บทที่ 2161

พระสนมอวี้เฟยนี่ชอบเสวยสุขอยู่เหมือนกันนะ?

หรือจะบอกว่า นี่เตรียมมาให้นางดูกัน?

ฟุ่จาวหนิงยืนอยู่ในตำหนัก นางระบำสองคนนั้นหมุนตัวมา ระบำมาตรงหน้านาง ผ้าบางในมือสะบัดอย่างรวดเร็ว ลูบมาทางใบหน้านาง

"คุณหนูระวังด้วย"

พอเสียงเสี่ยวเยว่ดังขึ้น ฟู่จาวหนิงก็ถอยออกมาก้าวหนึ่ง

พระสนมอวี้เฟยหัวเราะขึ้นเบาๆ

"พวกเจ้าทำไมถึงไร้มารยาทเช่นนี้? เอาท่าร่ายรำยั่วบุรุษ มาใช้กับพระชายาอ๋องเจวี้ยนหรือ? หรือพอเห็นว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนงดงามหาใครเปรียบแล้ว มันทนไม่ไหวกัน?"

"พระชายาอ๋องเจวี้ยนระงับโกรธด้วย"

นางระบำสองคนนั้นหยุดลงทันที ย่อตัวลงคุกเข่าต่อหน้าฟู่จาวหนิง จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้น

หงจั๋วกับเสี่ยวเยว่พอเห็นใบหน้าพวกนาง ก็สีหน้าเปลี่ยนไปพร้อมกัน

เพราะหน้าตาของสองนางระบำนี้ คล้ายคลึงกับฟู่จาวหนิงถึงสามส่วน!

แน่นอน ถ้ามองอย่างละเอียด หางตาของพวกนางถูกวาดออกมา คิ้วก็ถูกเขียนขึ้นอย่างประณีต ชัดเจนมาก ว่าพวกนางแต่งหน้าแบบนี้เป็นปกติ

นี่คือจงใจ หรือว่าวาดออกมาจนคล้ายฟู่จาวหนิงโดยบังเอิญ?

ความสงสัยนี้อยู่ในหัวพวกนางแค่แวบเดียว แล้วก็ได้คำตอบมาแทบจะในทันที

มีเรื่องบังเอิญแบบนี้เสียที่ไหน?

นี่มันจงใจชัดๆ!

พระสนมอวี้เฟยหาแม่นางที่หน้าตาคล้ายฟู่จาวหนิงมาสองคน แล้วให้พวกนางแต่งหน้าเน้นมาทางนี้

เดิมทีที่คล้ายอยู่หนึ่งส่วน ก็กลายเป็นสองสามส่วน

นางระบำสองคนนี้ เมื่อครู่ที่ปัดผ้าบางเข้ามา จะต้องจงใจแน่นอน

นี่เป็นการข่มขู่พระชายาของพวกเขา! หงจั๋วพอสังเกตจุดนี้ได้ ในใจก็โมโหขึ้นมา

เรื่องนี้ต้องไปบอกกับท่านอ๋อง!

พระสนมอวี้เฟยจะรังแกกันเกินไปแล้ว!

สายตาของเสี่ยวเยว่ก็เย็นเยียบลงมา

เทียบกับความโกรธเคืองของพวกนาง ฟู่จาวหนิงกลับมีสีหน้าสงบ มองไม่ออกว่าโกรธเลย