บทที่ 2235

องค์รัชทายาทรู้สึกว่า อ๋องเจวี้ยนพูดเรื่องนี้กับเขา ก็เหมือนมีความคิดจะมอบตราประทับแคว้นให้กับเขา!

ไม่เช่นนั้น เขาส่งให้กับเสด็จพ่อเลยก็จบ ทำไมต้องมาพูดแบบนี้กับเขาด้วย?

อ๋องเจวี้ยนรู้สึกว่าเขายังหนุ่มแน่น มีความสามารถมากกว่าเสด็จพ่อหรือเปล่า?

เสด็จพ่อช่วงหลังมานี้ ไม่ใช่โปรดปรานสนมคนนี้ก็เชื่อมั่นสนมคนนั้น เลอะเลือนไปแล้วจริงๆ

ขนาดเขาก็ยังรู้ ว่าพระสนมอวี้เฟยกับพระสนมหวนเฟยแคว้นหมิ่นเป็นคนส่งเข้ามา แค่โปรดปรานเล่นด้วยก็พอแล้ว แต่นี่เสด็จพ่อกลับให้พวกนางตั้งท้องเด็ก ยิ่งไปกว่นาั้นยังจะรอให้พวกนางคลอดเด็กออกมาแล้วชุบเลี้ยงดีดีอีก นี่คิดอะไรอยู่กันแน่

เด็กสองคนนั้นถ้าถูกเลี้ยงจนโต ใครจะรู้ว่าจะอยู่ฝั่งแคว้นเจาหรือว่าอยู่ฝั่งแคว้นหมิ่น?

ใครจะรู้ว่านี่เป็นแผนร้ายของแคว้นหมิ่นหรือเปล่า?

ดังนั้น อ๋องเจวี้ยนก็น่าจะรู้สึกว่า เสด็จพ่อไม่ไหวเข้าไปทุกทีแล้ว

บวนกับวิธีการต่ออ๋องเจวี้ยนของเสด็จพ่อช่วงนี้ ก็ยิ่งไม่มีการปิดบังเข้าไปทุกทีแล้ว นี่ต้องทำให้อ๋องเจวี้ยนโมโหแน่นอน

พวกเขาพี่น้องเดิมทีก็ไม่ค่อยจะผูกพันอะไรกันอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น อ๋องฉยงกับอ๋องเจวี้ยนก็เหมือนความสัมพันธ์ไม่ค่อยจะดี ตอนนี้อ๋องฉยงก็กลับเมืองหลวงมาแบบไม่รู้สาเหตุอีก อ๋องเจวี้ยนอาจจะมีรู้สึกถึงแรงกดดันขึ้นบ้างแล้ว รู้สึกว่าเขาอาจจะต้องทำการเลือกแล้ว

องค์รัชทายาทคิดถึงจุดนี้ ก็อดพูดกับอ๋องเจวี้ยนไม่ได้ว่า "เสด็จอา อันที่จริงข้าก็รู้สึกว่า ตราประทับแคว้นอยู่ในมือท่าน ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับท่านนัก ซ้ำยังเพิ่งความยุ่งยากให้ท่านอีกจนกลายเป็นภาระ หลานรู้มาตลอด ว่าเสด็จอาเองก็อยากให้แคว้นเจาเจริญรุ่งเรือง ไม่มีใจคิดเป็นอื่น ตอนนั้นเสด็จปู่ส่งของให้กับท่าน น่าจะเพราะอยากให้ท่านช่วยเหลือเสด็จพ่อ"

เฮอะๆ องค์รัชทายาทเริ่มประจบเขาแล้วหรือ?

อ๋องเจวี้ยนเลิกคิ้ว แสดงท่าทางดีใจหน่อยๆ "เจ้าว่าต่อไป"