บทที่ 2327

เซี่ยปั้นเวยบอกว่าจะพยายามเต็มที่ ก็เหมือนจะพยายามเต็มที่จริงๆ

เพราะวันถัดมา นางก็ทำให้เจ้าลัทธิฝั่งซ้ายพูดข้อมูลที่มีประโยชน์ออกมาได้

ข้อมูลเกี่ยวกับเจ้าลัทธิฝั่งขวาของลัทธิเทพทำลายล้าง

เซี่ยปั้นเวยหยิบรูปวาดใบหนึ่งออกมาตรงหน้าถังอู๋เจวี้ยน

"นี่คือหน้าตาของเจ้าลัทธิฝั่งขวาที่เจ้าลัทธิฝั่งซ้ายบรรยายออกมา ข้าวาดออกมาตามคำบรรยายของเขา หลังจากเขาเห็นก็บอกว่าใกล้เคียงถึงเจ็ดส่วน"

คนในรูปวาด ดูนุ่มนวลอ่อนช้อย แต่ก็ถือว่าหล่อเหลาเอาการ ดูแล้วอายุน่าจะสี่ห้าสิบปี

อายุสี่ห้าสิบ แล้วยังหล่อเหลา ก็ดูคล้ายกับเจ้าอารามอยู่พอควร ถังอู๋เจวี้ยนอดคาดเดาจุดนี้ขึ้นมาไม่ได้เลย

ว่าเจ้าลัทธิฝั่งขวานี่ คงไม่ใช่คนตงฉิงหรอกใช่ไหม?

คนที่มาจากตงฉิง ดูแล้วหน้าตาดีกันหมด ยิ่งไปกว่านั้นยังดูไม่ค่อยแก่ด้วย

รวมถึงเซียวหลันยวน เขารู้สึกว่ายี่สิบปีให้หลังเซียวหลันยวนก็คงจะไม่ได้ดูแก่ลงไปมากนัก

"คิดไม่ถึงว่าแม่นางเซี่ยจะมีฝีมือวาดภาพแบบนี้ด้วย"

จุดนี้ทำให้พวกเขารู้สึกเกินคาดมาก เซี่ยปั้นเวยวาดคนได้ดีขนาดนี้เชียว ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่านางถูกเจ้าลัทธิฝั่งซ้ายเลี้ยงไว้แบบนั้นในภูเขา สามารถมีทักษะการใช้ชีวิตทั่วไปได้ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว คิดไม่ถึงว่านางจะยังวาดรูปได้ด้วย

"เรื่องนี้ข้าชอบของข้าเองน่ะ ยิ่งไปกว่านั้นก่อนหน้านี้ตอนอยู่ในภูเขาก็ว่างเกินไป ไม่มีเรื่องอะไรทำ ข้าก็เลยเริ่มวาดรูป วาดภูเขาสายน้ำต้นไม้ใบหญ้า ต่อมารุ้สึกว่าวาดพวกนั้นแล้วไม่ค่อยน่าสนใจ จึงเริ่มลองวาดคนดูบ้าง"

เซี่ยปั้นเวยใบหน้าร้อนผ่าวขึ้น "เพราะโอกาสที่ข้าได้พบกับคนแปลกหน้ามีน้อย ที่เจอบ่อยๆ ก็มีกันอยู่แค่ไม่กี่คน ดังนั้นจึงสังเกตได้ละเอียดหน่อย และพอมีโอกาสได้เจอคนแปลกหน้า ก็จะวาดคนเหล่านั้นออกมา"

นางรู้สึกว่า เรื่องราวเดินไปในทิศทางที่ตนเองชอบแล้ว ตอนนี้นางทำให้พวกเขาได้รู้ถึงข้อดีของนางขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ ถือเป็นการสร้างความประทับใจให้พวกเขาอย่างลึกซึ้งได้เลยกระมัง

"เยี่ยมมาก" ถังอู๋เจวี้ยนเองก็ชมออกมาคำหนึ่ง

เจ้าอารามโยวชิงเองก็เห็นภาพวาดแล้ว จากนั้นก็ให้ถังอู๋เจวี้ยนนำไปให้เซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงดู

"ให้พวกเขาดูด้วยเถอะ จดจำหน้าตาเจ้าลัทธิฝั่งขวาไว้ นี่เองก็ถือเป็นการช่วยเหลือจุดหนึ่งของปั้นเวยที่มีให้พวกเขา"

เจ้าอารามโยวชิงรู้สึกชื่นชมหน่อยๆ ที่หลานสาวซึ่งเพิ่งหาตัวกลับมาได้ ไม่ใช่คนที่ไม่ได้เรื่อง เรื่องนี้ดีมากจริงๆ

เพิ่งจะมาถึงเขาชิงถง นางก็มีตัวตนขึ้นมาบ้างแล้ว