บทที่ 2236

องค์รัชทายาทรู้สึกว่า ไท่ซ่างหวงก่อนหน้านี้ในเมื่อเอาตราประทับส่งให้อ๋องเจวี้ยนรักษา ก็อธิบายได้ว่าตราประทับเองก็ส่งต่อให้องค์รัชทายาทได้!

ตราประทับแคว้นเจาอยู่อยู่ในมือเขา กับอยู่ในมืออ๋องเจวี้ยนนั่น ย่อมแตกต่างกัน

ถ้าอยู่ในมือเขา ตำแหน่งองค์รัชทายาทของเขาก็จะยิ่งมั่นคง โอกาสที่จะขึ้นไปบนบัลลังก์ก็จะยิ่งมีมากขึ้น

หรือว่าเหล่าพี่น้องของเขาเหล่านั้น ยังมีใครที่แย่งของไปจากในมือเขาไปได้อีก?

ตอนนี้เขาจะกล่อมอ๋องเจวี้ยน

"เสด็จอา อันที่จริงหลานก็รู้มาตลอด ว่าท่านจงรักภักดีกับแคว้นเจา ยิ่งไปกว่านั้นหลายปีก่อนที่ท่านสุขภาพยังไม่ดี ไม่มีความคิดจะยุ่งเกี่ยวกับการบริหารราชการแคว้นเจาเท่าไรนัก เสด็จพ่อเองก็คิดมากเกินไป เช่นนี้ไหม หลานตอนนี้ไม่ใช่ว่าออกราชการแทนอยู่หรือ? อำนาจตรงนี้ก็พอมีอยู่ หลานจะสนับสนุนท่านให้ไปเขาชิงถงกับพระสะใภ้เอง!"

องค์รัชทายาทรู้สึกว่า ตนเองต้องมอบความจริงใจออกมาให้พอเพียง เพียงพอจะให้เงื่อนไขที่ทำให้อ๋องเจวี้ยนหวั่นไหวได้ จึงจะทำให้อ๋องเจวี้ยนหวั่นไหวขึ้นมา แล้วทำให้เขานำตราประทับแคว้นเจาส่งมาถึงมือเขา

เขารู้ ว่าอ๋องเจวี้ยนกับพระชายามีรักกันมาก ตอนนี้พระชายาออกไปเขาชิงถงคนเดียว อ๋องเจวี้ยนต้องไม่วางใจแน่

เพียงแต่เขาไม่สะดวกออกไป องค์จักรพรรดิไม่มีทางยอมให้เขาออกจากเมืองหลวง จึงจำใจต้องอยู่ต่อ

ถ้าเขาทำให้อ๋องเจวี้ยนตามไปเขาชิงถงได้ อ๋องเจวี้ยนต้องซาบซึ้งใจแน่ๆ!

องค์รัชทายาทเองก็รู้สึก ว่าอ๋องเจวี้ยนไม่มีทางปล่อยวางตำแหน่งกับอำนาจในแคว้นเจาแน่ ปล่อยให้เขาออกไปสักระยะหนึ่งแล้วทำไมกัน?

เขาชื่อว่าอ๋องเจวี้ยนต้องกลับมา

แต่ว่า ให้อ๋องเจวี้ยนออกไปสักระยะหนึ่ง สำหรับเขาแล้วกลับดูพอเหมาะพอเจาะ ไม่มีองครักษ์เงามังกรลูกน้องอ๋องเจวี้ยน ไม่มีอ๋องเจวี้ยนคอยจับตา การเคลื่อนไหวของเขาก็ไม่แน่ว่าจะทำได้มากขึ้นหน่อย

เขาพยายามทำการใหญ่ให้มั่นคงก่อนที่อ๋องเจวี้ยนจะกลับเมืองหลวงเสีย ไม่ใช่ว่าพอดีเลยหรือไรกัน?

เขาเองก็ไม่เหมือนกับเสด็จพ่อ ที่คิดจะเอาแต่ชีวิตอ๋องเจวี้ยนในช่วงเวลานี้ โง่เสียจริง นั่นไม่ใช่ยิ่งบีบให้อ๋องเจวี้ยนคิดกบฏหรือไรกัน?

แล้วก็ตามคาาด พอได้ยินคำพูดขององค์รัชทายาท อ๋องเจวี้ยนก็ตาเป็นประกายอย่างชัดเจน ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

"องค์รัชทายาททำให้ข้าไปคุ้มกันพระชายาได้รึ? เอาจริงๆ ข้าเองก็ไม่ค่อยวางใจให้พระชายาเดินทางไปรักษาคนไกลนับพันลี้เหมือนกัน"

เขาพูดขึ้นอย่างกังวล "เจ้าเองก็รู้ ว่าหนิงหนิงของข้าทั้งสวยวิชาแพทย์ก็ยอดเยี่ยม ถ้าเพื่อเจอกับคนไม่ดีคิดจะชิงตัวนางไปจะทำยังไง? ข้ากังวลจะตาย"

องค์รัชทายาทมุมปากกระตุก

เป็นห่วงก็เป็นห่วงสิ จะต้องมาอวดกับเขาทำไมกัน?