบอกมาหรือ?"