บทที่ 2130

การตรวจครั้งนี้ของฟู่จาวหนิง ยังตรวจพบปัญหานิดหน่อย

ปราณของเขาสับสน

"คนเมื่อคืนนี้ วิชายุทธ์ไม่ได้แย่กว่าท่านหรือ?"

เขาน่าจะเพราะเมื่อวานใช้กำลังภายในไปเต็มที่ เลยทำให้เลือดลมไหลย้อนกลับ ตอนนี้อัตราการเต้นหัวใจกับความดันเลือดไม่ปกติ

นี่ต้องขอบคุณที่ฟู่จาวหนิงหลายปีนี้ มีความเข้าใจเรื่องวรยุทธ์อยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นก็คงยังไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเป็นอะไรไป

เซียวหลันยวนมีสีหน้าภูมิใจ "จะเป็นไปได้อย่างไร? สู้ข้าไม่ได้ เขาถึงหนีไปแล้วน่ะสิ"

วิชายุทธ์ของซือมิ่งอู๋เก่งกาจมากจริงๆ แต่ก็ยังเทียบเขาไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายอาจจะใช้วิชาชั่วร้ายบางอย่างยกระดับกำลังภายในด้วย จึงไม่กล้าพัวพันนานนัก ไม่เช่นนั้นคงยากจะทนรับไหว

เซียวหลันยวนน่าจะรู้จุดอ่อนของอีกฝ่ายอยู่

ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่เพราะปล่อยวางไป๋หู่ไม่ได้ เขาคงเล่นงานอีกฝ่ายจนพิการไปแล้ว

"ใช่ลัทธิเทพทำลายล้างไหม?"

"อืม"

"ลัทธิเทพทำลายล้างคิดจะทำอะไรกันแน่?" ความเกลียดชังต่อลัทธิเทพทำลายล้างของฟู่จาวหนิงยิ่งลึกลงไปอีกพอควร สักวันต้องจัดการไอ้ลัทธิบ้าบอนี่ให้ได้!

"พวกเขายังจะทำอะไรได้อีกล่ะ? คงเบื่อจะเป็นลัทธิชั่วแล้ว แต่ก่อนถูกฝ่ายธรรมะในยุทธภพปราบปรามจนหัวหด ตอนนี้เลยอยากจะเดินอีกเส้นทาง เปลี่ยนเปลือกเสียหน่อย อยากเดินออกมาจากจุดต่ำตม ให้คนในโลกยอมรับตัวตนของพวกเขา ดีที่สุดคือให้ได้รับการยกย่องบูชาด้วย"

เซียวหลันยวนตอนนี้เข้าใจแล้วว่าลัทธิเทพทำลายล้างคิดจะทำอะไร

"พวกเขาอยากครอบครองตงฉิง จะใช้การฟื้นฟูแคว้นตงฉิง เปลี่ยนมาเป็นอำนาจราชวงศ์"

ฟู่จาวหนิงสูดปาก "เช่นนั้นความทะเยอทะยานของพวกเขาก็ใหญ่โตน่าดู"

ลัทธินอกรีตที่ใครๆ ต่างก็รุมประณาม กลุ่มคนโหดเหี้ยมชั่วร้าย อยากจะพลิกโฉมตนเอง สถาปนาอำนาจราชวงศ์หรือ?

เพ้อเจ้อ!

"ถ้าไม่ทะเยอทะยาน ก็คงไม่ดิ้นรนมาตั้งหลายปีหรอก"

ฟู่จาวหนิงขมวดคิ้ว มองเขาอย่างกังวล "ถ้าเป็นแบบนี้ พวกเขาล้วนรู้ตัวตนแท้จริงของท่านหมดแล้วหรือ?"

เดิมทียังคิดว่าน่าจะมีคนที่น้อยมากๆ ที่รู้ แต่ตอนนี้ดูท่า เรื่องที่เซียวหลันยวนเป็นสายเลือดราชวงศ์ตงฉิงคงใกล้จะปิดไม่อยู่แล้ว

คิดจะฟื้นฟูแคว้น หาคนที่มีสายเลือดราชวงศ์แต่เดิมมาคนหนึ่ง เป็นวิธีที่รวดเร็วและมั่นคงที่สุด

ยิ่งไปกว่านั้นคนพวกนั้นอาจจะเชื่อกันด้วย ว่าราชวงศ์ตงฉิงมีความพิเศษอยู่ บางที อาจจะมีแค่ราชวงศ์ที่แท้จริงถึงจะรู้ถึงความลับวังหลวงตงฉิง

ขอแค่ขุดความลับวังหลวงตงฉิงออกมา ถึงจะได้รับตงฉิง ถึงจะทำให้ตงฉิงปรากฏใต้ตะวันได้อีกครั้ง

"ก็น่าจะรู้แล้วล่ะ"

เซียวหลันยวนไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้

ในเมื่อปิดไม่ได้แล้ว จะกังวลไปก็ไม่มีประโยชน์ ทหารมาก็เอาขุนพลต้านน้ำหลากมาก็เอาดินกั้นไปแล้วกัน

ฟู่จาวหนิงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่กังวล

ถ้าตัวตนเซียวหลันยวนถูกเปิดโปง ก็อาจจะตกเป็นเป้าโจมตีของทุกคนได้

นางต้องเตรียมของให้มากขึ้น

ดังนั้น สองวันนี้ที่รอให้ไป๋หู่ฟื้นกับให้อาการบาดเจ็บมั่นคงลงมา นางก็พาคนไปเสาะหาวัตถุดิบยาใน่ป่า ไม่ให้เสียเวลาแม้แต่นิดเดียว