บทที่ 2174

ชิงอีสังเกตุได้ถึงความผิดปตกิ ดังนั้นจึงมองไปทางอ๋องเจวี้ยนทันที คิดจะเตือนท่านอ๋อง

เขาเพิ่งจะพูด สุราในมือเซียวหลันยวนก็สาดไปบนหน้าเสี่ยวเซ่อแล้ว

ชิงอีสงบสติลงมาได้บ้างแล้ว

กำลังภายในท่านอ๋องแข็งแกร่งกว่าเขามาก ต้องพบก่อนเขาแน่นอนอยู่แล้ว

แต่ไม่รู้ว่าท่านอ๋องเป็นอะไรหรือเปล่า ชิงอีกยังรู้สึกว่าร่างกายร้อนผ่าวขึ้นมา เลือดเองก็เดือดพล่านหน่อยๆ ภาพที่คิดออกมาในสมอง มีผลกระทบต่อร่างกายเขาจริงๆ

หลังจากเซียวหลันยวนสาดสุราออกไปก็ยังไม่ได้ลุกขึ้นยืน เขานั่งอยู่ตรงนั้น จิตสังหารยังกดเก็บเอาไว้

หยวนกังกับหยวนอี้ลุกขึ้นยืนตอนที่เขาลงมือ

"อ๋องเจวี้ยน!"

"อ๋องเจวี้ยนนี่หมายความว่ายังไง!"

พวกเขาเอ่ยถามขึ้นพร้อมกัน

สุราไหลลงมาจากใบหน้าเสี่ยวเซ่อ เปียกขนตาและหน้าม้านาง ค่อยๆ หยดลงมาเลอะเสื้อผ้าของนางเข้าไปอีก ประกอบกับใบหน้าเล็กที่เงยขึ้นเล็กน้อย สีหน้าที่ตกใจกลัว ดูแล้วน่าสงสารจับใจ

ชิงอีสังเกตถึงความผิดปกติได้แล้วแท้ๆ แต่พอเห็นนางเป็นแบบนี้ ในใจเขากลับมีความรู้สึกสงสารเอ่อล้นขึ้นมา จนอยากจะเดินเข้าไปหา ลูบเช็ดใบหน้าของนางอย่างอ่อนโยน กระทั่งว่า คิดจะจูบริมฝีปากที่เปียกชื้นนั่นของนางให้แห้งผากไปเลย

เขาออกแรกหยิกไปที่ขาของตนเอง

ความเจ็บปวดทำให้สติเขากลับมา ในใจเขายังรู้สึกหนาวเยือก นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!

ไม่ได้ติดพิษใช่ไหม?

"ท่านอ๋อง?"

เขาเดินขึ้นหน้ามาใกล้ๆ อ๋องเจวี้ยน

เซียวหลันยวนมองพ่อลูกหยวนกัง สายตาเย็นชา

"ข้าประเมินพวกท่านต่ำไปจริงๆ นักดนตรีจากแคว้นหมิ่นหรือ? ดีมาก ข้าจะพากลับไปที่จวนให้พระชายาได้ชื่นชมบ้าง"

"ท่านอ๋อง!"

ชิงอีตกตะลึง

ทำไมถึงจะพาหญิงสาวประหลาดแบบนี้กลับจวนอ๋องล่ะ? เขามีปฏิกิริยาเช่นนี้ ก็แสดงว่าหญิงสาวคนนี้ผิดปกติแน่ๆ สิ!

กระทั่งเขายังติดกับไปถึงสองรอบ ตอนนี้ยังต้องออกแรงหยกต้นขาเพื่อประคองสติไว้เลย หญิงสาวคนนี้อันตรายมาก!