บทที่ 2205

"ฝ่าบาทเลอะเลือนไปแล้ว"

เซียวหลันยวนสะบัดแขนเสื้อยืนบนบันได เลือบมองขุนพลน้อยคนนั้น

"ท่านอ๋อง" จงเจี้ยนยืนอยู่ด้านหลังเขา น้ำเสียงดูร้อนรน

ฝ่าบาทครั้งนี้ พอสบโอกาสก็บ้าคลั่งขึ้นมาเลยจริงๆ

แต่ต่อให้ฝ่าบาทจะบ้าคลั่ง ท่านอ๋องเองก็จะขัดราชโองการไม่ได้

บางที ฝ่าบาทคิดจะบีบให้ท่านอ๋องนำองครักษ์เงามังกรขัดราชโองการ เข้ารับมือกับราชองครักษ์

ตอนนั้นท่านอ๋องรับปากไท่ซ่างหวงไว้แล้ว ว่าองครักษ์เงามังกรจะทำแค่ปกป้องความปลอดภัยของตัวคน จะไม่เข้าโจมตีคนของราชวงศ์ด้วยกันเอง

นี่เป็นเงื่อนไขหนึ่งที่ไท่ซ่างหวงมอบองครักษ์เงามังกรให้ท่านอ๋อง

"ท่านอ๋อง ส่งข้าน้อยออกไปเถอะ" จงเจี้ยนสูดลมหายใจลึก

จักรพรรดิเดิมทีก็รอโอกาสมาตลอด ตอนนี้พอเจอแล้ว มีหรือจะใช้เหตุผล?

ถ้าเสียสละตัวเขาสักคน ทำให้ท่านอ๋องไม่ต้องถึงกับอยู่ในสภาพอับจน มันก็คุ้มค่าแล้ว

"หุบปาก"

เซียวหลันยวนเอ่ยเสียงขรึม

ผู้ดูแลจงพอได้ยินอ๋องเจวี้ยนปฏิเสธจงเจี้ยน ใจก็แอบสงบลงมานิดๆ แต่อีกอึดใจหนึ่งก็กลั้นขึ้นมาทันควัน

ถ้าแค่ท่านอ๋องมาปกป้องจงเจี้ยน ก็เท่ากับขัดราชโองการแล้ว

ขุนพลน้อยคนนั้นร้องขึ้นมาอีกครั้ง "อ๋องเจวี้ยน! จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เคารพฝ่าบาทอีกหรือ? รีบส่งจงเจี้ยนออกมาซะ! ที่เขาสังหารไปคือทูตจากแคว้นหมิ่นนะ! ถ้าส่งไปถึงหูจักรพรรดิแคว้นหมิ่น ต้องทำให้จักรพรรดิแคว้นหมิ่นเดือดดาล แล้วหันมาโทษแคว้นเจาแน่ๆ!"

"อ๋องเจวี้ยน! ถึงตอนนั้นถ้าแคว้นหมิ่นส่งทหารเข้ามาโจมตีแคว้นเจาภายใต้ความโกรธ ท่านแบกความรับผิดชอบนี้ไหวหรือ? ถ้าทั้งสองแคว้นบาดหมางจนทำสงครามขึ้นมา ประชาชนจะถูกดึงเข้าสู่ไฟสงคราม ถึงตอนนั้น ท่านจะอธิบายกับประชาชนอย่างไร จะอธิบายกับฝ่าบาทอย่างไร จะอธิบายกับไท่ซ่างหวงอย่างไร?!"

เลือดของเขาเผาไหม้ขึ้นมาแล้ว

ถึงใจมาก! สะใจจริงๆ! เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าตนเองจะมีโอกาสได้ตำหนิถามอ๋องเจวี้ยนเซียวหลันยวนด้วยเสียงดังแบบนี้!

วันนี้เป็นช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์สุดของเขาจริงๆ

ถ้าองค์จักรพรรดิรู้การแสดงออกวันนี้ของเขา คงได้เลื่อนขั้นให้แน่!

สังหารจงเจี้ยนได้ สร้างความอัปยศให้อ๋องเจวี้ยน แล้วยังได้เลื่อนขั้นอีก ยิ่งนัดเดียวได้นกสามตัวเลย

หลังจากวันนี้ เขาจะคอยดู ว่ายังมีใครกล้าดูถูกเขาอีก

ขุนพลน้อยจ้องมองเซียวหลันยวน

"บังอาจ!"

ชิงอีก้าวขึ้นมา ตะโกนออกไปอย่างโกรธเคือง "เจ้าใช้ตัวตนฐานะอะไรมาตำหนิถามท่านอ๋อง?"

พวกของสืออีก็ขึ้นหน้าอย่างรวดเร็ว ยืนเรียงหน้ากระดานตรงหน้าอ๋องเจวี้ยน เสียงชิ้งดังขึ้น ชักกระบี่ออกชี้ไปทางขุนพลน้อยพร้อมกัน

ขุนพลน้อยใจสั่นวาบ