บทที่ 2304

ถังอู๋เจวี้ยนหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง

เพียงแต่ครั้งนี้ เขาหัวเราะไม่ได้อย่างอบอุ่นแล้ว

ใครก็มองออก ในสายตาเขามีความห่างเหินเย็นชา

"ท่านพี่"

ถังอู๋เยว่สวมหมวกคลุมหน้าเข้ามา

พอเขามา หัวข้อสนทนาก็หยุดลงชั่วคราว

สายตาขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็อดตกไปอยู่บนตัวถังอู๋เยว่ไม่ได้

"อู๋เยว่ นี่คือเจ้าอารามโยวชิง กับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น" ถังอู๋เจวี้ยนบอกกับน้องชาย

ถังอู๋เยว่หันตัวกลับมา คารวะกับเจ้าอารามโยวชิงก่อน

"ได้ยินชื่อเสียงเจ้าอารามมานาน วันนี้พอได้พบเจอ อู๋เยว่รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง"

"คุณชายน้อยดูเหมือนจะดีขึ้นมากเลย?" เจ้าอารามโยวชิงมองเขาอย่างประหลาดใจ

"ใช่แล้ว"

คำว่า "ใช่แล้ว" นี้ คนทั้งหมดที่นี่ล้วนฟังออกถึงความยินดีและความร่าเริง

เจ้าอารามเองก็หัวเราะตามขึ้นมา "ความดีความชอบของพระชายาอ๋องเจวี้ยนหรือ?"

"ใช่แล้ว วิชาแพทย์ของพี่หญิงฟู่ยอดเยี่ยมเก่งกาจมาก เจ้าอารามน่าจะเคยเจอพี่หญิงฟู่แล้วกระมัง? รู้สึกว่านางกับอ๋องเจวี้ยนเป็นคู่สวรรค์สร้างเลยใช่ไหม?"

ถังอู๋เจวี้ยนไม่เคยเห็นน้องชายพูดมากขนาดนี้มาก่อนเลย

ยิ่งไปกว่านั้น ยังคุยอย่างกระตือรือร้นด้วย

ดูท่า ฟู่จาวหนิงจะมีตัวตนสูงมากในใจเขาจริงๆ

เจ้าอารามแค่ยิ้มไม่พูดอะไร

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นที่รอให้ถังอู๋เยว่หันมาคารวะนาง คิดไม่ถึงว่าหลังจากเขาคารวะเจ้าอารามแล้วก็จะคุยกับเขาขึ้นมาเสียอย่างนั้น ยิ่งไปกว่านั้นยังคุยถึงฟู่จาวหนิงอีกต่างหาก

พอคุยขึ้นมาแบบนี้ ก็เหมือนมองข้ามนางไปแล้ว โยนนางทิ้งไว้ข้างๆ ไม่สนใจ

นางรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจขึ้นมาหน่อยๆ

แต่ก่อนตอนที่นางยังอยู่ที่ต้าชื่อ ไม่เคยต้องเจอกับการปฏิบัติด้วยเช่นนี้เลย

"อันที่จริง" นาเงอ่ยขึ้น "เจ้าอารามก่อนหน้านี้ก็ทำนายชะตาให้อ๋องเจวี้ยนกับพระชายาแล้ว บอกว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันไม่ใช่วาสนาที่ดี..."

พอนางพูดมาเช่นนี้ สีหน้าของถังอู๋เยว่ก็ขรึมลงทันที

แม้ว่าเขาจะสวมหมวกคลุมหน้าอยู่ คนอื่นมองไม่เห็นสีหน้าเขา แต่บรรยากาศก็แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว

ถังอู๋เจวี้ยนเข้าใจน้องชายดี รู้ว่าเขาโกรธแล้วจริงๆ

"เจ้าอาราม เรื่องนี้จริงหรือ?" ถังอู๋เยว่ยังคงไม่คุยกับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นตรงๆ แต่หันไปขอหลักฐานจากเจ้าอาราม